Legislator Case Law & Legislation
IV KK 322/23 AI generated

IV KK 322/23 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 322/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt III K 1269/16, R. B. został uznany z winnego tego, że: „w dniu 31 grudnia 2015 r. w L., woj. […] jako właściciel budynku gospodarczego położonego na posesji nr […], naraził N. B. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wynajmując mu pomieszczenie gospodarcze, przeznaczone jako zaplecze techniczne na czas trwania budowy budynku głównego w/w posesji, który przystosował jako budynek całoroczny, nie zgłaszając zmiany sposobu jego użytkowania właściwemu organowi administracyjnemu i użytkując go niezgodnie z przeznaczeniem, w którym dokonał montażu instalacji elektrycznej, której nie podłączył pod zabezpieczenie bezpiecznikiem nadmiarowo - prądowym, w wyniku czego bezpiecznik ten nie zadziałał i na skutek zwarcia przewodów elektrycznych, w wyniku ich przeciążenia trzykrotnie przekraczającego normy, doszło w tym obiekcie do pożaru, i nieumyślnie spowodował śmierć N. B., który w wyniku pożaru doznał obrażeń ciała w postaci oparzenia termicznego około 41% ogólnej powierzchni ciała w zakresie głowy, karku, tułowia, kończyn górnych i dolnych, opalenia włosów na głowie, cech głębokiego oparzenia górnych dróg oddechowych, obrzęku mózgu, a także stanu po wyłuszczeniu lewej ręki w stawie promieniowo - nadgarstkowego oraz po tzw. nacięciach obarczających w zakresie nadgarstka i ręki prawej, w wyniku których w dniu […] 2016 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 160 § 1 k.k, art. 155 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 531 § 1 k.p.k, art. 7 k.p.k, art. 410 k.p.k; IV KK 322/23 · Sąd Najwyższy: B. zmarł”, tj. przestępstwa z art. 160 § 1 k.k. w zb. z art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt 1 wyroku), której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat (pkt 2 wyroku). Nadto, orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przy określeniu jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł (pkt 3 wyroku), oddano go w okresie próby pod dozór kuratora (pkt 4 wyroku) oraz zobowiązano do informowania kuratora o przebiegu okresu próby (pkt 5 wyroku), rozstrzygając również o kosztach postępowania (pkt 6 wyroku).Apelacje od tego wyroku wywiedli prokurator Prokuratury Rejonowej w Żywcu, pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych E. B. i W.

Keywords

AI generated
damage to electrical installations safety regulations violation inflammable product negligent arson unauthorized construction industrial hazard

Cited Legislation

AI generated
art. 160 § 1 k.k
B.‎uniewinnionego od czynu z art. 160 § 1 k.k.
art. 155 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 3 listopada 2023 r.,‎kasacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych‎od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach‎z dnia 25 października 2022 r., sygn.
art. 531 § 1 k.p.k
akt III K 1269/16, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
art. 7 k.p.k
art. 410 k.p.k
art. 200 k.p.k
7 k.p.k., art. 200 k.p.k.
art. 5 § 2 k.p.k
(pkt 2 i 3 apelacji), art. 5 § 2 k.p.k.
AI generated
V KK 222/22
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 11 marca 2021 r.
II K 430/16
Oskarżony M. L. mieszka w trzykondygnacyjnym budynku wielorodzinnym nr (...) położnym przy ul. (...) w N. w lokalu nr (...). W budynku tym znajduje się 36 lokali mieszkalnych. Do dnia 25 czerwca 2014 r. z oskarżonym mieszkała jego żona P. L. (1), syn stron oraz partner P. L. (1) A. A.. Małżonkowie L. pozostawali w nieformalnej separacji. P. L. (1) zajmowała w lokalu nr (...) mniejszy pokój razem z synem stron oraz swoim partnerem, oskarżony zaś drugi pokój, w którym znajdował się aneks kuchenny. M. L. w dniu 25 czerwca 2014 roku około godziny 22.00 przebywał w mieszkaniu sam. Jego żona, syn oraz A. A. wyjechali do J.. Oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości, palił papierosy. Na skutek nieostrożności przy paleniu papierosów zaprószył ogień. M. L. pomiędzy godziną 22.00 a 24.00 opuścił lokal nr (...), nie zauważając ognia. Pożarem objęta była część mieszkania nr (...) zajmowana przez P. L. (1). Kilka minut po północy powiadomiono telefonicznie o pożarze Straż Pożarną. Straż Pożarna przybyła na miejsce około godz. 00:13. W momencie przyjazdu (...) przed blokiem znajdowało się kilku mieszańców oraz oskarżony. Oskarżony palił papierosy, nie reagował na to co mówili do niego sąsiedzi tzn. że pali się ogień. W chwili przybycia Straży Pożarnej z mieszkania nr (...) na zewnątrz wydobywały się płomienie ognia. W wyniku pożaru lokalu nr (...) mocno zadymiona była klatka schodowa oraz korytarze na wyższych kondygnacjach budynku. Z uwagi na mocne zadymienie klatki schodowej oraz korytarzy na wyższych kondygnacjach, część mieszkańców bloku (około 50 osób) nie mogła samodzielnie opuścić lokali. Mieli problemy z oddychaniem. Osoby te czekały na ewakuację na balkonach i w oknach swoich mieszkań. Strażacy przystąpili do gaszenia wodą ognia w lokalu nr (...) oraz ewakuowali z wyższych pięter przy pomocy drabin przenośnych, podnośnika mechanicznego oraz klatką schodową tych mieszkańców, którzy nie mogli samodzielnie opuścić lokali. Po stłumieniu płomieni przystąpiono do przewietrzenia klatki schodowej przy użyciu agregatorów oddymiających. Następnie sprawdzono pozostałe mieszkania w celu wykluczenia obecności osób. Ogień w mieszkaniu nr (...) całkowicie wygaszono. Na miejscu zdarzenia pomocy medycznej w postaci tlenoterapii udzielono 10 osobom, w tym 6 dzieciom. Do szpitala zabrano 4 osoby, w tym troje dzieci.
III K 4/20
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 10 listopada 2015 roku pomiędzy (...) spółka jawna M.
II K 662/14
w dniu 03 lipca 2014r. w B. przy ul. (...), woj. (...), działając w warunkach czynu ciągłego , umyślnie sprowadził zdarzenie mające postać pożaru: - w budynku nr (...), w ten sposób, że podpalił przy użyciu zapalniczki w korytarzu piwnicznym palety drewniane, szafki wykonane z płyt drewnopochodnych oraz drzwi do jednej z piwnic, wskutek czego uległy one zapaleniu, a wydobywający się w toku procesu spalenia dym, wydostawał się na klatkę schodową budynku wielorodzinnego i zagrażał życiu i zdrowiu następujących jego mieszkańcom: w lokalu nr (...) – A. Ż., nr 2 – M. K., nr 3 – K. P., nr 8 – Z. W. , nr 10 – B. S., nr 12 – K. D. i B. D. i nr 13 – A. K. , w wyniku czego spowodował zniszczenie elementów budynku na łączną kwotę 1893,16 zł, czym działał na szkodę wspólnoty mieszkaniowej tego budynku oraz (...) SA (...),
II K 495/20
Sygn. akt II K 495/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2021 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. Justyna Byller w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w (...)– Elżbiety Biernackiej, Elżbiety Dubaj - Wałach po rozpoznaniu w dniach: 25.02.2021 r., 07.04.2021 r., 17.05.2021 r. sprawy 1. A. Z. (1) syna L. i A. zd. D. ur. (...) w O. 2. M. H. (1) syna S. i J. zd. H. ur. (...) w m. Ł. oskarżonych o to, że: I. W nocy 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu sprowadzili niebezpieczeństwo zagrażające życiu i zdrowiu M. A., A. S. (1) i R. C. oraz mieniu w wielkich rozmiarach w postaci budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego pod postacią pożaru poprzez podpalenie pomieszczeń gospodarczych, obory i stodoły, usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego w którym przebywały wymienione osoby, w wyniku czego zniszczeniu uległy budynki gospodarcze i elewacja budynku mieszkalnego co spowodowało straty o wartości 100.000 zł na szkodę T. C. i spowodowało zagrożenie życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C. tj. o czyn z art. 163§1 pkt 1 kk a nadto M. H. (1) o to, że: II. W okresie od dnia 15 września 2020 r. do dnia 19 września 2020 r. w miejscowości R. działając w warunkach czynu ciągłego wielokrotnie groził pozbawieniem życia i spaleniem domu M. A. oraz A. S. (1) a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że będą spełnione przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 64§1 kk a nadto A. Z. (1) o to, że: III. W okresie od dnia 15 września 2020 r. do dnia 19 września 2020 r. w miejscowości R. działając w warunkach czynu ciągłego wielokrotnie groził pozbawieniem życia i spaleniem domu M. A. oraz A. S. (1) a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że będą spełnione tj. o czyn z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk IV. W dniu 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) groził pozbawieniem życia i spaleniem domu R. C. a groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona tj. o czyn z art. 190§1 kk 1. Oskarżonego M. H. (1) uznaje za winnego: a). w ramach czynu z pkt I tego, że w nocy 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) sprowadził niebezpieczeństwo zagrażające życiu i zdrowiu M. A., A. S. (1), i R. C. oraz mieniu w wielkich rozmiarach w postaci budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego pod postacią pożaru poprzez podpalenie pomieszczeń gospodarczych, obory i stodoły, usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego w którym przebywały wymienione osoby, w wyniku czego zniszczeniu uległy budynki gospodarcze i elewacja budynku mieszkalnego co spowodowało straty o wartości 100.000 zł na szkodę T. C. i spowodowało zagrożenie życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C. tj. czynu z art. 163§1 pkt. 1 kk i na tej podstawie skazuje go na karę 2 ( dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, b). czynu zarzuconego mu w pkt. II i za to na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190§1 kk wymierza mu karę 1 ( jeden) roku pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 85§1kk i art. 86§1 kk wymierza oskarżonemu M. H. (1) karę łączną w wysokości 3 (trzy) lat pozbawienia wolności. 3. Na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej wobec M. H. (1) kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 20 września 2020 r. godz. 15.00 do dnia 28 kwietnia 2021 r. godz. 15.00. 4. Na podstawie art. 41a§1 kk orzeka wobec oskarżonego J. H. środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych M. A. i A. S. (1) na odległość mniejszą niż 50 metrów - przez okres 4 ( cztery) lat. 5. Oskarżonego A. Z. (1) uznaje za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. III i IV i za to: a). za czyn z pkt. III na podstawie art. 190§1 kk skazuje oskarżonego na karę 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności, b). za czyn z pkt. IV na podstawie art. 190§1 kk skazuje oskarżonego na karę 8 ( osiem) miesięcy pozbawienia wolności, 6. Na podstawie art. 85§1kk i art. 86§1 kk wymierza oskarżonemu A. Z. (1) karę łączną w wysokości 1 ( jeden) roku i 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności. 7. Na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej wobec A. Z. (1) kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 20 września 2020 r. godz. 15.05 do dnia 10 grudnia 2020 r. godz. 15.05 i od dnia 25 grudnia 2020 r. godz. 15.05 do dnia 31 maja 2021 r. 8. Na podstawie art. 41a§1 kk orzeka wobec oskarżonego A. Z. (1) środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych M. A., R. C. i A. S. (1) na odległość mniejszą niż 50 metrów - przez okres 4 ( cztery) lat. 9. Uniewinnia A. Z. (1) od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. I i ustala, że w tej części koszty procesu ponosi Skarb Państwa. 10. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 495/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. M. H. (1) A. Z. (1) I. w nocy 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) sprowadził niebezpieczeństwo zagrażające życiu i zdrowiu M. A., A. S. (1), i R. C. oraz mieniu w wielkich rozmiarach w postaci budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego pod postacią pożaru poprzez podpalenie pomieszczeń gospodarczych, obory i stodoły, usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego w którym przebywały wymienione osoby, w wyniku czego zniszczeniu uległy budynki gospodarcze i elewacja budynku mieszkalnego co spowodowało straty o wartości 100.000 zł na szkodę T. C. i spowodowało zagrożenie życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C. tj. czyn z art. 163§1 pkt. 1 kk II. W okresie od dnia 15 września 2020 r. do dnia 19 września 2020 r. w miejscowości R. działając w warunkach czynu ciągłego wielokrotnie groził pozbawieniem życia i spaleniem domu M. A. oraz A. S. (1) a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że będą spełnione przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. czyn z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 64§1 kk III. W okresie od dnia 15 września 2020 r. do dnia 19 września 2020 r. w miejscowości R. działając w warunkach czynu ciągłego wielokrotnie groził pozbawieniem życia i spaleniem domu M. A. oraz A. S. (1) a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że będą spełnione tj. czyn z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk IV. W dniu 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) groził pozbawieniem życia i spaleniem domu R. C. a groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona tj. czyn z art. 190§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W nocy 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) spowodował pożar poprzez podpalenie pomieszczeń gospodarczych, obory i stodoły, usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego w którym przebywali M. A., A. S. (1) i R. C., w wyniku czego zniszczeniu uległy budynki gospodarcze i elewacja budynku mieszkalnego co spowodowało straty o wartości 100.000 zł na szkodę T. C.. 2. Oskarżony w/w zachowaniem sprowadził niebezpieczeństwo zagrażające życiu i zdrowiu M. A., A. S. (1) i R. C. oraz mieniu w wielkich rozmiarach w postaci budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego pod postacią pożaru i spowodował zagrożenie życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C.. II. 1. W okresie od dnia 15 września 2020 r. do dnia 19 września 2020 r. w miejscowości R. działając w warunkach czynu ciągłego M. H. (1) wielokrotnie groził pozbawieniem życia i spaleniem domu M. A. oraz A. S. (1). 2. W/w groźby wzbudziły u tych pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że będą spełnione. 3. W/w czynu oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne III. 1. W okresie od dnia 15 września 2020 r. do dnia 19 września 2020 r. w miejscowości R. działając w warunkach czynu ciągłego A. Z. (1) wielokrotnie groził pozbawieniem życia i spaleniem domu M. A. oraz A. S. (1). 2. W/w groźby wzbudziły u tych pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że będą spełnione. IV. 1. W dniu 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) groził pozbawieniem życia i spaleniem domu R. C.. 2. W/w groźba wzbudziła u tego pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. - zeznania T. C. - zeznania R. C. - zeznania A. S. (1) -zeznania M. A. - zeznania D. P. - zeznania H. W. - protokół oględzin - odpis wyroku - opinia biegłego - opinia biegłego - zeznania R. C. - zeznania A. S. (1) -zeznania M. A. - zeznania D. P. - odpis wyroku - raport z interwencji - protokół oględzin i odtworzenia płyty - zeznania M. A. - zeznania A. S. (1) - karta karna - odpis wyroku - zeznania T. C. - zeznania R. C. - zeznania A. S. (1) -zeznania M. A. - zeznania D. P. - zeznania H. W. - częściowo wyjaśnienia A. Z. (1) - raport z interwencji - protokół oględzin i odtwrzenia płyty - zeznania A. S. (1) - zeznania M. A. - zeznania T. C. - zeznania R. C. - zeznania A. S. (1) -zeznania M. A. - zeznania D. P. - zeznania H. W. - raport z interwencji - protokół z oględzin i odtworzenia płyty - zeznania R. C. k. 433-433v, 7-9 k. 433v-434, 16-18, 68-69 k. 434-434v, 22-23 k.434v-435, 26-27 k.436-436v, 63-64 k. 549v-550 k. 4-6 k. 548 k. 161-163,437v-438 k. 161-163, 437v-438 k. 433v-434, 16-18, 68-69 k. 434-434v, 22-23 k.434v-435, 26-27 k.436-436v, 63-64 k.548 k. 36-37 k.101-106 k. 434v-435, 26-27 k. 434-434v, 22-23 k. 594-594 k. 251 k. 433-433v, 7-9 k. 433v-434, 16-18, 68-69 k. 434-434v, 22-23 k.434v-435, 26-27 k.436-436v, 63-64 k. 549v-550 k. 432-432v, 49-51, 74-75, 90, 179-182 k. 36-37 k. 101-106 k. 434-434v, 22-23 k.434v-435, 26-27 k. 433-433v, 7-9 k. 433v-434, 16-18, 68-69 k. 434-434v, 22-23 k.434v-435, 26-27 k.436-436v, 63-64 k. 549v-550 k. 36-37 k. 101-106 k. 433-434,16-18, 68-69 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. Z. (1) I. w nocy 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) sprowadził niebezpieczeństwo zagrażające życiu i zdrowiu M. A., A. S. (1), i R. C. oraz mieniu w wielkich rozmiarach w postaci budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego pod postacią pożaru poprzez podpalenie pomieszczeń gospodarczych, obory i stodoły, usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego w którym przebywały wymienione osoby, w wyniku czego zniszczeniu uległy budynki gospodarcze i elewacja budynku mieszkalnego co spowodowało straty o wartości 100.000 zł na szkodę T. C. i spowodowało zagrożenie życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C. tj. czyn z art. 163§1 pkt. 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty I. 1. w nocy 19 września 2020 r. w miejscowości R. przy ul. (...) sprowadził niebezpieczeństwo zagrażające życiu i zdrowiu M. A., A. S. (1), i R. C. oraz mieniu w wielkich rozmiarach w postaci budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego pod postacią pożaru poprzez podpalenie pomieszczeń gospodarczych, obory i stodoły, usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego w którym przebywały wymienione osoby, w wyniku czego zniszczeniu uległy budynki gospodarcze i elewacja budynku mieszkalnego co spowodowało straty o wartości 100.000 zł na szkodę T. C. i spowodowało zagrożenie życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C. - częściowo wyjaśnienia A. Z. (1) - zeznania M. S. - zeznania P. J. - zeznania G. M. - zeznania A. Z. (2) - zeznania L. Z. - zeznania A. S. (2) k. 432-432v, 49-51, 74-75, 90, 179-182 k. 435v k. 434-435v k. 550-550v k.437-437v, 155-156 k. 436v-437, 147-148 k. 437v, 151-152 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1 III. 1 IV. 1 I. 1 II. 1 III. 1 IV. 1,2 I. 1 II. 1,2 III 1,2 IV 1 I 1 II 1,2 III 1,2 IV 1 I 1 II 1 III 1 IV 1 I 1 I 1 II 1 I 1, 2 II 1 III 1 IV 1 II 1 III 1 IV 1 II 3 III 1 I 1 III 1 IV 1 III 1 - zeznania T. C. - zeznania R. C. -zeznania A. S. (1) -zeznania M. A. - zeznania D. P. - protokół oględzin - odpis wyroku - opinia biegłego - raport z interwencji - protokół oględzin i odtworzenia płyty - karta karna - odpis wyroku - zeznania H. W. - częściowo wyjaśnienia A. Z. (1) - potwierdził okoliczności niesporne tj. pożar nieruchomości, których jest właścicielem, użytkowanie ich przez pokrzywdzonych, - wartość strat materialnych będących wynikiem pożaru nie była kwestionowana przez strony i nie budzi zastrzeżeń Sądu, - od A. S. (1), zaraz po pożarze, uzyskał informacje, że parę dni wcześniej A. Z. (1) groził A. S. (1) i M. A. spaleniem - zeznania świadka w tym zakresie korespondują z zeznaniami pozastałych pokrzywdzonych oraz H. W., któremu także w/w pokrzywdzeni zaraz po pożarze powterdzili, że z ust A. Z. (1) padały groźby podpalenia - brak podstaw, by podważać wiarygodność świadka - od początku spójne, stanowcze - potwierdzają okoliczności niesporne co do faktu zaistniałego pożaru, obecności w tym czasie w domu tego pokrzywdzonego oraz M. A. i A. S. (1) - korespondują z zeznaniami M. A., A. S. (1) i D. P. w zakresie groźb kierowanych przez oskarżonych - korespondują z treścią raportu z interwencji policji oraz protokołem oględzin i odtworzenia płyty w zakresie obecności oskarżonych na posesji należacej do pokrzywdzonego C. - oskarżony A. Z. (1) potwierdził kiedy przebywał na posesji pokrzywdzonego C., przyznał, że groził A. S. (1) i M. A. "rozwalniem łba", zatem relacja świadka zbieżna jest w tej części z wyjaśnieniami oskarżonego i pozostaje niejako w logicznym ciągu, jeśli chodzi o opisane przez świadka okoliczności w jakich padały groźby ze strony każdego z oskarżonych, - opisane przez świadka okoliczności, w tym w kontekście relacji łaczących wcześniej M. A. z A. Z. (1) i M. H. (1), a następnie A. S. (1), pozostają w logicznym ciągu mając na uwadze przypisane każdemu z oskarżonych przestępcze zachowania - majac na uwadze determinację oskarżonego A. Z. (1) w wyrażaniu gróźb nie tylko pod adresem tego oskarżonego, ale również pod adresem M. A. i A. S. (1), w tym groźby spalenia, a następnie z uwagi na fakt pożaru - groźby oskarżonego niewątplwie budziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - zważywszy, że świadek nie był wcześniej skonfliktowany z oskarżonymi, nie miał intersu w tym, by zeznawać na temat okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca i niesłusznie obciążać oskarżonych - nadto relacja zdana przez świadka znajduje swoje odzwierciedlenie w pozostałych dowodach, którym Sąd nadał walor wiarygodności, w tym dowodach obiektywnych tj. raport z interwencji, protokół z oględzin i odworzenia płyty - w zakresie gróźb nadto koresponduje w tej części z wyjaśnienieniami A. Z. (1), który nie miał powodów, by potwierdzać, że takie pod adresem M. A. i A. S. (1) stosował, gdyby rzeczywiście tak nie było - od początku spójne, stanowcze - potwierdzają okoliczności niesporne- fakt pożaru i obecnośc określonych osób w domu w tym czasie - korespondują z zeznaniami M. A., R. C. i D. P. co do gróźb kierowanych przez każdego z oskarżonych - korespondują z treścią raportu z interwencji policji oraz protokołem oględzin i odtworzenia płyty - oskarżony A. Z. (1) potwierdził kiedy przebywał na posesji pokrzywdzonego C., przyznał, że groził A. S. (1) i M. A. "rozwalniem łba", zatem relacja świadka zbieżna jest w tej części z wyjaśnieniami oskarżonego, - opisane przez świadka okoliczności, w tym w kontekście relacji łaczących wcześniej M. A. z A. Z. (1) i M. H. (1), a następnie z tym świadkiem, pozostają niejako w logicznym ciągu mając na uwadze przypisane każdemu z oskarżonych przestępcze zachowania - mając na uwadze determinację obu oskarżonych w zakresie gróźb kierowanych przez każdego z oskarżonych zarówno wobec tego pokrzywdzonego, jak i M. A. i R. C., w tym gróźb spalenia, a następnie z uwagi na fakt zaistniałego pożaru- groźby niewątpliwie budziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - zeznania świadka korespondują z pozostałymi zebranymi dowodami, którym Sąd nadał walor wiarygodności wobec czego i one zasługują na wiarę - podkreślić należy, że sam A. Z. (1) przyznał się do stosowania gróźb pod adresem świadka M. A., a nie miał powodów, by w tym zakresie niesłusznie obciążać się - od początku spójne, stanowcze - potwierdzają okoliczności niesporne- fakt pożaru oraz obecność w tym czasie w domu określonych osób - korespondują z zeznaniami R. C., A. S. (1) i D. P. w zakresie gróźb wypowiadanych przez każdego z oskarżonych - korespondują z treścią raportu z interwencji policji oraz protokołem oględzin i odtworzenia płyty - oskarżony A. Z. (1) potwierdził kiedy przebywał na posesji pokrzywdzonego C., przyznał, że groził A. S. (1) i M. A. "rozwalniem łba", zatem relacja świadka zbieżna jest w tej części z wyjaśnieniami oskarżonego, - opisane przez świadka okoliczności, w tym w kontekście relacji łaczących wcześniej świadka z A. Z. (1) i M. H. (1), a następnie z A. S. (1), pozostają niejako w logicznym ciągu mając na uwadze przypisane każdemu z oskarżonych przestępcze zachowania - z uwagi na determincję obu oskarżonych w wyrażaniu gróźb pod adresem nie tylko pokrzywdzonej, ale także A. S. (1), z którym związała się świadek,a która wcześniej była w związkach z oskarżonymi, groźbami kierowanymi przez A. Z. (1) pod adresem R. C., fakt, iż była już ofiarą przemocy ze strony M. H. (1), za co ten oskarżony został skazany- pokrzywdzona miała uzasadnine obawy, że wypowiadane goroźby zostaną spełnione - fakt, że oględziny telefonów oskarżonych i pokrzywdzonej nie potwierdziły w pełnym zakresie zeznań świadka co do wysyłanych do niej SMSów z groźbami oraz połączeń telefonicznych z groźbami, w świetle zeznań świadka, iż nie wszystkie połączenia odbierała, a SMSy skasowała - nie podważa wiarygodności tego świadka, zwłaszcza w kontekście pozostałych dowodów, którym Sąd nadał walor wiarygodności - zeznania świadka załsugują na wiarę, bo korespondują z pozostałymi dowodami, którym Sąd nadał walor wiarygodności - podkreślić należy, że sam A. Z. (1) przyznał się do stosowania groźb pod adresem świadka i A. S. (1), a nie miał powodów, by niesłusznie się obciążąc - od początku spójne, stanowcze - korespondują z zeznaniami M. A., A. S. (1), R. C. w zakresie gróźb kierowanych przez M. H. (1), - korespondują z treścią raportu z interwencji policji oraz protokołem oględzin i odtworzenia płyty - oskarżony M. H. (1) potwierdził, że był obecny podczas telefonowania świadka do jednego z pokrzywdzonych - M. A. lub R. C., co koresponduje z zeznaniami tego świadka i pokrzywdzonych - mając na uwadze okoliczności sprawy wynikajace z wyżej przywołanych dowodów, należy dać wiarę zeznaniom świadka, że M. H. (1) dowiedziawszy się, że pożar nie objął domu, w którym mieszkali pokrzywdzeni- oznajmił, że ponownie podpali zabudowania, w odpowiedzi na co świadek postanowiła telefonicznie ostrzec pokrzywdzonych - zeznania świadka uznać należy za wiarygodne albowiem korespondują z pozostałymi dowodami, którym Sąd nadał walor wiarygodności, - relacja świadka toworzy jasny, logiczny przebieg wypadków - opisane przez świadka okoliczności, w tym w kontekście relacji łaczących wcześniej M. A. z A. Z. (1) i M. H. (1), a następnie z A. S. (1), pozostają niejako w logicznym ciągu mając na uwadze przypisane każdemu z oskarżonych przestępcze zachowania - dokument niekwestionowny przez strony - potwierdza okoliczności niepsporne - pożar zabudowań należacych do T. C. - nie przesądza wprawdzie o sprastwie M. H. (1) w zakresie przypisanych oskarżonemu przestępstw, nie mniej rzuca dodatkowe światło na motywy, jakimi się kierował oskarżony dopuszczając się czynów, w których pokrzywdzoną była M. A. i pozostali pokrzywdzeni, tj. R. C., u którego pomieszkiwała kobieta, a także mieszkał A. S. (1), z którym M. A. związała się - skazanie oskarżonego za czyn z art. 157§1 kk popełniony na szkodę M. A. i popełnienie przez oskarżonego występków będących przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu każe twierdzić, iż oskarżony nie pogodził się z odejściem od niego M. A., niejako nadal mścił się na pokrzywdzonej, ale także na jej nowym partnerze oraz R. C., u którego w/w mieszkali - wydana przez specjalistę - nie budzi zastrzeżeń Sądu - wspiera pozostały materiał dowodowy, któremu Sąd nadał walor wiarygodności, uzupełnia go - pomimo, że biegły nie wskazał w sposób zdecydowany, co było przyczyną pożaru, to mając na uwadze okoliczności bezpośrednio poprzedzające zaistnienie pożaru - wypowiadane wielokrtonie groźby spalenia, w tym oznajmienie przez oskarżonego M. H. (1), gdy dowiedział się, że pożar nie objął wszystkiego, iż dokończy czyn - w kontekście dokonanej przez biegłego analizy dotyczącej miejsca powstania pożaru, jego rozprzestrzeniania się, analizy dotyczacej ewentualnych innych przyczyn pożaru- Sąd uznał, że doszło do celowego podpalenia posesji zamieszkałej przez pokrzywdzonych - Sąd w pełni podzlił także stanowisko biegłego, co do tego, że pożar stwarzał zagrożenie dla życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C., którzy - co jest niesporne- znajdowali się w budynkach znajdującym się na posesji objętej pożarem. - dokument niekwestionowany przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonych, D. P. oraz A. Z. (1) co do jego przebywania w określonym czasie na posesji pokrzywdzonego C. - dokument niekwestionowany przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonych, D. P. oraz A. Z. (1) co do jego przebywania w określonym czasie na posesji pokrzywdzonego C. - niekwestionowana przez strony - potwierdza fakt uprzedniej karalności oskarżonego M. H. (1), w tym działanie w zakresie przestępstwa z art. 190§1 kk w warunkach recydywy - prawomocny - potwierdza fakt uprzedniego skazania oskarżonego M. H. (2) m. in. z art. 190§1 kk - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, potwierdzając, że przed pożarem A. Z. (1) stosował groźby pod adresem pokrzywdzonych - w części w jakiej potwierdza obecność na posesji pokrzywdonego C. oraz gróźb kierowanych pod adresem M. A. oraz A. S. (1) zasługują na wiarę, gdyż w tym zakresie korespondują z pozostałymi dowodami, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - nadto oskarżony nie miał powodów, by obciążać się niesłusznie 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu III, IV I, II I, II II, III, IV - częściowo wyjaśnienia A. Z. (1) - wyjaśnienia M. H. (3) - zeznania B. M. i zeznania E. O. - protokoły oględzin telefonów pokrzywdzonej i oskarżonych - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy w zakresie gróźb kierowanych wobec pokrzywdzonych nie zasługują na wiarę i stanowią w ocenie Sądu jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony - w tym zakresie sprzeczene z dowodami, jakimi Sąd nadał walor wiarygodności, - wewnętrznie niespójne- raz przyznawał się do gróźb kierowanych wobec M. A. i A. S. (1), a co korespondowało z innymi dowodami, jakie Sąd uznał z wiarygodne- innym razem zaprzeczał temu, a co pozostawało odosobnione w świetle zebranych dowodów -okoliczność bezsporna tj. dawna relacja łacząca oskarżonego z M. A., uporczywość i determinacja oskarżonego do utrzymania tej realcji, których nie powstrzymały nawet interwencje policji - pozostają w logicznym ciągu z przestępczym zachowaniem oskarżonego w zakresie kierowanych przez niego gróźb wobec tej pokrzywdzonej i jej obecnego partnera A. S. (1), wobec czego wyjaśnienia oskarżonego, w jakich zaprzecza, by dopuszczał się przedmiotowych gróźb, w tym także wobec R. C., u którego w/w mieszkali - nie zasługują na wiarę - wyjaśnienia, w jakich nie przyznaje się do winy nie zasługują na wiarę i stanowią w ocenie Sądu jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony - w tym zakresie sprzeczene z dowodami, jakimi Sąd nadał walor wiarygodności, -okoliczność bezsporna tj. dawna relacja łacząca oskarżonego z M. A., uporczywość i determinacja oskarżonego do utrzymania tej realcji - pozostają w logicznym ciągu z przestępczym zachowaniem oskarżonego w zakresie kierowanych przez niego gróźb wobec tej pokrzywdzonej i jej obecnego partnera A. S. (1) i w konsekwencji podjęcie próby zrealizowania tych gróźb tj. podpalenie posesji zamieszkałej przez w/w - pozstają w logicznym ciągu zdarzeń, wobec czego wyjaśnienia oskarżonego, w jakich zaprzecza, by dopuścił się przedmiotowych czynów - nie zasługują na wiarę - uprzedni prawomocny wyrok skazujący oskarżonego za przestęsptwo z dnia 10 stycznia 2020 r. z art. 157§1 kk popełnione na szkodę M. A. wzmacnia przytoczone wyżej arumenty - nic nie wniosły do przedmiotowej sprawy - nic nie wniosły do sprawy - w świetle zeznań M. A. dowody te nie podważają jej zeznań, które zostały wsparte pozostałymi dowodami, jakim Sąd nadał walor wiarygodności 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a 1b 5a 5b M. H. (1) A. Z. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1. M. H. (1) 1a - art. 163§1 pkt.1 kk - sprowadził niebezpieczeństwo zagrażające życiu i zdrowiu M. A., A. S. (1) i R. C. oraz mieniu w wielkich rozmiarach w postaci budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego pod postacią pożaru poprzez podpalenie pomieszczeń gospodarczych, obory i stodoły, usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego w którym przebywały wymienione osoby, w wyniku czego zniszczeniu uległy budynki gospodarcze i elewacja budynku mieszkalnego co spowodowało straty o wartości 100.000 zł na szkodę T. C. i spowodowało zagrożenie życia i zdrowia M. A., A. S. (1) i R. C.. Oskarżony z pełną świadomością i premedytacją dopuścił się w/w zachowania, realizując w ten sposób wcześniej wypowiadane przez siebie groźby 1b- art. 190§1 kk grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia oraz spaleniem domu, w którym mieszkali wzbudził w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę spłenienia tych gróźb- działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonych. art. 12§1 kk - oskarżony wielokrotnie wypowiadał w/w groźby w krótkim okresie czasu tj. od 15 do 19 września 2020 r. - okoliczności sprawy wskazują, że oskarżony działał z góry powziętym zamiarem. art. 64§1 kk- popełniając w okresie od 15 do 19 września 2020 r. czyn z art. 190§1 kk, dopuścił się go jedncześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony był skazany przez SR w Giżycku wyrokiem z dn. 08.11.2017 r. w sprawie IIK 273/17 m.in. za czyny z art. 190§1 kk - na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, objętą karą łaczną w tym orzeczeniu w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a którą odbywał w okresie od 20.06.2017 r. do 17.12.2018 r. 2. A. Z. (1) 5a- art. 190§1 kk - grożąc pokrzywdzonym pozbawieniem życia oraz spaleniem domu, w którym mieszkali wzbudził w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę spłenienia tych gróźb- działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonych. art. 12§1 kk - oskarżony wielokrotnie wypowiadał w/w groźby w krótkim okresie czasu tj. od 15 do 19 września 2020 r. - okoliczności sprawy wskazują, że oskarżony działał z góry powziętym zamiarem. 5b - art. 190§1 kk grożąc pokrzywdzonemu pozbawieniem życia oraz spaleniem domu, w którym mieszkał wzbudził w nim uzasadnioną obawę spłenienia tych gróźb- działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonego. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania -------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --------- 3.4. Umorzenie postępowania ------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania --------------- 3.5. Uniewinnienie 9 A. Z. (1) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przez A. Z. (1) przestęsptwa z art. 163§1 pkt. 1 kk - art. 17§1 pkt.1 kpk w zw. z art. 414§1 kpk Brak dostatecznych dowodów, by przypisać A. Z. sprawstwo w zakresie popełnienie czynu z art. 163§1 pkt. 1 kk, jak również dowodów, by przyspisać mu działanie w formie pomocnictwa czy też podżegania w tym zakresie. Zeznania rodziców A. Z. (1) oraz A. S. (2) wskazują, że oskarżony ten nie opuszczał swojego miejsca zamieszkania, w czasie, kiedy doszło do pożaru. Zeznania funkcjonariuszy policji M. S. i P. J., którzy zapoznali się z monitoringiem z feralnej nocy, kiedy doszło do podpalenia, a obejmującym miejsce zamieszkania oskarżonego, wskazują, że nie opuszczał on swojego domu w tym czasie. Zeznania G. M. potwierdzają, iż w/w funkcjonariusze policji, którzy zapoznali się z monitoringiem oznajmili od razu po jego obejrzeniu, że A. Z. (1) nie opuszczał domu, kiedy doszło do podpalenia. Brak możliwości bezpośredniego zapoznania się z nagraniem z monitoringu- dowód nie został zabezpieczony. Oskarżony A. Z. (1) nie przyznał się do podpalenia. O. w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego M. H. (1) nie stanowią dostatecznego dowodu sprawstwa A. Z. (1) tym bardziej, że oskarżny ten miał interes, by obciążać A. Z. (1) i w konsekwencji w ten sposób dążył do uniknięcia odpowiedzialności za przedmiotowe przestępstwo. Mając na uwadze wcześniejsze wielokrotnie groźby kierowane przez M. H. (1) wobec pokrzywdzonych i okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że oskarżony ten "nie potrzebował zachęty", ani pomocy do dokonania przedmiotowego czynu, brak jest nadto dowodów na takie zachowanie oskarżonego A. Z. (1), który od początku nie przyznawał się, że ma cokolwiek wspólnego z tym podpaleniem. Przekonanie R. C., M. A. oraz A. S. (1), że A. Z. (1) wspólnie z M. H. (1) dopuścił się przedmiotowego podpalenia, które w/w oparli na tym, iż wcześniej padały z ust A. Z. (1) określone groźby pod adresem w/w pokrzywdzonych- w świetle wyżej przytoczonych okoliczności- nie są wystarczającym dowodem, by przypisać temu oskarżonemu popełnienie przedmiotowego przestęsptwa, czy też pomocnictwa lub podżegania do tego czynu. 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1. J. H. 2. A. Z. (1) 1a 1b 2 4 5a 5b 6. 8 I I I I, II II III IV III, IV III, IV - zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie - nie można akceptować sytaucji, w których oskarżony nie mogąc pogodzić się z rozstaniem z M. A. w odwecie douszcza się przestęstwa, powodując poważane zgrożenia dla zdrowia i życia nie tylko jej, ale i innych osób - zachowanie oskarżonego zasługuje na szczególne potępienie albowiem oskarżony w imię zemsty za odrzucenie przez kobietę naraził życie i zdrowie pokrzywdzonych - bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu - wysokość strat materialnych na skutek popełnionego przestęsptwa - postępowanie oskarżonego wskazuje, że jest on osobą agresywną, nieprzewidywalną, zagrażającą bezpieczeństwu innych - oskarżony swoim zachowaniem dopuścił się zamachu na jedno z najważniejszych wartości - zamachu na powszechne bezpieczeństwo - w ocenie Sądu przestępstwo, jakiego sprawcą jest oskarżony zasługuje na szczególne potępienie, skrajną negatywną ocenę moralną, - oskarżony swoim postępowaniem naruszył nie tylko przepisy prawa, ale także normy moralne i zasady współżycia społecznego, dał wyraz temu, że nie ma żadnych hamulców w dążeniu do osięgnieca postwionego sobie celu, że obce są mu jakiekolwiek przyjęte normy, wartości, zasady, - pozostawanie oskarżonego pod wpływem alkoholu - działanie w ramach powrotu do przestępstwa - wysoki stopień społecznej szkodliwości -w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na usprawiedliwienie, - oskarżony dał dowód tego, iż jest osobą bardzo agresywną, nieobliczalną, - okoliczności sprawy każą przyjąć, że oskarżony nie jest sprawcą przypadkowym, a jego występki jedynie „wybrykami" - zbieżność czasowa popłenionych czynów, - umyślny charakter występków, - ilość popełnionych przestępstw - dotychczasowa karalność oskarżonego, w tym także za przestepstwo popełnione na szkodę M. A. - tożsamosć celów jakimi się kierował - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonych przed zamachami na ich dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzonymi orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych M. A. i A. S. (1) na odległość mniejszą niż 50 metrów - przez okres 4 ( cztery) lat. - pozostawanie oskarżonego pod wpływem alkoholu - wysoki stopień społecznej szkodliwości -w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na usprawiedliwienie, - oskarżony dał dowód tego, iż jest osobą agresywną, nieobliczalną, - wielokrotne groźby pod adresem pokrzywdzonych - determinacja w dążeniu do utrzmania kontaktów z pokrzywdzoną, której nie powstrzymały nawet interwencje policji - okoliczności sprawy każą przyjąć, że oskarżony nie jest sprawcą przypadkowym, a jego występki jedynie „wybrykami" - pozostawanie oskarżonego pod wpływem alkoholu - wysoki stopień społecznej szkodliwości -w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na usprawiedliwienie, - oskarżony dał dowód tego, iż jest osobą agresywną, nieobliczalną, - okoliczności sprawy każą przyjąć, że oskarżony nie jest sprawcą przypadkowym, a jego występki jedynie „wybrykami" - zbieżność czasowa popłenionych czynów, - umyślny charakter występków, - ilość popełnionych przestępstw - tożsamość celów, jakimi się kierował - dotychczasowa niekaralność - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonych przed zamachami na ich dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzonymi orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych M. A., R. C. i A. S. (1) na odległość mniejszą niż 50 metrów - przez okres 4 ( cztery) lat. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności 1. J. H. 2. A. Z. (1) 3. 7. I, II III, IV - w myśl postanowień art. 63§1 kk na poczet orzeczonej wobec M. H. (1) kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 20 września 2020 r. godz. 15.00 do dnia 28 kwietnia 2021 r. godz. 15.00, uwzględniając informację z k. 584 dotyczącej wprowadzenia do wykonia kary orzeczonej wobec w/w w innej sprawie - w myśl art. 63§1 kk na poczet orzeczonej wobec A. Z. (1) kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 20 września 2020 r. godz. 15.05 do dnia 10 grudnia 2020 r. godz. 15.05 i od dnia 25 grudnia 2020 r. godz. 15.05 do dnia 31 maja 2021 r., uwzględniając informację z k. 342 dotyczącą okresu odbywania przez w/w kary orzeczonej w innej sprawie 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę -------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 10. z uwagi na sytuację majątkowa i osobistą każdego z oskrżonych - bez majątku, bez większych dochodów, ogarniczone możliwości zarobkowania z uwagi na pozbawienie wolności- zwolniono oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

IV KK 322/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie R. B.‎uniewinnionego od czynu z art. 160 § 1 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 3 listopada 2023 r.,‎kasacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych‎od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach‎z dnia 25 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 377/22,‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach‎z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt III K 1269/16, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 in fine k.p.k. postanowił:

1. pozostawić kasacje bez rozpoznania;

2. obciążyć oskarżycieli posiłkowych E. B. i W. B. kosztami postępowania kasacyjnego w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt III K 1269/16, R. B. został uznany z winnego tego, że: „w dniu 31 grudnia 2015 r. w L., woj. […] jako właściciel budynku gospodarczego położonego na posesji nr […], naraził N. B. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wynajmując mu pomieszczenie gospodarcze, przeznaczone jako zaplecze techniczne na czas trwania budowy budynku głównego w/w posesji, który przystosował jako budynek całoroczny, nie zgłaszając zmiany sposobu jego użytkowania właściwemu organowi administracyjnemu i użytkując go niezgodnie z przeznaczeniem, w którym dokonał montażu instalacji elektrycznej, której nie podłączył pod zabezpieczenie bezpiecznikiem nadmiarowo - prądowym, w wyniku czego bezpiecznik ten nie zadziałał i na skutek zwarcia przewodów elektrycznych, w wyniku ich przeciążenia trzykrotnie przekraczającego normy, doszło w tym obiekcie do pożaru, i nieumyślnie spowodował śmierć N. B., który w wyniku pożaru doznał obrażeń ciała w postaci oparzenia termicznego około 41% ogólnej powierzchni ciała w zakresie głowy, karku, tułowia, kończyn górnych i dolnych, opalenia włosów na głowie, cech głębokiego oparzenia górnych dróg oddechowych, obrzęku mózgu, a także stanu po wyłuszczeniu lewej ręki w stawie promieniowo - nadgarstkowego oraz po tzw. nacięciach obarczających w zakresie nadgarstka i ręki prawej, w wyniku których w dniu […] 2016 r.

N. B. zmarł”, tj. przestępstwa z art. 160 § 1 k.k. w zb. z art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt 1 wyroku), której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat (pkt 2 wyroku). Nadto, orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przy określeniu jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł (pkt 3 wyroku), oddano go w okresie próby pod dozór kuratora (pkt 4 wyroku) oraz zobowiązano do informowania kuratora o przebiegu okresu próby (pkt 5 wyroku), rozstrzygając również o kosztach postępowania (pkt 6 wyroku).Apelacje od tego wyroku wywiedli prokurator Prokuratury Rejonowej w Żywcu, pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych E. B. i W.

B. oraz obrońca oskarżonego R. B..Oskarżyciel publiczny zaskarżył wyrok sądu meriti w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego, zarzucając jej rażącą niewspółmierność i wnosząc o zmianę tego wyroku przez wymierzenie kary roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania oraz orzeczenie nawiązki w kwocie 2.500,00 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych zaskarżył orzeczenie to w całości podnosząc zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary, wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.Również obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach w całości zarzucając: obrazę prawa procesowego – art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. (pkt. 1, 4 i 7 apelacji), art. 7 k.p.k., art. 200 k.p.k. i art. 410 k.p.k. (pkt 2 i 3 apelacji), art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. (pkt. 5 i 6 apelacji) oraz błędy w ustaleniach faktycznych (pkt. 8 – 11 apelacji).

W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.Wyrokiem z dnia 25 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 377/22, Sąd Okręgowy w Gliwicach zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego R. B. od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art. 160 § 1 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (pkt 1 wyroku), obciążając Skarb Państwa kosztami procesu (pkt 2 wyroku).

Kasacje od wyroku Sądu odwoławczego, jednym pismem procesowym, wniósł w imieniu dwojga oskarżycieli posiłkowych E. B. i W. B. ich pełnomocnik. Zarzucił w nich orzeczeniu sądu ad quem:- „istotny błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na bezpodstawnym stwierdzeniu, że nie można wykluczyć, że bezpiecznik 16A w budynku głównym - domu Oskarżonego był podłączony do instalacji elektrycznej, a mimo to nie zadziałał. Sąd Okręgowy w Gliwicach bezpodstawnie stwierdził, że nie można wykluczyć takiej wersji, a więc nie sposób powiązać działania Oskarżonego w postaci wykonania przez niego instalacji elektrycznej z przyczyną pożaru w postaci przeciążenia instalacji elektrycznej”;- „istotny błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na bezpodstawnym stwierdzeniu, że sam fakt, że Oskarżony przekształcił pomieszczenie gospodarcze przeznaczone jako zaplecze techniczne na czas trwania budowy budynku głównego jako budynek mieszkalny całoroczny - domek letniskowy - nie zgłaszając zmiany sposobu jego użytkowania właściwemu organowi administracyjnemu i użytkował niezgodnie z przeznaczeniem, nie oznacza, iż prowadziło to do bezpośredniego niebezpieczeństwa utraty życia i zdrowia dla innych osób”;- „istotny błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, w szczególności całkowitym pominięciu przez Sąd merita faktu, iż Oskarżony - jako monter wykonanej instalacji, który zdawał sobie sprawę z tego jakie obciążenia mocy ta instalacja może „wytrzymać”, zdając sobie sprawę z ewentualnego zagrożenia pożarowego w sytuacji podłączenia zbyt dużej ilości urządzeń elektrycznych, w żadnym momencie nie poinformował najemców, iż należy w domku letniskowym ograniczyć liczbę uruchomionych sprzętów, nie ostrzegł przed możliwym zagrożeniem pożarowym, a wręcz sam dostarczył lokatorom trzy elektryczne piecyki i zachęcał do ich używania, przez co nieustannie narażał na niebezpieczeństwo zdrowie i życie przebywających w budynku wszystkich lokatorów, a nie tylko zmarłego N. B.” – wszystkie zarzuty przytoczone in extenso (zauważenie SN).W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na tę skargę kasacyjną prokurator Prokuratury Rejonowej w Żywcu wniósł o uznanie kasacji za oczywiście bezzasadną i jej oddalenie.

Stanowisko to poparł w swoim piśmie procesowym z dnia 25 maja 2023 r. obrońca oskarżonego R. B.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Warunkiem merytorycznego rozpoznania nadzwyczajnego środka zaskarżenia jakim jest kasacja, a więc stwierdzenia czy jest ona zasadna, czy też niezasadna, w tym również w stopniu ewentualnej oczywistej bezzasadności, jest w pierwszym rzędzie – tak jak w wypadku wszelkiego rodzaju środków odwoławczych – stwierdzenie jej (ich) dopuszczalności. W odniesieniu do kasacji, obowiązek takiego badania spoczywa na prezesie sądu, do którego wniesiono kasację, który – stosownie do treści przepisu art. 530 § 2 k.p.k.

– odmawia jej przyjęcia, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. lub w art. 429 § 1 k.p.k., albo gdy kasację oparto na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k.Obowiązek badania dopuszczalności kasacji należy również do sądu kasacyjnego, tak zresztą jak w wypadku zwykłych środków odwoławczych do sądu odwoławczego. Ten ostatni sąd pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k. (środek odwoławczy wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo niedopuszczalny z mocy ustawy) albo jeżeli przyjęcie środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu (art. 430 § 1 k.p.k.).W postępowaniu kasacyjnym analogiczny obowiązek spoczywa na Sądzie Najwyższym, który pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. lub gdy przyjęcie kasacji nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu (art. 531 § 1 k.p.k.).Zestawienie powołanych wyżej przepisów (art. 430 § 1 k.p.k. i art. 531 § 1 k.p.k.) nie pozostawia wątpliwości, że w obu wypadkach badaniu podlegają okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k., natomiast w postępowaniu kasacyjnym sprawdzeniu podlega również okoliczność o jakiej mowa w art. 530 § 1 in fine k.p.k., a więc zbadanie czy kasację oparto na podwodach wskazanych w art. 523 § 1 k.p.k., czy też na innych, które w myśl powołanego przepisu nie stanowią ustawowych podstaw tego nadzwyczajnego środka odwoławczego.Treść art. 523 § 1 k.p.k., co już od prawie 30 lat konsekwentnie jest wskazywane w jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego, w sposób bezsporny świadczy o tym, że podstawą kasacji mogą być wyłącznie uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k. lub inne rażące naruszenie prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Tym samym kasacji – w przeciwieństwie do zwykłych środków odwoławczych – nie można oprzeć o zarzut błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). Kasacja nie może być również wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary (art. 523 § 1 zd. drugie k.p.k.). O ile jednak, i to nawet niezasadnie, kwestionując w rzeczywistości w kasacji ustalenia faktyczne lub wymiar kary, skarżący uczyni do wskazując jako naruszone (rzekomo) przepisy prawa, konieczne staje się merytoryczne rozpoznanie tak sformułowanych zarzutów, o tyle sytuacja – wobec jednoznacznego wskazania zawartego w art. 530 § 2 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k.

– jest w sposób oczywisty odmienna, gdy kasację oparto wprost jedynie na zarzucie błędu w ustaleniach faktycznych lub też wniesiono ją wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. Taka redakcja zarzutów kasacyjnych czyni nadzwyczajny środek zaskarżenia, stosownie do powołanego już wyżej art. 530 § 2 k.p.k., niedopuszczalnym.Sytuacja tego rodzaju ma miejsce w niniejszej sprawie. Zarówno redakcja zarzutów w petitum kasacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych E. B. oraz W. B. (jest to bowiem jedno pismo procesowe, ale stanowiące dwa odrębne nadzwyczajne środki odwoławcze, wniesione w imieniu dwóch stron), jak i ich, jednobrzmiące pisemne motywy, nie pozostawiają wątpliwości, że nie podniesiono w tych kasacjach ani uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. ani też innego rażącego naruszenia prawa, a wyłącznie sformułowany wprost zarzut oparty na względnej przyczynie odwoławczej przewidzianej w art. 438 pkt 3 k.p.k., a więc niedopuszczalny w kasacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.

Jeżeli jednocześnie uwzględni się zakres rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy (art. 536 k.p.k. – w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów) oraz jej kierunek (na niekorzyść), co uaktualnia zakaz reformationis in peius przewidziany w art. 434 § 1 pkt 3 k.p.k., niewątpliwym jest też, że nie ma możliwości innego zdekodowania zawartych we wniesionej w tej sprawie kasacjach zarzutów (brak możliwości stosowania art. 118 § 1 i 2 k.p.k.) niż jako wyłącznie zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych, co jak to już wielokrotnie w niniejszym uzasadnieniu podnoszono uaktualniało po stronie prezesa Sądu (w tym wypadku z-cy Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Gliwicach – art. 93 § 2 k.p.k.) obowiązek wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji w oparciu o regulację art. 530 § 2 in fine k.p.k.Ponieważ tego nie uczyniono Sąd Najwyższy zobligowany był postąpić po myśli art. 531 § 1 k.p.k., tj. pozostawić przyjętą kasację bez rozpoznania.Powyższe rozstrzygnięcie skutkować musiało również obciążeniem oskarżycieli posiłkowych, w częściach na nich przypadających, kosztami postępowania kasacyjnego (art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k.).[K.K.][ms]