IV KK 390/23 · Sąd Najwyższy

IV KK 390/23 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2023 r.‎sprawy A. O.‎skazanego z art. 177 § 1 k.k. w zb. z art. 178a § 1 k.k. i in.,‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach‎z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Ka 88/23,‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ełku‎z dnia 25 października 2022 r., sygn. akt II K 449/22, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

A.O. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 25 października 2022 r., sygn. akt II K 449/22, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby 2 lat, za to, że w dniu 2 stycznia 2022 r. w ruchu lądowym na trasie K., gm. P., kierując samochodem osobowym marki M. nr rej. […], będąc w stanie nietrzeźwości - 1,30 mg/dm alkoholu w wydychanym powietrzu, na łuku drogi w prawo, popełniając błędy w technice bądź taktyce prowadzenia pojazdu, stracił panowanie nad samochodem, w wyniku czego wjechał do przydrożnego rowu doprowadzając do jego przewrócenia na dach, co spowodowało powstanie nieumyślnego skutku, tj. obrażeń ciała pasażera M.

S. w postaci złamania kości kulszowej prawej, rozlanego urazu czaszkowo-mózgowego ze śladami krwi w bruzdach zakrętów w lewej okolicy ciemieniowej, drobnymi ogniskami krwotocznymi w płatach czołowych, poszerzeniem przez wodniaki- krwiaki przewlekłe przestrzeni przymózgowych obustronnie w okolicach czołowych do 8 mm, krwiakiem podczepcowym w lewej okolicy ciemieniowo-skroniowo-potylicznej oraz zaburzeń psychoorganicznych, skutkujących naruszeniem czynności narządu ciała na czas przekraczający 7 dni, tj. za czyn z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. Sąd Okręgowy w Suwałkach, po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Ka 88/23, utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji.

Obrońca skazanego wniosła kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego, zaskarżając je w całości i zarzucając mu:- naruszenie art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. (naruszenie zasady ustrojowej - bezwzględna przyczyna odwoławcza), w związku z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE odczytywany w świetle art. 2 TUE oraz dyrektywy 2016/3434, polegające na wydaniu zaskarżonego orzeczenia przez Sąd, który był nienależycie obsadzony, albowiem w jego składzie zasiadała sędzia Sądu Rejonowego w Suwałkach K.W.(poprzednio K. W.1), była prokurator Prokuratury Rejonowej w S., delegowana do Sądu Okręgowego w Suwałkach, jak wynika z ogólnodostępnych informacji na podstawie art. 77 § 1 ustawy z dnia 27.07.2001 r. o ustroju sądów powszechnych decyzją Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, co skutkowało pozbawieniem oskarżonego A.

O. prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą (art. 45 ust.1 Konstytucji, art. 6 ust.1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności).Podnosząc powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację obrońcy prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym, toteż podlega rozpoznaniu i oddaleniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.W postępowaniu przed Sądem Okręgowym nie wystąpiła sygnalizowana przez skarżącą bezwzględna przyczyna odwoławcza w postaci nienależytej obsady sądu.

Faktem jest, że w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zasiadała sędzia Sądu Rejonowego delegowana w dniu 22 lutego 2022 r. przez Ministra Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Okręgowym w Suwałkach od dnia 7 marca 2023 r. do dnia 6 września 2023 r. Jest również prawdą, że sędzia ta ukończyła aplikację prokuratorską i przez kilka lat była zatrudniona na stanowisku prokuratora (do dnia 17 grudnia 2003 r.). Z okoliczności tych nie sposób jednak zasadnie wysnuć wniosku, jak uczyniła to Autorka kasacji, że dowodzą one braku bezstronności i zależności od organu władzy wykonawczej u sędzi K.

W., orzekającej w przedmiotowej sprawie. Sędzia K. W. pełni stanowisko sędziego od 20 lat. Zakończywszy karierę prokuratorską w 2003 r. nigdy bezpośrednio nie podlegała służbowo Prokuratorowi Generalnemu, sprawującemu obecnie to stanowisko i udzielającemu jej delegacji. Fakt, że sędzia Sądu Rejonowego z tak długim stażem została skierowana na sześciomiesięczną delegację do Sądu Okręgowego nie jest niczym nadzwyczajnym ani budzącym wątpliwości u postronnego obserwatora. Z tego względu, chociaż zaskarżony kasacją wyrok zapadł już po wydaniu wyroku przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniu 16 listopada 2021 r., w połączonych sprawach od C – 748/19 do C – 754/19, w którym zakwestionowano praktykę delegowania sędziów przez Ministra Sprawiedliwości, będącego zarazem Prokuratorem Generalnym, brak podstaw do stwierdzenia, że w tej konkretnej sprawie udział w składzie orzekającym sędzi delegowanej do Sądu Okręgowego skutkował zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Skarżąca, podnosząc okoliczność nienależytej obsady sądu, nie wykazała bowiem, że sędzia K. W. nie spełniała chociażby minimum standardu nienależności i niezawisłości, ograniczywszy się do podważenia samej instytucji delegowania sędziego przez organ władzy wykonawczej i przywołania początków drogi zawodowej tej sędzi w szeregach prokuratury. W świetle ugruntowanego już stanowiska Sądu Najwyższego (zob. postanowienie z dnia 26 maja 2022 r., II KK 185/22, postanowienie z dnia 23 czerwca 2022 r., IV KK 164/22, z dnia 1 lipca 2022 r., III KK 207/22) argumentacja zawarta w kasacji na poparcie zarzutu nienależytej obsady sądu była niewystarczająca do stwierdzenia zaistnienia tego naruszenia.

Biorąc powyższe pod uwagę, kasację niniejszą należało oddalić jako bezzasadną w stopniu oczywistym, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 637a w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. [SOP] [ms]