IV KK 386/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 386/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)‎SSN Tomasz Grzegorczyk‎SSN Jan Bogdan Rychlicki (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Zbigniewa Siejbika‎w sprawie A. P.‎skazanego z art. 258 § 3 kk, art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011 r. przy zast. art. 65 § 1 kk i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 17 marca 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 18 czerwca 2015 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 22 grudnia 2014 r., 1. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i sprawę przekazuje temu sądowi do ponownego rozpoznania, 2. zarządza zwrot opłaty kasacyjnej w kwocie 750 (słownie siedemset pięćdziesiąt) złotych na rzecz skazanego A.

P. UZASADNIENIEProkurator Prokuratury Apelacyjnej oskarżył m. in. A. P. o to, że:„I. w okresie od sierpnia 2008 roku do dnia 23 września 2010 roku, w G., i innych miejscach w Polsce oraz na terytorium Królestwa Niderlandów kierował zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze zbrojnym, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu z Królestwa Niderlandów do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu i marihuany oraz obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych,to jest o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k.II. w okresie od sierpnia 2008 roku do 22 września 2010 roku, w G., i innych miejscach, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, którą kierował, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, i tak:- w okresie od sierpnia 2008 roku do 13 stycznia 2010 wprowadził do obrotu znaczne ilości środka odurzającego w postaci, co najmniej 121 kilogramów haszyszu i 1300 gram marihuany oraz znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci, co najmniej 26 kilogramów amfetaminy i 800 sztuk tabletek extazy, które w trakcie wielu transakcji sprzedawał ustalonej osobie, celem zbycia innym osobom do dalszej dystrybucji,- w nieustalonym dniu, latem 2009 roku, w G. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci około 5 kilogramów marihuany i 30 kilogramów haszyszu, które przechowywał w mieszkaniu, celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji,- w nieustalonym dniu w październiku lub listopadzie 2009 roku, w R., uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 10 kilogramów haszyszu i 1 kilograma marihuany, które odebrał z miejsca ich przechowywania, celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji,- w nieustalonych dniach, w B., uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci, co najmniej 40 kilogramów amfetaminy, którą odbierał od nieustalonych osób,- w okresie od 5 listopada 2009 roku do dnia 13 stycznia 2010 roku, w G., uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w ilości co najmniej 79 kilogramów amfetaminy, 1.166,15 gram tabletek zawierających 4-bromo-2,5 dimetoksyfenetyloaminę, tj. około 8.319 sztuk, 5 tabletkami zawierającymi 3,4-metylenodioksymetamfetaminę (MDMA) oraz 3 tabletkami zawierającymi amfetaminę, jak również znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 2,049,6 gram marihuany i 1.424,3 gram haszyszu, które magazynował w mieszkaniu przy ulicy K.,- w okresie od lutego 2010 roku do września 2010 roku w R., uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci marihuany i haszyszu w łącznej ilości co najmniej 90 kilogramów, które odbierał od Ł.

D.,- latem 2009 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 3 kilogramów marihuany oraz co najmniej 3 kilogramów haszyszu, które przekazał R. G., celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji,- wiosną 2010 r. w G. i Z. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 23 kilogramów haszyszu oraz substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 6 kilogramów amfetaminy, które przekazał R. G., celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji,- w miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 5 kilogramów amfetaminy, które odebrał od R.

G., celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji,- w okresie od czerwca 2010 r. do 09 września 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 32 kilogramów haszyszu i co najmniej 3 kilogramów marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci co najmniej 14 kilogramów amfetaminy, które przekazał A. D., celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji,- w okresie od czerwca 2010 r. do 09 września 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 16 kilogramów haszyszu i co najmniej 2 kilogramów marihuany, które odebrał od A.

D., celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu,to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k.III. w okresie od 5 listopada 2009 roku do dnia 13 stycznia 2010 roku, w G., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, którą kierował, posiadał bez wymaganego zezwolenia broń i amunicję w postaci pistoletu marki CZ-75 o nr L6940, kalibru 9 mm. pistoletu maszynowego m-ki Scorpion, kalibru 7,65 mm, strzelby myśliwskiej tzw.

„dwururki” bez marki producenta oraz numeru fabrycznego, kalibru 12, karabinu wytworzonego metodą samodziałową składającego się z łoża z uchwytem, kolby, lufy z zamontowanym tłumikiem i zabudowaną komorą nabojową z mechanizmem spustowym o nr 49085 i zamkiem z mechanizmem uderzeniowym, 39 sztuk naboi pistoletowych kalibru 9 mm, 142 sztuk naboi pistoletowych kalibru 7,65 mm oraz 43 sztuk naboi myśliwskich kalibru „12” oraz przyrządy wybuchowe w postaci dwóch granatów ręcznych, bojowego i zaczepno-obronnego, produkcji jugosłowiańskiej o symbolu BRM 2, uzbrojonych w zapalniki bojowe, które mogły spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach,to jest o przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. i art. 171 § 1 k.k. przy zast. art. 11 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.IV. dniu 15 grudnia 2010 roku, w R., działając wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci 24.521,30 gram brutto haszyszu, który przechowywał w mieszkaniu przy ulicy B., celem późniejszej sprzedaży innym osobom do dalszej dystrybucji,to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku przeciwdziałaniu narkomaniiV. (zarzut I a.o. w sprawie Ap V Ds …/10) w okresie od nieustalonego dnia miesiąca 2003 roku do przełomu 2007 i 2008 r. w G. i innych miejscach, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 20 kg haszyszu, 5 kg marihuany oraz środków psychotropowych w postaci, co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy i 6 kg amfetaminy o nieustalonej wartości, w ten sposób, iż zakupił je od nieustalonych osób, a następnie sprzedał nieustalonym osobom, to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.VI. (zarzut II a.o. w sprawie Ap VDs …/10) w okresie od pierwszej połowy 2008 r. do połowy 2010 r. w G. i innych miejscach działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając w ramach zorganizowanej zbrojnej grupy przestępczej, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski oraz z Niemiec do Polski i Holandii do Niemiec znacznych ilości środków odurzających, oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających, i tak:- w pierwszej połowie 2008 roku trzykrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 15 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z R.

G.,- w okresie od września do grudnia 2008 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 50 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z R. G.,- w okresie od pierwszej połowy 2009 roku do drugiej połowy 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 300 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami,- w okresie 2010 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 300 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami,- w okresie od drugiej połowy 2009 roku do końca 2010 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości, co najmniej 60 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami,- w okresie 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci tabletek exstazy w łącznej ilości, co najmniej 25.000 sztuk, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami,- w okresie 2010 roku trzykrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci kokainy w łącznej ilości, co najmniej 300 gram, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami,- w połowie 2010 roku dwukrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Niemiec znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 10 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami,to jest o przestępstwo z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k.”Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 22 grudnia 2014 r., „uznał oskarżonego A.

P. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt I, przy czym uzupełnił jego opis poprzez wskazanie, że w kierowanej przez niego zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym brali udział prawomocnie osądzeni […], to jest popełnienia przestępstwa z art. 258 § 3 k.k.;2. uznał oskarżonego A. P. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt II, przy czym zmienił jego opis poprzez:- zastąpienie w tiret pierwszym słów „które w trakcie wielu transakcji sprzedawał ustalonej osobie, celem zbycia osobom do dalszej dystrybucji” słowami „które w trakcie wielu transakcji sprzedawał P.Ł., celem zbycia innym osobom do dalszej dystrybucji”,- zastąpienie w tiret dziewiątym słów „w miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 5 kilogramów amfetaminy, które odebrał od R.

G., celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji” słowami „w miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w C. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci pól kilograma amfetaminy, które odebrał od R. G., celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji”oraz uzupełnił ten opis poprzez przyjęcie, że czyn ten obejmował także zachowanie polegające na tym, że:- w połowie 2010 roku uczestniczył w obrocie wbrew przepisom ustawy znacznymi ilościami środków odurzających w ten sposób, że dwukrotnie przewiózł z Holandii do Niemiec haszysz w łącznej ilości około 10 kilogramów, który następnie zbył ustalonej osobie celem dalszego obrotu, przy czym z czynu tego osiągnął korzyść majątkową na terenie Polski,oraz przyjął, że stanowi to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i art. 12 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k.3. uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt III, przy czym zmienił jego opis poprzez:- zastąpienie słów „broń i amunicję” słowami „broń palną i amunicję”,- zastąpienie słów „43 sztuk naboi myśliwskich kalibru „12 ” słowami „42 sztuk naboi myśliwskich kalibru 16 i jednego naboju myśliwskiego kalibru 12”,- zastąpienie słów „o symbolu BRM 2” słowami „o symbolach BRM 75 i BRM 52”,to jest przestępstwa z art. 263 § 2 k.k. i art. 171 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.4. na mocy art. 44 § 6 k.k. orzekł wobec oskarżonego A.

P. za przestępstwo przypisane w pkt 3. przepadek na rzecz Skarbu Państwa broni palnej i amunicji opisanej pod poz. III. 1-8 wykazu dowodów rzeczowych (k. 2936 akt sprawy), a przechowywanej w depozycie Komendy Wojewódzkiej Policji w K.;5. uznał oskarżonego A. P. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IV, przy czym przyjął, że stanowiło to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011 r. w związku z art. 4 § 1 k.k.6. uznał oskarżonego A. P. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt V, przy czym przyjął, że stanowiło to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. - według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. w związku z art. 4 § 1 k.k.7. uznał oskarżonego A.

P. - w miejsce zarzuconego czynu opisanego wyżej w pkt VI - za winnego tego, że w okresie od pierwszej połowy 2008 r. do 15 grudnia 2010 r. w G. i innych miejscach na terenie Polski, Niemiec i Holandii, działając wbrew przepisom ustawy, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a w okresie od sierpnia 2008 r. do września 2010 r. działając także w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, którą kierował, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski oraz z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w ten sposób, że:a) w pierwszej połowie 2008 roku dwukrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości 10 kilogramów,b) w okresie od września do grudnia 2008 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości co najmniej 50 kilogramów,c) w okresie od pierwszej połowy 2009 roku do drugiej połowy 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości co najmniej 300 kilogramów,d) w okresie 2010 roku, lecz przed 15 grudnia 2010 r., wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości co najmniej 300 kilogramów,e) w okresie od drugiej połowy 2009 roku do 15 grudnia 2010 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 60 kilogramów,f) w okresie 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci tabletek extazy w łącznej ilości co najmniej 25.000 sztuk,g) w okresie 2010 roku, lecz przed 15 grudnia 2010 r., trzykrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci kokainy w łącznej ilości co najmniej 300 gramów,to jest przestępstwa z art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k.” i za powyższe wymierzył mu kary łączne: 7 lat pozbawienia wolności i grzywny 500 stawek dziennych po 50 zł każda.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Zaskarżając go w całości zarzucił:„- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu oskarżonego winnym zarzutu opisanego w pkt. IV zaskarżonego wyroku i błędne przyjęcie, że przyznał on się do zarzucanego mu czynu i w tym zakresie złożył wyjaśnienia go obciążające, w sytuacji gdy w piśmie procesowym złożonym do akt sprawy w dniu 11 grudnia 2014 roku oskarżony wyczerpująco wyjaśnił okoliczności dotyczące użytkowania mieszkania znajdującego się w R.;- obrazę przepisów postępowania karnego mających zasadniczy wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to art. 60 § 3 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że oskarżony A.

P. już na etapie postępowania przygotowawczego ujawnił istotne okoliczności sprawy, co doprowadziło do;- wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności niewspółmiernie wysokiej w stosunku do stopnia winy, z pominięciem okoliczności mających wpływ na nadzwyczajne złagodzenie kary, a nadto nałożenie na oskarżonego obowiązku zwrotu kosztów postępowania karnego w wysokości rażąco przekraczającej jego możliwości finansowe, a to 89 143,78 zł.”Obrońca wniósł o:„- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 60 k.k. oraz wymierzenie kary z uwzględnieniem dyrektyw płynących z art. 60 k.k.;ewentualnie o:- uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania celem ustalenia występowania przesłanek z art. 60 k.k.”Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 18 czerwca 2015 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uznając m.in. apelację obrońcy oskarżonego A.

P. za oczywiście bezzasadną.Od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kasację wniósł obrońca skazanego. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił: „1.na podstawie art. 523 k.p.k. oraz art. 526 § 1 k.p.k. rażące naruszenie prawa procesowego wyrażające się błędem w ustaleniach faktycznych polegające na przypisaniu winy oskarżonemu za uczestnictwo w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego zwanego haszyszem, który rzekomo przechowywał w mieszkaniu przy ul. B., które to naruszenie skutkowało wymierzeniem skazanemu kary za czyn, którego w rzeczywistości nie popełnił, czyli naruszeniem podstawowej zasady prawa karnego wyrażonej w art. 1 k.k., który wyraźnie stanowi, iż fundamentalnym i obligatoryjnym elementem przypisania sprawcy odpowiedzialności za czyn zabroniony jest przypisanie mu winy w popełnieniu tego czynu;2. na podstawie art. 523 k.p.k. oraz art. 526 § 1 k.p.k. rażące naruszenie prawa procesowego przejawiające się naruszeniem normy art. 433 § 1 i 2 k.p.k., a to poprzez nieodniesienie się do wszystkich zarzutów wymienionych w apelacji, skutkujących milczącym przyjęciem prawidłowości błędu w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji wymienionym w pkt 1 niniejszej apelacji”.Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy rozważył.Kasacja okazała się częściowo zasadna. Zgodnie z treścią art. 536 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art. 435, 439 i 455.Na wstępie stwierdzić należało, że całkowicie chybiony jest zarzut opisany w pkt. 1 kasacji. De facto został on skierowany do orzeczenia sądu pierwszej instancji, albowiem nie ulega najmniejszej wątpliwości, że autor kasacji w tej części nadzwyczajnego środka zaskarżenia kwestionuje ustalenia faktyczne w zakresie przypisania skazanemu czynu zarzucanego w pkt.

IV aktu oskarżenia i przyjętego w pkt. 5 wyroku sądu pierwszej instancji (s.9), co na gruncie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne (por. wyrok SN z dnia 6 września 1996 r., II KKN 63/96, OSNKW 1997, z.1-2, poz. 11). Natomiast przyznać należało rację skarżącemu w zakresie rażącego naruszenia przez sąd odwoławczy przepisu art. 433 § 2 k.p.k., które miało istotny wpływ na treść wydanego przez ten sąd wyroku (art. 523 § 1 k.p.k.). Uzasadnienie zaskarżonego wyroku jednoznacznie wskazuje na to, że ocenie sądu odwoławczego poddana była li tylko kwestia „sprawstwa” oskarżonego opisanego w pkt. 3 wyroku sądu pierwszej instancji.

Sąd odwoławczy zakreślając granice zaskarżenia tego wyroku przez obrońcę przyjął, iż autor apelacji zaskarżył wyrok sądu meriti co do winy oskarżonego w zakresie pkt. 5 oraz zaskarżył jego orzeczenie w całości do wymiaru kary. Uchybienia te, które należało ocenić jako rażące spowodowały, że sąd odwoławczy poczynił bardzo lakoniczne wywody co do oceny czynu z pkt. 3 wyroku i w ogóle nie dokonał oceny zarzutu sformułowanego w apelacji (błędu…) skierowanego co do czynu opisanego w pkt. 5 wyroku sądu pierwszej instancji.

W ocenie Sądu Najwyższego tak przedstawiony sposób kontroli odwoławczej zaskarżonego orzeczenia przez Sąd Apelacyjny jest nie tylko rażącym naruszeniem przepisu art. 433 § 2 k.p.k. ale również i art. 457 § 3 k.p.k. i de facto powoduje, że zaskarżony wyrok sądu odwoławczego w tej części nie poddaje się rygorom kontroli kasacyjnej (por. wyrok SN z dnia 6 czerwca 2006 r., V KK 413/05, OSNKW 2006, z. 7-8, poz. 76). Uchybienia te, wbrew temu co podniesiono w odpowiedzi na kasację obrońcy, nie są tzw. „błędami o charakterze technicznymi, stanowiącymi raczej o oczywistej omyłce pisarskiej” (s. 5 odpowiedzi prokuratora).

W związku z tym zaszła konieczność uchylenia w całości zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania z zaleceniem prawidłowego rozpoznania zarzutów i sporządzenia uzasadnienia wyroku czyniącego zadość wymogom powołanych wyżej przepisów prawa procesowego (art. 442 § 3 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.). kc