IV KK 397/24 · Sąd Najwyższy

IV KK 397/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie I. R. ‎wobec której umorzono postępowanie karne o czyny z art. 226 § 1 k.k. i z art. 276 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 października 2024 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie - w zakresie rozstrzygnięcia o zastosowaniu wobec I. R. środka zabezpieczającego w postaci terapii farmakologicznej - wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt II Ka 274/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Olecku z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt II K 519/19.

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie I. R. Rzecznik Praw Obywatelskich, powołując się na przepis art. 532 § 1 k.p.k., wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Olecku z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt II K 519/19, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt II Ka 274/21, w zakresie zastosowanego wobec I. R. środka zabezpieczającego w postaci terapii farmakologicznej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny, jakkolwiek - o czym niżej - nie całkiem poprawnie sformułowany.

Zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, wskazującej na wadliwość rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Suwałkach apelacji od wyroku Sądu I instancji, którym m.in. orzeczono wobec I. R. środek zabezpieczający w postaci terapii farmakologicznej, w świetle art. 93f § 1 k.k. mającej na celu osłabienie popędu seksualnego, a więc środek nieadekwatny w odniesieniu do czynów, których dopuściła się wyżej wymieniona. W związku z tym wskazane jest wstrzymanie wykonania wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o zastosowaniu wobec I.

R. wspomnianego środka zabezpieczającego, którego realizacja rodzi dla niej dolegliwość. Art. 532 § 1 k.p.k. stanowi, że możliwe jest wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją, jak też innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Realia procesowe niniejszej sprawy przemawiają za wstrzymaniem, w określonym zakresie, wykonania wyroku zaskarżonego kasacją, a nie, jak postulował Rzecznik Praw Obywatelskich, wyroku Sądu I instancji. W piśmiennictwie prawniczym trafnie wskazuje się, że „przedmiotem wniosku strony powinien być wyrok sądu odwoławczego w zakresie, w jakim w związku z jego wydaniem uprawomocnił się wyrok sądu pierwszej instancji” [D.

Świecki w: D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom II, wyd. VII, WKP 2024, teza 5 do art. 532]. Wstrzymanie wykonania innego orzeczenia niż zaskarżone kasacją wchodzi w grę w innej niż istniejąca w niniejszej sprawie sytuacji procesowej, np. gdy zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary z powodu wydania wobec sprawcy wyroku, który został zaskarżony kasacją, a zachodzi wysokie prawdopodobieństwo jej uwzględnienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[J.J.][ms] ‎