IV KK 14/24 · Sąd Najwyższy

IV KK 14/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie M. M. i J. K. skazanych z art. 14 § 1 k.k. ‎w zw. z art. 283 k.k., po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k. wniosków obrońców skazanych w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z 30 maja 2023 r. sygn. akt VII Ka 289/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z 21 grudnia ‎2022 r. sygn. akt XVI K 208/22, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku wobec ww. skazanych.

UZASADNIENIESąd Okręgowy w Częstochowie wyrokiem z 30 maja 2023 r. sygn. akt VII ‎Ka 289/23 utrzymał w mocy zaskarżony apelacjami obrońców oskarżonych wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z 21 grudnia 2022 r. sygn. akt XVI K 208/22, którym oskarżeni ci zostali uznani za winnych popełnienia przestępstwa z art. 13 ‎§ 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i skazani za to – odpowiednio J. K., przy zastosowaniu art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 283 k.k. i przyjęciu przypadku mniejszej wagi, na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś M.

M., przy zastosowaniu art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. i przyjęciu przypadku mniejszej wagi, na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k., na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt 1 wyroku). Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie wywiedli obrońcy skazanych. Obrońca M.M. zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu:‎- rażące naruszenie przepisów prawa materialnego art. 280 § 1 k.k. oraz ewentualnie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. a także art. 172 k.p.k. w zw. z art. 427 § 3a k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k.

Wobec powyższych zarzutów obrońca skazanego M. M. wniósł o uniewinnienie go ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o wstrzymanie zaskarżonego kasacją orzeczenia wobec ww. skazanego M. M. Obrońca skazanego J. K. zarzucił w kasacji następujące naruszenia prawa: - art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 167 k.p.k. w zw. z art. 427 § 3a k.p.k. oraz obrazę prawa materialnego, tj. art. 63 § 2 k.k., a także rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności orzeczonej względem jego mandanta.

Wobec powyższych zarzutów obrońca skazanego J. K. wniósł ‎o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto obrońca ten zawarł w kasacji wniosek o wstrzymanie zaskarżonego kasacją orzeczenia wobec ww. skazanego J. K. W odpowiedziach prokurator wniósł o uznanie obu kasacji za oczywiście bezzasadne i ich oddalenie na posiedzeniu bez udziału stron.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wnioski obrońców o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami orzeczenia wobec ww. skazanych okazały się bezzasadne.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy ma możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, ‎jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje jednak przesłanek, ‎od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając na uwadze zasadę wynikającą z art. 9 k.k.w. niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, nie ulega wątpliwości, ‎iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności ‎o charakterze absolutnie wyjątkowym.

W zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie, w którego świetle: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. akt V KK 130/22; podobnie postanowienia SN: z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt III KK 5/20; z 18 listopada 2003 r. sygn. akt IV KK 347/03].

Następstwo tego rodzaju mogłoby mieć miejsce w sytuacji, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia, czego natomiast autorzy wniosków w niniejszej sprawie nie wykazali. Sąd Najwyższy zauważa także, iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., czynią wstrzymanie wykonania orzeczenia możliwym, dopiero gdy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna. Analiza materiałów postępowania oraz wniosków obrońców o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami orzeczenia – nie przesądzając w tym miejscu ‎w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionych kasacji – w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia wobec obu skazanych.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [PGW] [ał]