IV KK 290/13 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedObrońca skazanego S. K. w złożonej kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 kwietnia 2013 r., zarzucił:1)rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku polegające na błędnym zastosowaniu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii,2)rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 4 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Zarzut z pkt. 1 nie zasługuje na uwzględnienie.
Legislator headnote
AI generatedart. 4 k.p.k, art. 433 § 2 k.p.k, art. 457 § 3 k.p.k, art. 519 k.p.k, art. 535 § 3 k.p.k; IV KK 290/13 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt IV KK 290/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2013 r., sprawy S. K.skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innychz powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 kwietnia 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 stycznia 2013 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 290/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2013 r., sprawy S. K.skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innychz powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 kwietnia 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 stycznia 2013 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego S. K. w złożonej kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 kwietnia 2013 r., zarzucił:1)rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku polegające na błędnym zastosowaniu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii,2)rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 4 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Zarzut z pkt. 1 nie zasługuje na uwzględnienie.
Czyn przypisany S. K. z pkt. 1 wyroku Sądu Rejonowego w B. wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Natomiast argumentacja z kasacji dotyczy w istocie kwestionowania ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Rejonowy odnośnie tego czynu. Tymczasem kasacja, co jasno wynika z treści art. 519 k.p.k., może być wniesiona przez strony od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie. Nie można też w kasacji podnosić zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, a do tego sprowadzają się wywody obrońcy skazanego S. K. w zakresie uzasadnienia tego zarzutu.Również oczywiście bezzasadny jest zarzut z pkt. 2 kasacji, co trafnie wykazał Prokurator Prokuratury Okręgowej w pisemnej odpowiedzi na kasację (por. strona 5 tego pisma procesowego) , i Sąd Najwyższy nie widząc potrzeby powtarzania tej argumentacji odsyła w tej części do lektury pisemnej odpowiedzi na kasację.Kierując się przedstawionymi wyżej motywami, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. postanowił jak na wstępie.