IV KK 254/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 254/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie S. K.skazanego z art. 189 § 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 maja 2019 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 3 października 2018 r., sygn. akt VII Ka […], którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 20 lipca 2017r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji od wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego obrońca skazanego S. K. wniósł o wstrzymanie wykonania kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności. Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Wniesienie kasacji nie ma ex lege wpływu na wykonanie zaskarżonego nią prawomocnego orzeczenia. Podlega ono wykonaniu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku powinno nastąpić wówczas, gdy jego wykonanie powodowałoby nieodwracalne skutki i niepowetowane straty.

W wypadku wyroku skazującego chodzi o zapobieżenie sytuacji, w której istnieje realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien ponieść. Dlatego konieczna jest ocena stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji przez pryzmat zarzutów kasacyjnych. Już wstępna ich ocena może wskazywać na znaczne prawdopodobieństwo zasadności kasacji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, a także innego orzeczenia, powinien zawierać uzasadnienie, w którym należy wykazać, że istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji z uwagi na charakter postawionych zarzutów.

Analizując wniesioną na rzecz skazanego kasację w kontekście wymogów dotyczących możliwości zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonego nią orzeczenia, nie można uznać, że zostały one spełnione. Jest to wniosek wręcz oczywisty, skoro w nadzwyczajnym środku zaskarżenia w ogóle nie przedstawiono argumentów za tym, aby we wskazanym trybie, doszło do wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku i w konsekwencji kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd drugiej instancji. Powodem takiej decyzji procesowej nie może być sytuacja rodzinna skazanego, czy to, że skazany ma w planach ubieganie się o warunkowe przedterminowe zwolnienie.

Sytuacja osobista, czy rodzinna skazanego może być rozpatrywana w ramach przesłanek dotyczących odroczenia wykonania kary, czy udzielenia przerwy w jej wykonywaniu (art. 150, art. 151 i art. 153 k.k.w.). Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w skardze nadzwyczajnej argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc oczywistej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego. Z tych to względów postanowiono jak wyżej. [aw]