Supreme Court allows defense costs reimbursement capped at six times minimum fee plus 20% delay. Defense costs exceed statutory cap; travel expenses excluded.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the State Treasury to reimburse the defendant for defense costs in a cassation proceeding, but limited the amount to 8,640 zł. While the defendant's invoice showed higher expenses, the court applied statutory caps based on minimum fees and excluded travel costs. The decision established that reimbursement cannot exceed six times the minimum fee for Supreme Court defense plus a 20% delay surcharge.
Legislator headnote
AI generated§ 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie; Wysokość zwrotu kosztów obrony od Skarbu Państwa jest ograniczona sześciokrotnością stawki minimalnej oraz 20% odroczenia rozprawy, a dodatkowe wydatki podróżne nie są dopuszczalne.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 408/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie P.Z. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i in.po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 14 listopada 2019 r.,wniosku obrońcy o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrotu poniesionych przez niego kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz P.Z. kwotę 8.640 (osiem tysięcy sześćset czterdzieści) zł tytułem poniesionych kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt IV KK 408/18, Sąd Najwyższy po rozpoznaniu m.in. wniesionej przez prokuratora na niekorzyść m. in. P. Z. kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt II A Ka (…) oddalił tą kasację jako oczywiście bezzasadną. Na rozprawie kasacyjnej poprzedzającej wydanie tego postanowienia w dniach: 19 lutego 2019 r. oraz 10 lipca 2019 r. stawił się obrońca z wyboru P.Z. adw. J.K..Przywołane postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2019 r. zawierało w pkt 3 rozstrzygnięcie o obciążeniu Skarbu Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w części dotyczącej kasacji prokuratora.W dniu 6 sierpnia 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy P.Z. , w którym , na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 637a k.p.k. , domagał się on zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego P.Z. zwrotu poniesionych przez niego kosztów obrony ,w pełnej wysokości wynikającej z umowy cywilnoprawnej zawartej między obrońcą a klientem , udokumentowanej fakturą VAT nr (…) z dnia 12 czerwca 2018 r., którą dołączył do przedmiotowego wniosku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy okazał się – co do zasady – trafny, niemniej jednak nie zasługuje na uwzględnienie co do wysokości wskazanej w nim kwoty, którą Skarb Państwa powinien zwrócić P.Z. z tytułu poniesionych przez niego kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym.Przede wszystkim zauważyć należy, iż Sąd Najwyższy rozpoznający przedmiotowy wniosek w pełni aprobuje jako trafne stanowisko wyrażone jeszcze w postanowieniu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., I KZP 1/11, OSNKW 2011 z.5, poz. 38, stanowisko, iż:„Wysokość kosztów procesu zasądzanych w sprawie karnej od Skarbu Państwa lub przeciwnika procesowego na rzecz strony, której racje zostały w procesie uwzględnione, jest limitowana wysokością rzeczywiście poniesionych kosztów, przy czym zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.
Nr 163, poz. 1348 ze zm.), jak i zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), nie może przekroczyć sześciokrotności stawki minimalnej. Ponadto ustalając wysokość żądanych kosztów, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy obrońcy lub pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy zastępcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 obu wymienionych rozporządzeń)”.Wprawdzie wskazane w przywołanej tezie rozporządzenia obecnie nie obowiązują, bowiem aktualnie kwestie których one dotyczyły są uregulowane (odpowiednio) w rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości z dnia: 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.
U. poz. 1800) i 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), ale nie zawierają one regulacji, które mogłyby podważyć zasadność wyrażonego przez Sąd Najwyższy w przywołanym postanowieniu przekonania. Co więcej, zawierają takie, które wprost to stanowisko Sądu Najwyższego aprobują i czynią obowiązującym.Stosownie bowiem do treści § 15 ust. 3 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie „opłatę w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki, ani wartości przedmiotu sprawy”, jeżeli uzasadniają to enumeratywnie wskazane – w dalszej treści przepisu – warunki.
Przyjmując zatem, że te warunki zostały in concreto zrealizowane, to wysokość należnej od Skarbu Państwa oskarżonemu P.Z. kwoty tytułem zwrotu kosztów jego obrony w postępowaniu kasacyjnym nie może przekraczać wysokości sześciokrotności stawki minimalnej, która za obronę przed Sądem Najwyższym wynosi 1200 zł. (§ 11 ust.2, pkt 6 ww. rozporządzenia), tj. 7200 zł. Nadto do tej kwoty należnego zwrotu, z racji odroczenia rozprawy kasacyjnej w dniu 19 lutego 2019 r., należy doliczyć kwotę stanowiącą jej 20 % (por. § 17 pkt 1 ww. rozporządzenia), to jest 1440 zł.
W sumie Skarb Państwa jest obligowany do zwrotu Pawłowi Zorskiemu z tytułu zwrotu poniesionych przez niego w postępowaniu kasacyjnym kosztów obrony 8640 zł.W świetle regulacji zawartych w przywołanym rozporządzeniu dotyczącym opłat za czynności adwokackie brak jest podstaw do doliczenia do tej kwoty kosztów, które poniósł obrońca w związku z przyjazdem z K. do W. na rozprawę kasacyjną, czy też tytułem wysłanej korespondencji (o których przyznanie oskarżonemu obrońca także wniósł). Co więcej, § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi wprost, że opłaty stanowiące podstawę zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2 - 4 .To tylko w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w § 2 pkt 2 dolicza się „niezbędne i udokumentowane wydatki adwokatów” (a więc i koszty koniecznych przejazdów, czy wysyłanej korespondencji) do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa.Uznać zatem należy, że te wspomniane wydatki zawierają się w owych opłatach, których wysokość określa przywołane rozporządzenie.
Tym bardziej jest tak w sytuacji w której – tak jak in concreto przyznana oskarżonemu od Skarbu Państwa kwota stanowi sześciokrotność stawki minimalnej i dotyczy obrony świadczonej na jego rzecz na rozprawie kasacyjnej w związku z wniesioną na jego niekorzyść przez prokuratora kasacją.W świetle powyższych stwierdzeń, mając na względzie to, że obrońca wykazał, że P.Z. wydatkował na swoją obronę wskazane w przedłożonej fakturze kwoty (przewyższające te należne mu od Skarbu Państwa tytułem zwrotu) – należało postanowić jak wyżej.as