IV KK 239/25 · Sąd Najwyższy

IV KK 239/25 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M. M. skazanego z art. 211 k.k., po rozpoznaniu 1 grudnia 2025 r., na posiedzeniu bez udziału stron, kasacji obrońców skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży z 19 lutego 2025 r., sygn. akt II Ka 215/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łomży VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Kolnie z 19 czerwca 2024 r., sygn. akt VII K 40/24, p o s t a n o w i ł: I. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; II. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. [J.J.]

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Łomży VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Kolnie z 19 czerwca 2024 r., sygn. akt VII K 40/24, M.M. został skazany za czyn z art. 211 k.k., a uniewinniony od popełnienia czynu z art. 207 § 1a k.k.Sąd Okręgowy w Łomży, po rozpoznaniu apelacji oskarżyciela publicznego, obrońców oskarżonego, reprezentanta prawnego oskarżyciela posiłkowego, pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, wyrokiem z 19 lutego 2025 r., sygn. akt ‎II Ka 215/24, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od tego wyroku wnieśli obrońcy skazanego, zaskarżając go „w części dotyczącej utrzymania w mocy skazania oskarżonego”.

Zarzucili oni „rażącą obrazę przepisów postępowania tj. art. 29 § 1 k.p.k. poprzez udział w składzie orzekającym Sądu Okręgowego w Łomży Sędziego, który został powołany do pełnienia urzędu na podstawie uchwał Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 3), co skutkuje uznaniem, że w składzie tego Sądu zasiadał Sędzia nieuprawniony do orzekania a zatem były to skład Sądu nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.”i wnieśli „o uchylenie w wyroku Sądu II instancji w części dotyczącej utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji, co do uznania oskarżonego winnym popełnienia czynu zabronionego z art. 211 k.k.”W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Nie potwierdziło się wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej ograniczonej do twierdzenia, że Sąd Okręgowy przeprowadzający kontrolę instancyjną był nienależycie obsadzony (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.), albowiem w jego składzie orzekała sędzia powołana do pełnienia urzędu sędziego Sądu Okręgowego w Łomży przez Prezydenta RP na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r.

Jakkolwiek w świetle uchwały połączonych 3 Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I - 4110 - 1/20) należy tu mówić o wadliwym powołaniu na stanowisko sędziego, to jednak in concreto skarżący na poparcie tej tezy obwarowanej w uchwale szeregiem wymagań, nie przedstawili żadnej argumentacji; ograniczyli się jedynie do krytyki poglądu Sądu Najwyższego wyrażonego w przywołanej uchwale trzech połączonych izb i szeroko swoją niezgodę na to stanowisko uzasadnili.Niezależnie od oceny zasadności argumentacji wyrażającej krytykę stanowiska zawartego w uchwale, Sąd Najwyższy orzekający w przedmiocie kasacji jest tym stanowiskiem związany, co powoduje, że dla skuteczności podnoszonego zarzutu konieczne było wykazanie, że nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., nie zachodzi wyłącznie dlatego, że w składzie sądu bierze udział sędzia rekomendowany do tego urzędu przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., ale jakie konkretnie okoliczności miałyby mieć wpływ na podanie w wątpliwość niezawisłości i bezstronności instytucjonalnej sądu, który orzekał w danej sprawie.

Temu wymogowi nie sprostali autorzy rozpatrywanej kasacji. Uchybienie wskazane przez obrońców zawiera wyłącznie krytykę procedury nominacyjnej przeprowadzonej przez Krajową Radę Sądownictwa w jej kształcie z 8 grudnia 2017 r. bez podania merytorycznych argumentów mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego wskazanego w kasacji przy rozpoznawaniu apelacji. Mimo że procedura nominacyjna była ewidentnie wadliwa, ograniczenie się do tej tylko okoliczności spowodowało, że zarzut kasacji jest oczywiście bezzasadny.Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB][r.g.] ‎