IV KK 140/19 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt IV KK 140/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. M.skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2019 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. sygn. XXIII Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt VII K […], na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: wniosku nie uwzględnić.
Legislator headnote
AI generatedart. 286 § 1 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 532 § 1 k.p.k, art. 9 k.k, art. 151 k.k, art. 153 k.k; IV KK 140/19 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt IV KK 140/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. M.skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2019 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. sygn. XXIII Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt VII K […], na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: wniosku nie uwzględnić.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 140/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. M.skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2019 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. sygn. XXIII Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt VII K […], na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIEWniosek obrońcy skazanego R. M. nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., wykonania zaskarżonego kasacją wyroku może nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, zaś zastosowanie wspomnianej instytucji jest odstępstwem od reguły bezzwłocznej wykonalności prawomocnego wyroku (art. 9 k.k.w.). Dla takiego postąpienia jest konieczne stwierdzenie zaistnienia szczególnych względów, w szczególności, że podniesione w kasacji zarzuty są prima facie zasadne i wobec tego zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18).Rozpoznając wniosek obrońcy skazanego R.
M. zawarty w kasacji Sąd Najwyższy – nie przesądzając oczywiście ostatecznego efektu wniesienia tej skargi, która będzie przedmiotem badania na rozprawie – nie stwierdził jednoznacznej zasadności podniesionych zarzutów kasacyjnych, ani też innych doniosłych okoliczności, które mogłyby spowodować nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania, a przez to przemawiać za stosowaniem instytucji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k. Również obrońca skazanego, owego przedmiotowego wniosku szczegółowo nie uzasadnił i nie przedstawił rzeczowej argumentacji dającej podstawy do przyjęcia, że wykonanie wyroku przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji może spowodować wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.
Samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, zwłaszcza gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest oczywista. Podniesione przez obronę okoliczności mogą natomiast stanowić podstawę do wystąpienia do właściwego sądu w trybie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego o odroczenie wykonania kary (art. 151 k.k.w.) lub też – jeżeli wykonywanie kary rozpoczęto – o przerwę w jej wykonaniu (art. 153 k.k.w.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą dostateczne podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[aw]