IV KK 242/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 242/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca)‎SSA del. do SN Jerzy SkorupkaProtokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zdzisława Brodzisza‎w sprawie J. G.‎w przedmiocie odmowy przyjęcia sprzeciwu od wyroku nakazowego wniesionego przez osobę nieuprawnioną‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 29 października 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od postanowienia Sądu Okręgowego w C.‎z dnia 30 kwietnia 2015 r., utrzymującego w mocy zarządzenie Sądu Rejonowego w Z.‎z dnia 24 lutego 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w C. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 24 lutego 2015 r., na podstawie art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia sprzeciwu wniesionego przez J. L. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 8 października 2014 r., jako wniesionego przez osobę nieuprawnioną. Na to zarządzenie zażalenie złożył J. L.Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r., utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.Kasację od tego postanowienia wywiódł Prokurator Generalny zaskarżając je w całości na niekorzyść J.

G.Skarżący podniósł rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w., polegające na zaniechaniu dokonania przez Sąd Okręgowy prawidłowej oraz wszechstronnej kontroli odwoławczej, w następstwie czego doszło do utrzymania w mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 24 lutego 2015 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia sprzeciwu J. L. od wyroku nakazowego tamtejszego Sądu jako wniesionego przez osobę nieuprawnioną w sytuacji, gdy J.

L. złożył w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia o skierowaniu do Sądu wniosku o ukaranie oświadczenie o zamiarze działania w charakterze oskarżyciela posiłkowego, a okoliczność ta, znana na etapie postępowania odwoławczego nie została w żaden sposób rozważona, skutkiem czego J. L. pozbawiony został zarówno możliwości udziału w procesie, jako oskarżyciel posiłkowy jak i prawa do złożenia sprzeciwu od zapadłego w sprawie wyroku nakazowego.Prokurator w konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja oraz złożony w niej wniosek końcowy zasługują na uwzględnienie, co skutkowało wydaniem przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym.Analiza akt przedmiotowej sprawy i zgromadzonej w nich dokumentacji, w tym korespondencji od J.

L., nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, co do tego, że – wbrew ustaleniom Sądów obu instancji - nie ziściły się przesłanki wobec ww. pokrzywdzonego decydujące o odmowie przyjęcia jego sprzeciwu od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. Czynnościom Sądów, w tym Sądu Okręgowego, który przeprowadzał kontrolę zarządzenia Sądu Rejonowego, zabrakło wymaganej w tego typu sytuacjach należytej skrupulatności i wnikliwości. To zaś stało się bezpośrednią przyczyną wytkniętego w kasacji uchybienia.J. L. pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r. (k. 23), zgodnie z art. 26 § 1 k.p.w., został zawiadomiony, że po otrzymaniu zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienia zostanie skierowany do właściwego Sądu wniosek o ukaranie J.

G. w sprawie o popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 kw. Zawarto tam jednocześnie pouczenie, że pokrzywdzony może w terminie 7 dni od zawiadomienia oświadczyć, że będzie działał jako oskarżyciel posiłkowy, zaś po upływie tego terminu uprawnienie wygasa (art. 26 § 3 k.p.w.). Tej treści zawiadomienie i pouczenie J. L. odebrał w dniu 4 września 2014 r.W aktach sprawy znajduje się pismo skierowane do Sądu Rejonowego przez J. L., z którego bezspornie wynika, iż składa on oświadczenie o występowaniu w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

Niniejszy wniosek został nadany przez pokrzywdzonego w dniu 7 września 2014 r., o czym świadczy potwierdzenie nadania korespondencji listem poleconym (k. 48).W tych okolicznościach faktycznych, ustalenie Sądu, sprowadzające się do twierdzenia, że J.L. nie był osobą uprawnioną do wywiedzenia sprzeciwu od wyroku nakazowego, jako że nie złożył w terminie 7 dni oświadczenia o występowaniu w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego jest nieprawdziwe i nieznajdujące oparcia w materiale dowodowym.Jak wynika z uzasadnienia zarządzenia Sądu Rejonowego z dnia 24 lutego 2015 r., tożsame ustalenie i argumentacja legły u podstaw wydania - zaskarżonej następnie - decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia sprzeciwu J.

L. Kolejność załączanej do akt sprawy dokumentacji i korespondencji może sugerować, że z jakiś niezdiagnozowanych powodów, o ile fakt ten mógł być nieznany Sądowi Rejonowemu, o tyle okoliczność o ustanowieniu pokrzywdzonego oskarżycielem posiłkowym powinna być znana Sądowi odwoławczemu, który przeprowadzał kontrolę zarządzenia Sądu I instancji.W toku ponownego rozpoznania przedmiotowej sprawy Sąd Okręgowy uwzględni powyższe uwagi, po raz kolejny przeprowadzi skrupulatną i wnikliwą analizę akt sprawy, podda rzetelnej kontroli rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego, i dopiero o tak przygotowane wnioski wyda decyzję procesową.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji orzeczenia. kc