IV KK 342/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 342/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga‎w sprawie D. W.‎w przedmiocie wydania wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 3 grudnia 2013 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego,‎od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w C.‎z dnia 29 kwietnia 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny zawartego w pkt II wyroku łącznego i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

D. W. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:1.Sądu Rejonowego z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt VIII K 61/08, za czyny popełnione w dniu 15 czerwca 2007 r. wyczerpujące znamiona przestępstwa określonego w art. 224 § 2 k.k. i inne, na karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 80 stawek dziennych po 10 zł każda stawka, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 27 października 2010 r.;2.Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2009 r., sygn. akt VIII K 481/08, za czyny popełnione w dniu 6 grudnia 2007 r. wyczerpujące znamiona przestępstwa określonego w art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. na karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł, postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej;3.Sądu Rejonowego z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II K 642/09, za czyn popełniony w dniu 26 października 2008 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 60 stawek dziennych po 10 zł każda stawka.

Postanowieniem z dnia 15 września 2011 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej;4.Sądu Rejonowego z dnia 20 września 2010 r. sygn. akt VI K 134/10, za czyn popełniony w dniu 4 lutego 2010 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa określonego w art. 62 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 120 stawek dziennych po 10 zł każda stawka;5.Sądu Rejonowego z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt VI K 131/10, za czyn popełniony w dniu 3 lutego 2010 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa określonego w art. 291 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę na podstawie art. 33 § 2 k.k. w wysokości 170 stawek dziennych po 10 zł każda stawka;6.Sądu Rejonowego z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt VI K 409/10, za czyn popełniony w dniu 28 listopada 2009 r., wyczerpujący znamiona przestępstwa określonego w art. 158 § 1 k.k. i inne na karę roku pozbawienia wolności;7.Sądu Rejonowego z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt XIII K 1158/10, za czyn popełniony w dniu 25 lipca 2010 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. i inne na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz grzywnę na podstawie art. 71 § 1 k.k. w wysokości 60 stawek dziennych po 10 zł każda stawka;Sąd Rejonowy w C. wydał w dniu 29 kwietnia 2013 r., w sprawie o sygn. akt III K 146/13, wyrok łączny:I.na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył skazanemu D.

W. kary pozbawienia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi w punktach 1 i 2 części wstępnej i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;II.na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył skazanemu D. W. kary pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi w punktach 4, 5 i 7 części wstępnej i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wysokości 120 stawek dziennych po 10 zł każda stawka;III.na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. i art. 89 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej w punkcie II wyroku kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat;IV.na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie objętym wyrokami opisanymi w punktach 3 i 6 części wstępnej wyroku;V.pozostałe rozstrzygnięcia wchodzące w skład wyroków podlegających połączeniu pozostawił do odrębnego wykonania;VI.kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 7 maja 2013 r.Kasację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w C. z dnia 29 kwietnia 2013 roku, sygn. akt III K 146/13, wniósł Prokurator Generalny w trybie art. 521 k.p.k.

Zaskarżył on wyrok na niekorzyść D. W. w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny zawartego w pkt II wyroku łącznego. Autor kasacji zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k., poprzez wymierzenie D. W. na podstawie tego przepisu kary łącznej grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda, to jest kary niższej od najwyższej kary jednostkowej orzeczonej w wymiarze 170 (stu siedemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych podlegającemu łączeniu wyrokiem Sądu Rejonowego, sygn. akt VI K 131/10”.

Prokurator Generalny w konkluzji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, gdyż zaskarżone orzeczenie zostało faktycznie wydane z rażącym i mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, wskazanego w zarzucie kasacji.Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k., jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej określone w art. 85 k.k., sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.

Przepis ten wyznacza zatem dolną i górną granicę kary łącznej, możliwą do orzeczenia na podstawie uprzednio orzeczonych kar. Wyrażona tym przepisem zasada ma charakter bezwzględny, bowiem ustawa nie przewiduje żadnych wyjątków, odmiennie określających granice kary łącznej.W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w C. prawidłowo ustalił, iż wymogi określone w art. 85 k.k. spełniają skazania opisane w pkt 4, 5 i 7 części dyspozytywnej wyroku łącznego w sprawach: Sądu Rejonowego o sygn. VI K 134/10 i sygn. VI K 131/10, a także w sprawie Sądu Rejonowego o sygn.

XIII K 1158/10. Jednakże Sąd Rejonowy przyjmując, że orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 4, 5 i 7 części wstępnej wyroku łącznego kary pozbawienia wolności i kary grzywny podlegają łączeniu, wadliwie wymierzył karę łączną grzywny w wysokości 120 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka. Zauważyć bowiem należy, iż Sąd Rejonowy w C. w pkt 5 części wstępnej wyroku łącznego błędnie wskazał wysokość kary grzywny wymierzonej D. W. wyrokiem w sprawie Sądu Rejonowego z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt VI K 131/10.

Orzeczeniem tym został on skazany na karę grzywny w wymiarze 170 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka, nie zaś 120 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka, jak przyjął Sąd.Uwzględniając dyrektywy wymiaru kary łącznej, wskazane w normie art. 86 § 1 k.k. stwierdzić należy, że dolna granica kary łącznej grzywny orzeczonej wobec D. W., wynikająca z połączenia wyroków opisanych w pkt 4, 5 i 7 części wstępnej wyroku łącznego powinna zawierać się w przedziale od 170 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka, nieprzekraczającej jednak 350 stawek dziennych.Powyższe uchybienie stanowi rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 86 § 1 k.k., bowiem doprowadziło do nieuzasadnionego zaniżenia wysokości kary łącznej grzywny, jaka powinna zostać wymierzona skazanemu.Biorąc pod uwagę powyższe, konieczne było uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.