Supreme Court orders State to pay defense lawyer fees for filing cassation under specific regulations.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the State to pay the defense lawyer 442.80 PLN for preparing and filing a cassation appeal. Although the lawyer requested a higher amount based on a different regulation and a Constitutional Court ruling, the Court determined the correct fee standard applied to criminal proceedings. The decision clarified that the specific regulation governing state-funded defense in criminal cases prevails over general lawyer fee regulations and unrelated civil case precedents.
Legislator headnote
AI generated§ 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.; § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.: The State must reimburse defense lawyers for costs incurred in criminal proceedings according to the specific regulation governing state-funded defense, not general fee schedules or rulings based on civil proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
IV KK 267/23 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie A. K.skazanego za przestępstwo z art. 222 § 1 k.k. i in.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 października 2023 r.,wniosku obrońcy z urzędu o zasądzenie kosztów związanych ze sporządzeniem i wniesieniem kasacji na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1184 ze zm.) oraz § 2, § 3, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18 ze zm.) p o s t a n o w i ł zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. W., Kancelaria Adwokacka w B., obrońcy z urzędu skazanego A. K., kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa zł osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % VAT, tytułem opłaty za sporządzenie i wniesienie kasacji.
UZASADNIENIE
Adwokat B. W., obrońca z urzędu skazanego A. K., sporządził i wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II Ka 308/22. Postanowieniem z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt IV KK 267/23, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.Wnioskiem z dnia 29 września 2023 r., adwokat B. W. zwrócił się o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 1 476 zł, na podstawie § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługiwał na uwzględnienie jedynie w części. Bez wątpienia obrońcy z urzędu należała się opłata za sporządzenie i wniesienie kasacji w przedmiotowej sprawie. Opłatę tę należało jednak przyznać w kwocie wynikającej z § 17 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18 ze zm.) tj. w kwocie 442,80 zł (360 + 23 % VAT), a nie w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j.
Dz.U. z 2023, poz. 1964 ze zm.). Ten ostatni akt prawny nie odnosi się wszak do opłat za pomoc prawną udzielaną przez adwokata z urzędu. Jednocześnie należy wskazać, że nietrafny jest pogląd obrońcy, że wysokość należnej mu kwoty winno wyznaczać stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone w wyroku z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19. Orzeczenie dotyczące rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.
U. z 2015 r., poz. 1801) i osadzone na gruncie stanu faktycznego związanego z postępowaniem cywilnym, nie uzasadnia odstąpienia od stosowania przepisów powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w procesie karnym, gdzie zasady wyznaczania obrońcy z urzędu regulują m.in. § 2, § 3, § 6 i § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2020 r. w sprawie sposobu zapewnienia oskarżonemu korzystania z pomocy obrońcy z urzędu (Dz.U. z 2020 r., poz. 1681) – por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2022 r., V KK 670/21, a także uzasadnienie zdania odrębnego do punktu II. wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 31 marca 2021 r., IV Ka 85/21 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt IV KK 45/23.Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. [SOP][ms]