IV KK 259/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 259/19 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie G.C.‎skazanego z art. 197 § 3 pkt 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 31 lipca 2019 r.,‎wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa […],‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt V K […] na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIEDo Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego G.C. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt V K […], którym wymieniony został skazany za dwa przestępstwa i wymierzono mu karę łączną 8 lat pozbawienia wolności. Obrońca G.C. w kasacji wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia. W części motywacyjnej wskazał, że waga podniesionych zarzutów kasacyjnych, przejawiająca się dalece idącym naruszeniu przepisów postępowania przy wydawaniu zapadłych w sprawie orzeczeń uzasadnia wstrzymanie wykonania orzeczonej kary do czasu rozpoznania kasacji.

Nadto zdaniem obrońcy, „uwzględniając rodzaj i wymiar orzeczonej kary, w połączeniu z treścią kasacji, jej wykonanie skutkować będzie dalece nadmierną dolegliwością dla skazanego”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.Stanowisko Sądu Najwyższego, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady zawartej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, jest konsekwentnie wyrażane (zob. np. postanowienia: z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18;

Lex nr 2506098; z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, Lex nr 2449778; z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, Lex nr 152097). Przy decydowaniu o wstrzymaniu wykonania orzeczenia istotna jest ranga zarzutów kasacyjnych. Sąd opowiadający się za zastosowaniem instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k. powinien też powziąć przekonanie, że uwzględnienie kasacji jest w wysokim stopniu prawdopodobne. Dodatkowo należy rozważyć, czy szczególne i jednoznaczne w swej wymowie okoliczności prowadzą do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi spowoduje dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym jego niezasadne pokrzywdzenie.Mając to na uwadze należy stwierdzić, że obrońca nie przedstawił przekonujących argumentów nakazujących uwzględnienie wniosku.

W szczególności nie przemawia za takim postąpieniem subiektywne przekonanie skarżącego o zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, a w konsekwencji o konieczności uchylenia zapadłych w stosunku do G.C. orzeczeń. Nie wystarczy też dla zastosowania instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia fakt poniesienia przez skazanego typowych dolegliwości związanych z odbywaniem kary pozbawienia wolności.Nie przesądzając zatem na tym etapie postępowania o skuteczności kasacji, którą prokurator uznał za oczywiście bezzasadną, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku i orzekł jak na wstępie.