Legislator Case Law & Legislation
IV KK 315/22 AI generated

IV KK 315/22 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 315/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

w dniu 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt IX K 723/18, którym skazał wymienionego za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k., popełnione w okresie od lipca 2015 r. do stycznia 2016 r., na karę roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie, z zobowiązaniem do wykonywania obowiązku łożenia na utrzymanie córki, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt IX 1 Ko 1764/19, zarządzono wykonanie zastępczej kary 272 dni pozbawienia wolności, która to kara nie została wprowadzona do wykonania z uwagi na poszukiwanie skazanego listem gończym; 2.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 5 k.p.k, art. 537 § 2 k.p.k, art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k, art. 632 pkt 2 k.p.k, art. 569 § 1 k.p.k, art. 86 § 1 k.k; IV KK 315/22 · Sąd Najwyższy: karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet tej kary Sąd zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej o sygn. akt IX K 647/18 – od dnia 22 czerwca 2018 r., godz. 20:55 do dnia 8 stycznia 2019 r., godz. 13:00 oraz okres dotychczas wykonanej kary w sprawie Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej o sygn. akt IX K 723/18. Na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczone wyrokami opisanymi powyżej w pkt 2. i 3. i wymierzył T.R.

Keywords

AI generated
restriction of liberty unlawful deprivation of liberty offences against liberty release from detention exemption from punishment provisional release

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 5 k.p.k
R.‎o wydanie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 537 § 2 k.p.k
na podstawie art. 537 § 2 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 632 pkt 2 k.p.k
na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k.
art. 569 § 1 k.p.k
wydał taki wyrok, którym na podstawie art. 569 § 1 k.p.k.
art. 86 § 1 k.k
85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k.
art. 87 § 1 k.k
art. 4 § 1 k.k
akt VII Ka 47/22, który w tym zakresie nie utracił mocy, co w kontekście braku okoliczności uzasadniających potrzebę wydania kolejnego wyroku łącznego, kształtującego nowy węzeł kary łącznej, stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.”.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II K 127/22
WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI – WYROKU ŁĄCZNEGO (UWŁ) UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt IIK 127/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. 1. SR w Legnicy 16.04.2019 r. IIK 170/19 2. 2. SR w Jeleniej Górze 3. SR w Giżycku 16.09.2020 r. 23.11.2021 r. IIK 736/20 IIK 556/20 1.2. Inne fakty 1.2.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty I. II. III. IV. V. VI. VII. VIII. IX. Wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 16.04.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 170/19 za przestępstwo popełnione w okresie od 31 maja 2017 r. do 16 lutego 2019 r. z art. 209§1 kk na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, na poczet której zaliczono okres zatrzymania oskarżonego w dniu 16.02.2019 r. od godz. 04.45 do godz. 11.40. Postanowieniem z dnia 09.09.2019 r. w sprawie IIKo 2727/19 SR w Legnicy zarządził wobec K. T. zastępczą karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, zamiast 10 miesięcy kary ograniczenia wolności. Z dniem 21 czerwca 2020 r. wykonano karę. Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 16.09.2020 r. w sprawie sygn. akt IIK 736/20 za przestępstwa popełnione: w dniu 24 stycznia 2020 r., 14 stycznia 2020r. 15 stycznia 2020 r., 19 grudnia 2019 r. z art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk i z art. 286§1 kk, w warunkach ciągu przestępstw, na karę 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 21 czerwca 2020 r. godz. 15.00 do dnia 16 września 2020 r. godz. 14.50. Początek kary 28.12.2020 r. - koniec kary 02.10.2022 r. Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 23.11.2021 r. w sprawie sygn. akt IIK 556/20 za przestępstwa popełnione w dniu 11.06.2019 r. z art. 286§1 kk w warunkach ciągu przestępstw z art. 91§1 kk na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Początek kary 02.10.2022 r. - koniec kary 30.11.2024 r. Opinia o skazanym Karalność skazanego -wyrok IIK 170/19 -postanowienie - informacja - wyrok IIK 736/20 - opinia - wyrok IIK 556/20 - opinia - opinia - karta karna k. 77 akt sprawy IIK 170/19 k. 105 akt sprawy IIK 170/19 k. 142 akt sprawy IIK 170/19 k. 533-534 akt sprawy IIK 736/20 k. 20 k. 836-837 akt sprawy IIK 556/20 k. 20 k. 20- 21 k. 6-7 1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I IV VI II. III V, VII, VIII IX WYROK WYROK WYROK postanownienie informacja opinia karta karna - orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -brak zastrzeżeń co do wiarygodności danych w niej zawartych -wystawiona przez uprawniony organ - brak podstaw, by podważać wiarygodność zawartych w niej danych -wystawiona przez uprawniony organ - brak zastrzeżeń co do zawartych w niej danych 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------------------- 3. PODSTAWA KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznegoi sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1. 1. SR w Jeleniej Górze, 16.09.2020 r., IIK 736/20 - kara 2 lata pozbawienia wolności 2. 2. SR w Giżycku, 23.11.2021 r., IIK 556/20 - kara 2 lata i 2 miesiące pozbawienia wolnośc i Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z a rt. 568a § 1 pkt.2 kpk Sąd orzeka karę łączną w wyroku łącznym. W myśl postanowień art. 569 § 1kpk -jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby, którą prawomocnie skazano lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Art. 85 §1 i 2 kk stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną oraz, że podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania pod kątem objęcia wyrokiem łącznym określonych skazań były trzy prawomocne jednostkowe wyroki, orzekające wobec K. T. kary pozbawienia i ograniczenia wolności. Orzeczenia te wydane były przez różne sądy, przy czym ostatni z niniejszych wyroków wydany był przez SR w Giżycku. K. T. był skazany za więcej niż dwa przestępstwa, przy czym tylko kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego podlegały łaczeniu - albowiem tylko one podlegają wykonaniu. 4. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Zgdnie z art. 86 § 1kk Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach, przy czym w myśl §4 tego artykułu zasady wymiaru kary łącznej określone m. in. § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna. Przy wymiarze kary łącznej Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji (najsurowsza kara jednostkowa została wymierzona w wysokości 2 lata i 2 miesiące pozbawienia wolności ( wyrok II K 556/20), częściowo zasadą kumulacji ( suma kar jednostkowych to 4 rok i 2 miesięcy pozbawienia wolności). Stosując przy wymiarze kary łącznej jednocześnie zasadę absorpcji i kumulacji, Sąd uwzględnił stopień zawinienia oskarżonego – przestępstw dopuściła się z winy umyślnej- wagę tych czynów, ich stopień społecznej szkodliwości. Przeciętna opinia o skazanym. W świetle powyższego Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej kumulacji i częściowej absorpcji kar jednostkowych i w konsekwencji ich redukcja jest w pełni uzasadnione. Kwestię wydania wyroku łącznego w niniejszej sprawie Sąd analizował zarówno w świetle przepisów obowiązujących w kształcie po 24 czerwca 2020 roku tj. zmienionych ustawą o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 z dnia 19 czerwca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1086), która weszła w życie 24.06.2020r., jak i w kształcie obwiązującym przed tą datą. Na potrzebę analizy w przedmiotowej sprawie skazań co do możliwości obejścia ich wyrokiem łącznym w świetle przepisów uprzednio obowiązujących, jak i obowiązujących obecnie - wskazuje postanowienie SA w Szczecinie z dnia 05 maja 2021 r. ( IIAKz 167/21), zgodnie z którym postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego (w obszarze warunków do orzeczenia kary łącznej), powinno się odbywać z uwzględnieniem reguł określonych w art. 4 § 1 KK Przepis ten, regulujący zasady prawa karnego międzyczasowego, generalnie nie będzie miał zastosowania wtedy, jeżeli w realiach danej sprawy zasady intertemporalne określone zostały przez przepisy szczególne (np. art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2015 r. poz. 396). Takim szczególnym unormowaniem jest też art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.U. z 2020 r. poz. 1086 ze zm.). W zakresie nieuregulowanym, znajdzie jednak zastosowanie, na podstawie art. 4 § 1 KK, ustawa względniejsza. Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że wobec K. T. zapadły trzy wyroki skazujące, przy czym jeden z nich został wydany i uprawomocnił się przed dniem 24.06.2020 r., kiedy to nastąpiła zmiana przepisów dotyczących kary łącznej, zaś dwa wyroki zostały wydane już po tej dacie - Sąd uwzględnił treść art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. W świetle tego uregulowania Sąd uznał, że przepisy dotyczące kary łącznej obowiązujące w kształcie do dnia 24.06.2020 r. są dla sprawcy względniejsze. 5. WYMIAR ŚRODKA KARNEGO Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ----------------------------------------- 6. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU ŁĄCZNYM Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. 3. 4. W myśl art. 577 kpk, zgodnie z którym w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej, Sąd na poczet orzeczonej w pkt 1 wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okresy tymczasowego aresztowania i kar dotychczas odbytych w połączonych sprawach. Zgodnie z art. 576 § 1 kpk, orzeczno, iż z chwilą uprawomocnienia się wyroku łącznego, wyroki podlegające połączeniu nie ulegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem łącznym. W myśl postanowień art. 572 kpk umarzono postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym skazania opisanego w pkt I- brak przesłanek do objęcia wyrokiem łącznym tego skazania- kara orzeczona w sprawie IIK 170/19 została wykonana, a zatem nie podlegała łączeniu w świetle przepisów art. 85§1 i 2kk. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5. O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 624§1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych -z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności skazany ma ograniczone możliwości zarobkowe. 8. PODPIS
III K 32/14
prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 19 listopada 2004 roku w sprawie III K 133/04 na karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności obejmującym skazania: a) prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 19 grudnia 2000 r. w sprawie II K 979/00
II W 761/22
Formularz (...) Sygnatura akt II K 489/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza USTALENIE FAKTÓW Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. Sąd Rejonowy w Grudziądzu 25.08.2021 r. II K 540/21 1.1.2. Sąd Rejonowy w Grudziądzu 11.10.2021 r. II K 639/21 1.1.3. Sąd Rejonowy w Grudziądzu 1.08.2021 r. II K 526/22 Inne fakty 1.1.1.
II K 328/25
Sygn. akt II K 328/25 WYROK ŁĄCZNY 0.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2025r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Sędzia Sędzia Marek Tyciński Protokolant St. sekretarz sądowy Marcin Szymczak w obecności oskarżyciela ------------------------------------------- po rozpoznaniu dnia 3 czerwca 2025r. sprawy przeciwko: A. G. s. A. i I. z domu (...) ur. (...) w T. Skazanemu prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Toruniu: 1. Z dnia 14 grudnia 2021r. sygn. VIII K 1058/21 na karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie za czyn z art. 209§1a kk popełniony 15 11 2021r.; 2. Z dnia 19 stycznia 2022. sygn. II K 17/22 na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin miesięcznie za czyn z art. 20§1a kk popełniony 3 06 2020r.; 3. Z dnia 19 września 2023r. sygn. II K 1142/23 na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 209§1a kk popełniony 8 03 2023r. 4. Z dnia 21 lutego 2024r. sygn. II K 1718/23 na karę 2 lat ograniczenia wolności za czyn z art. 209§1a kk popełniony 13 sierpnia 2023r. Orzeczono karę zastępczą 365 dni pozbawienia wolności 5. Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z 19 grudnia 2023r. sygn.. II K 1516/23 połączono kary w sprawach VIII K 1058/21 i II K 17/22 orzekając karę łączną 1 roku i 3 miesięcy ograniczenia wolności; orzeka: I. na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 § 1 i 2 kk i art. 86 § 1 kk w miejsce kar ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczonych w wyrokach opisanych w punktach 3 (II K 1142/23) i 4 (II K 1718/23) wymierza A. G. karę łączną 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesięca pozbawienia wolności II. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie co do kar opisaych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku; III. na podstawie art. 577 kpk, na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt I wyroku zalicza skazanemu okres odbytej w całości kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K 1142/23; IV. pozostałe nie podlegające połączeniu rozstrzygnięcia pozostawia do odrębnego wykonania; V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. R. kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych powiększone o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej skazanemu; VI. zwalnia skazanego od uiszczenia opłaty, a poniesionymi wydatkami obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz (...) Sygnatura akt II K 1516/23 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza USTALENIE FAKTÓW 1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. Sąd Rejonowy w Toruniu 14.12.2021 r. VIII K 1058/21 1.1.2. Sąd Rejonowy w Toruniu 19.01.2022r. II K 17/22 1.1.3. Sąd Rejonowy w Toruniu 19.09.2023r. II K 1142/23 1.1.4. Sąd Rejonowy w Toruniu 21.02.2024r. II K 1718/23 1.1.5. Sąd Rejonowy w Toruniu 19.12.2023 II K 1516/23 1.Inne fakty 1.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. A. G. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 14 grudnia 2021 r. , sygn. VIII K 1058/21, za czyn z art. 209 § 1a kk popełniony 15.11.2021r. na karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie. dane o karalności 5-7 1.2.1.2. A. G. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 stycznia 2022 r. , sygn. II K 17/22, za czynz art. 209 § 1a kk popełniony 3.06.2020r. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin miesięcznie. dane o karalności 5-7 1.2.1.3. A. G. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 września 2023 r., sygn. II K 1142/23, za czyn z art. 209 § 1a kk popełniony 8.03.2023r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczoną karę A. G. odbył w okresie od 12.11.2023r. do 10.05.2024r. dane o karalności 5-7 akta II K 1142/23 SR w Toruniu 1.2.1.4. A. G. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 21 lutego 2024 r. , sygn. II K 1718/23, za czyn z art. 209 § 1a kk popełniony 13.08.2023r. na karę 2 lat ograniczenia wolności - orzeczono karę zastępczą 365 dni pozbawienia wolności. dane o karalności 5-7 akta II K 1718/23 SR w Toruniu 1.2.1.5. Prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. II K 1516/23, połączono kary w sprawach VIII K 1058/21 i II K 17/22 orzekając karę łączną 1 roku i 3 miesięcy ograniczenia wolności. dane o karalności 5-7 akta II K 1516/23 SR w Toruniu 1.2.1.6. A. G. od 30 marca 2025 r. odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w K.. Jego zachowanie jest oceniane jako poprawne. Wobec przełożonych zachowuje się w sposób regulaminowy i kulturalny. W grupie skazanych układa zgodne relacje, nie pojawiały się sytuacje konfliktowe z jego udziałem. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Nie przejawiał zachowań agresywnych w izolacji więziennej. Nie był dotychczas nagradzany, raz był karany dyscyplinarnie za nielegalne kontakty. Ma krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. Żałuje swoich czynów i pobytu w więzieniu. opinia o skazanym z ZK K. 10-11 1.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.1. Ocena Dowodów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Podstawę ustaleń faktycznych poczynionych w toku postępowania w przedmiocie wyroku łącznego stanowiły prawomocne dane o karalności skazanego i opinia wydana przez ZK K. oraz dołączone akta spraw II K 1142/23, II K 1718/23 i II K 1516/23. Są to dokumenty urzędowe, których prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budzi wątpliwości Sądu. 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1. Sąd Rejonowy w Toruniu, 19 września 2023 r., II K 1142/23 6 miesięcy pozbawienia wolności 3.1.2. Sąd Rejonowy w Toruniu, 21 lutego 2024 r. II K 1718/23 2 lata ograniczenia wolności, orzeczono karę zastępczą 365 dni pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z treścią art. 85 § 1 kk, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Do wydania wyroku łącznego wobec skazanego był właściwy Sąd Rejonowy w Toruniu, albowiem wydał on ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. (art. 569 § 1 kpk) Dokonując analizy danych o karalności A. G., a także wydanych w stosunku do skazanego wyroków i dołączonych akt spraw karnych, Sąd doszedł do następujących wniosków: - kara 1 roku ograniczenia wolności orzeczona w sprawie II K 1058/21 i kara 6 miesięcy ograniczenia wolności orzeczona wyrokiem II K 17/22 zostały objęte wyrokiem łącznym z dnia 19.12.2023r. wydanym w sprawie II K 1516/23. Czyny osądzone w kolejnych wyrokach, tj. II K 1142/23 i II K 1718/23 zostały popełnione już po wydaniu orzeczeń w sprawach II K 1058/21 i II K 17/22. Wyrok w sprawie II K 1058/21 zapadł bowiem 14.12.2021r. a w sprawie II K 17/22 dnia 19.01.2022r., a czyny osądzone w wyrokach II K 1142/23 i II K 1718/23 zostały popełnione odpowiednio 8.03.2023r. i 13.08.2023r.; - na gruncie niniejszej sprawy wyrok łączny winien obejmować wyroki II K 1142/23 i II K 1718/23, gdyż wyrok w sprawie II K 1142/23 zapadł 19 września 2023 r., a czyn osądzony wyrokiem II K 1718/23 został popełniony 13 sierpnia 2023 r. Nadto za wskazane przestępstwa zostały wymierzone kary podlegające łączeniu, tj. kara pozbawienia wolności i kara ograniczenia wolności. Z brzmienia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r. w sprawie P20/17 który stwierdził, iż art. 87 § 1 kk w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oznacza, to iż obecnie przepis art. 87 § 1 kk nie ma obligatoryjnego charakteru, czyli Sąd może ale nie musi dokonać połączenia kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności. Zdaniem Sądu skoro doszło do orzeczenia zastępczej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 1718/23 to istniały podstawy do orzeczenia kary łącznej obejmującej to orzeczenie. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Łączeniu podlegały orzeczone wobec A. G. kary w wymiarze: ⚫ 6 miesięcy pozbawienia wolności, ⚫ 2 lat ograniczenia wolności. W myśl art. 86 § 1 kk Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 kk, w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności, sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. Zatem kara łączna pozbawienia wolności mogła być orzeczona, w granicach od 1 roku i 1 miesiąca przy zastosowaniu pełnej absorpcji (tj. powyżej najwyższej z kar) do ich sumy tj. do 1 roku i 6miesięcy pozbawienia wolności. Orzekając karę łączną, Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa – art. 85a kk. Zgodnie z utrwalonym w tym względzie stanowiskiem doktryny i judykatury, sąd wydając wyrok łączny może wymierzyć karę łączną stosując zasadę pełnej absorpcji, jak i zasadę pełnej kumulacji, biorąc dodatkowo pod uwagę „czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, a ponadto (…) czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków (m.in. zachowanie się skazanego po wydaniu poszczególnych wyroków jednostkowych), przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej [Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 września 2006 r. sygn. akt II AKa 244/06]. Związek przedmiotowy zbiegających się realnie przestępstw ocenia się według tożsamości lub podobieństwa dóbr naruszonych poszczególnymi z nich oraz zwartości czasowej i miejscowej ich popełnienia. Związek podmiotowy rozumie się natomiast jako podobieństwo rodzaju winy i zamiarów ( wyrok SA w Krakowie z 14.03.2007r., IIAka 44/07,KZS 2007/4/27). Należy podkreślić, iż w judykaturze i piśmiennictwie wskazuje się, że absorpcję kar należy stosować bardzo ostrożnie biorąc pod uwagę negatywną – co do sprawcy - przesłankę prognostyczną, jaką jest popełnienie kilku przestępstw. Zasadę absorpcji stosuje się bowiem, gdy przestępstwa objęte realnym zbiegiem, wskazują na bliską więź podmiotową i przedmiotową, są jednorodzajowe i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miejscowym, stanowiąc jeden zespół zachowań sprawcy, objęty jednym planem działania, mimo godzenia w różne dobra osobiste. Przy wymiarze kary łącznej Sąd wziął pod uwagę opinię o skazanym z Zakładu Karnego w K.. Wynika z niej, iż odbywa on karę pozbawienia wolności w systemie programowanego oddziaływania i oddziaływania są aktualne i realizowane przez skazanego. Jego zachowanie jest poprawne. Od momentu osadzenia w zakładzie karnym nie sprawiał większych problemów natury wychowawczej. Ustalony porządek i dyscyplinę przestrzega w stopniu poprawnym. Nadto skazany w grupie osadzonych funkcjonuje zgodnie i nie inicjuje sytuacji konfliktowych. W stosunku do przełożonych zachowuje się w sposób regulaminowy i kulturalny, nie przejawia zachowań agresywnych. A. G. nie dokonywał samoagresji oraz nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Był jedynie raz karany dyscyplinarnie. Skazany nie należy do podkultury przestępczej oraz uczestniczy w zajęciach kulturalno-oświatowych. Nadto wypowiada się krytycznie na temat popełnionych przestępstw. Zdaniem sądu w realiach przedmiotowej sprawy zachodziły przesłanki do zastosowania zasady pełnej absorpcji. Pomiędzy podlegającymi łączeniu karami istniała łączność przedmiotowa, gdyż obie były orzeczone za przestępstwo z art. 209 § 1a kk. Nadto Sąd wziął pod uwagę krytyczny stosunek skazanego do popełnionych przestępstw, a także zachowanie w trakcie izolacji penitencjarnej. W opinii sądu wobec A. G. istnieje pozytywna przesłanka prognostyczna, która w pełni uzasadnia orzeczenie wobec niego kary łącznej powyżej najniższej z podlegających łączeniu kar, tj. w wymiarze 1 roku i 1 miesiąca. Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 572 kk, Sąd umorzył postępowanie co do objęcia karą łączną kar orzeczonych w wyrokach w sprawach VIII K 1058/21 SR w Toruniu i II K 17/22 SR w Toruniu. Jak wskazano powyżej, sprawy te zostały połączone już wyrokiem łącznym a kolejne czyny A. G. popełnił już po wydaniu wyroków w ww. sprawach. III Zgodnie z treścią art. 577 kk, w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej. Na podstawie powyższego przepisu Sąd, na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt I wyroku, zaliczył skazanemu okres odbytej w całości kary 6 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K 1142/23 IV Sąd orzekł, że pozostałe nie podlegające połączeniu rozstrzygnięcia pozostawia do odrębnego wykonania. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V Oskarżony korzystał z pomocy obrońcy z urzędu, o którego wynagrodzeniu orzeczono zgodnie z treścią § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu Terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763). VI Sąd kosztami sądowymi związanymi z wydaniem wyroku łącznego obciążył Skarb Państwa na podstawie z art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983, Nr 49, poz. 223 ze zm.) uznając, iż uiszczenie stosownych kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację finansową, albowiem odbywa karę pozbawienia wolności PODPIS
II K 499/17
VIIIK 383/99 za czyn z art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 315/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Paweł WilińskiProtokolant Danuta Bratkrajc w sprawie T. R.‎o wydanie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. na posiedzeniu w dniu 28 września 2022 r.,‎kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść skazanego‎od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej‎z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt IX K 49/22, 1. na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok łączny i zakończone tym wyrokiem postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec T. R. umarza;

2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej wydał wobec T. R. wyroki:

1. w dniu 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt IX K 723/18, którym skazał wymienionego za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k., popełnione w okresie od lipca 2015 r. do stycznia 2016 r., na karę roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie, z zobowiązaniem do wykonywania obowiązku łożenia na utrzymanie córki, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt IX 1 Ko 1764/19, zarządzono wykonanie zastępczej kary 272 dni pozbawienia wolności, która to kara nie została wprowadzona do wykonania z uwagi na poszukiwanie skazanego listem gończym; 2.

łączny w dniu 17 października 2018 r., sygn. akt IX K 647/18, którym wymierzono T. R. karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Orzeczona kara łączna pozbawienia wolności była wykonywana od dnia 22 czerwca 2018 r. do dnia 8 stycznia 2019 r., bowiem postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt VII Kow 5126/18, udzielono skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary łącznej pozbawienia wolności.

Postanowieniem Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt IV Kow 810/19, odwołano warunkowe przedterminowe zwolnienie i zarządzono wykonanie reszty kary łącznej pozbawienia wolności, przy czym nieodbyta część kary łącznej pozbawienia wolności nie została wprowadzona do wykonania z uwagi na poszukiwanie skazanego listem gończym;

3. w dniu 23 stycznia 2019 r., sygn. akt IX K 920/18, którym wymierzono T. R.: - za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k., popełnione w dniu 22 czerwca 2018 r., karę roku pozbawienia wolności, nadto orzeczono dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, - za przestępstwo z art. 178b k.k., popełnione w dniu 22 czerwca 2018 r., karę roku pozbawienia wolności, nadto orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat.

Tymże wyrokiem orzeczono wobec skazanego karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, przy czym kara pozbawienia wolności nie została wprowadzona do wykonania z uwagi na poszukiwanie skazanego listem gończym. Działając z urzędu, Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej w dniu 27 kwietnia 2021 r. zarejestrował pod sygn. akt IX K 453/21 sprawę w przedmiocie wydania wyroku łącznego w odniesieniu do skazanego T. R. (k. 8 akt sprawy). Następnie w dniu 19 października 2021 r. wydał taki wyrok, którym na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. oraz art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył karę ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem opisanym powyżej w pkt 1. oraz kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 2. i 3. i wymierzył T.

R. karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet tej kary Sąd zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej o sygn. akt IX K 647/18 – od dnia 22 czerwca 2018 r., godz. 20:55 do dnia 8 stycznia 2019 r., godz. 13:00 oraz okres dotychczas wykonanej kary w sprawie Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej o sygn. akt IX K 723/18. Na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczone wyrokami opisanymi powyżej w pkt 2. i 3. i wymierzył T.R.

łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Na podstawie art. 624 k.p.k. zwolnił skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych. Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego, Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 15 marca 2022 r., sygn. akt VII Ka 47/22, utrzymał w mocy opisany wyżej wyrok łączny. Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej, nie bacząc na postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec T. R. prowadzone pod sygn. IX K 453/21, w dniu 17 stycznia 2022 r. ponownie, działając z urzędu, zarejestrował, tym razem pod sygn. akt IX K 49/22, sprawę w przedmiocie wydania wyroku łącznego w odniesieniu do skazanego T.

R. (k. 8 akt sprawy). Następnie w dniu 12 kwietnia 2022 r. wydał taki wyrok, którym na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 i 4 k.k. oraz art. 87 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, połączył karę ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem opisanym powyżej w pkt 1., karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem opisanym powyżej w pkt 2. oraz „karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem opisanym powyżej w pkt 3” (wypada przyjąć, że karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności) i wymierzył T.

R. karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 577 k.p.k., na poczet tej kary Sąd zaliczył skazanemu „okres od dnia 22 czerwca 2018 r. godz. 20:55 do dnia 8 stycznia 2019 r. godz. 15:23”. Na mocy art. 90 § 2 k.k. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. oraz art. 88 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych (…) połączył środki karne w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczone wyrokami opisanymi powyżej w pkt 2. i 3. i wymierzył T.

R. łączny środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Na podstawie art. 624 k.p.k. zwolnił skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych. Opisany wyrok łączny uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 20 kwietnia 2022 r. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości na korzyść skazanego, zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 575 § 2 k.p.k., polegające na wydaniu w dniu 12 kwietnia 2022 r. wyroku łącznego, na mocy którego połączono kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej o sygn. akt:

IX K 723/18, IX K 647/18 oraz IX K 920/18, podczas gdy brak było przesłanek do wydania wyroku łącznego w odniesieniu do wskazanych kar, albowiem postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, obejmującego kary oraz środki karne orzeczone tymi samymi wyrokami jednostkowymi, zostało już uprzednio zakończone prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt IX K 453/21, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 15 marca 2022 r., sygn. akt VII Ka 47/22, który w tym zakresie nie utracił mocy, co w kontekście braku okoliczności uzasadniających potrzebę wydania kolejnego wyroku łącznego, kształtującego nowy węzeł kary łącznej, stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.”.

Podnosząc tak sformułowany zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwoliło uwzględnić ja w całości w trybie art. 535 § 5 k.p.k., tj. na posiedzeniu bez udziału stron. W pierwszej kolejności trudno nie wyrazić negatywnej opinii co do organizacji pracy w Wydziale IX Karnym Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, w którym nie dostrzeżono, rejestrując sprawę o wydanie wyroku łącznego o sygn. akt IX K 49/22, iż niewiele wcześniej w tym Wydziale wobec tego samego skazanego było prowadzone, niezakończone jeszcze prawomocnie, postępowanie o wydanie wyroku łącznego o sygn. akt IX K 453/21.

Stało się tak mimo podjęcia czynności sprawdzających, udokumentowanych notatką („Zapisek urzędowy”) z 14 stycznia 2022 r. pracownika sekretariatu o treści cyt. „Ustalono w tut. Wydziale oraz III Karnym SR BB (telefonicznie), iż nie toczą się aktualnie sprawy o wydanie wyroku łącznego w sprawie T. R. s. A.” (k. 6 akt sprawy IX K 49/22). Wypada też zauważyć, że w tym samym dniu 14 stycznia 2022 r. akta sprawy IX K 453/21 jeszcze pozostawały w Wydziale, co wynika z k. 67 akt tej sprawy. Poczyniony wyżej opis zdarzeń procesowych nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wydając wyrok łączny w sprawie o sygn. akt IX K 49/22, Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej rażąco naruszył wskazane w zarzucie kasacji przepisy postępowania oraz że miało to istotny wpływ na treść orzeczenia, które w razie prawidłowego procedowania w ogóle nie zostałoby wydane.

Przepis art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. stanowi, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone (res iudicata) albo wcześniej wszczęte toczy się (lis pendens). Ma on zastosowanie również w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, na co niejednokrotnie wskazywał Sąd Najwyższe, stwierdzając, m.in. w wyroku z dnia 30 listopada 2011 r., II KK 149/11, OSNKW 2011, z. 12, poz. 113, że „w sytuacji gdy wobec tej samej osoby zapadły dwa prawomocne wyroki łączne, w których węzłem kary łącznej objęto tylko te same skazania, które objęte były tym węzłem w wyroku, który uprawomocnił się wcześniej, drugi z tych wyroków dotknięty jest w tym zakresie rażącym naruszeniem prawa, zaliczanym do tzw. bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., określanym jako naruszenie powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.)”.

Zaistnienie takiej właśnie sytuacji – wydanie przez Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej wobec T. R. w dniu 12 kwietnia 2022 r. wyroku łącznego w sprawie o sygn. akt IX K 49/22, w którym węzłem kary łącznej objęto kary wymierzone trzema wyrokami Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej wydanymi w sprawach o sygn. akt: IX K 723/18, IX K 647/18 oraz IX K 920/18, chociaż wcześniej, w dniu 15 marca 2022 r., uprawomocnił się wyrok łączny wydany w sprawie o sygn. akt IX K 453/21, w którym węzłem kary łącznej objęto tylko kary wymierzone tymi samymi trzema wyrokami Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej – trafnie sygnalizuje przedmiotowa kasacja.

Dla porządku należy zaznaczyć, że wydanie wyroku łącznego w sprawie o sygn. akt IX K 49/22, wbrew przesłance powagi rzeczy osądzonej, nie spowodowało utraty mocy wyroku łącznego (korzystniejszego dla skazanego) wydanego w sprawie o sygn. akt IX K 453/21, albowiem skutek, o którym mowa w art. 575 § 1 in fine k.p.k., może nastąpić tylko wówczas, gdy spełnione są przesłanki określone w tym przepisie, a zatem gdy zachodzi realna potrzeba wydania nowego wyroku łącznego. W wypadku uchylenia wyroku wydanego z naruszeniem art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. wykonaniu podlega poprzedni wyrok łączny, gdyż nie utracił on mocy na podstawie art. 575 § 1 k.p.k. (zob. powołany wyżej wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., II KK 149/11).

Na marginesie wypada odnotować, że w kasacji słusznie wskazano, iż naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. przez Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej nastąpiło już w momencie wszczęcia drugiego postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec T. R., chociaż do czasu wydania przez Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej w dniu 15 marca 2022 r. wyroku w sprawie o sygn. akt VII Ka 47/22 nie skutkowało to jeszcze zaistnieniem uchybieniem o randze bezwzględnej przyczyny odwoławczej. W tym stanie rzeczy należało wyeliminować z obrotu prawnego, poprzez jego uchylenie, wyrok łączny Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 12 kwietnia 2022 r. wydany w sprawie o sygn. akt IX K 49/22.

Konieczne było też wydanie orzeczenia następczego w postaci umorzenia zakończonego tym wyrokiem postępowania, co zgodnie z art. 632 pkt 2 k.p.k. skutkowało obciążeniem kosztami procesu Skarbu Państwa. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.[as]