Legislator Case Law & Legislation
IV KK 132/16 AI generated

IV KK 132/16 · Sąd Najwyższy

Case Number IV KK 132/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 3 czerwca 2015 r. R. L. skazany został za przestępstwo z art. 197 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 i art. 197 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. z zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeczono nawiązkę w kwocie 2000 zł na rzecz pokrzywdzonej.W apelacji od tego wyroku obrońca oskarżonego zarzucił obrazę przepisów postępowania - art. 7 i art. 410 k.p.k., art. 201 k.p.k., a w konsekwencji dokonanie błędnych ustań faktycznych,Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 4 września 2015 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego:

Legislator headnote

AI generated

art. 197 § 1 k.k, art. 13 § 1 k.k, art. 197 § 2 k.k, art. 157 § 2 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 46 § 2 k.k; IV KK 132/16 · Sąd Najwyższy: Porównanie zarzutów apelacyjnych i kasacyjnych prowadzi do wniosku, że kasacja co do swej istoty, niezależnie od pozornych, formalnych i ogólnych zarzutów rażącego naruszenia prawa, praktycznie sugeruje błędy w ustaleniach faktycznych, stanowi w znacznym zakresie powielenie apelacji, sprowadza się do polemiki z ocenami i ustaleniami Sądu I instancji.W świetle analizy uzasadnienia zaskarżonego wyroku stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy w K. wnikliwie, wszechstronnie i rzetelnie rozważył i ocenił wszystkie zarzuty apelacji w sposób wyczerpujący wyjaśnił, dlatego zarzuty i wnioski apelacji obrońcy nie mogły być uznane za zasadne.

Keywords

AI generated
art. 197 § 1 k.k art. 13 § 1 k.k art. 197 § 2 k.k art. 157 § 2 k.k art. 11 § 2 k.k art. 46 § 2 k.k

Cited Legislation

AI generated
art. 197 § 1 k.k
skazany został za przestępstwo z art. 197 § 1 k.k.
art. 13 § 1 k.k
art. 197 § 2 k.k
197 § 1 i art. 197 § 2 k.k.
art. 157 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 46 § 2 k.k
na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 2 k.k.
art. 410 k.p.k
7 i art. 410 k.p.k., art.
art. 201 k.p.k
410 k.p.k., art. 201 k.p.k., a w konsekwencji dokonanie błędnych ustań faktycznych,Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 4 września 2015 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 132/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 maja 2016r., sprawy R. L. ‎skazanego z art. 197 § 1 i in. kk ‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt IX Ka […]‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt II K […]; p o s t a n o w i ł:

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 3 czerwca 2015 r. R. L. skazany został za przestępstwo z art. 197 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 i art. 197 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. z zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeczono nawiązkę w kwocie 2000 zł na rzecz pokrzywdzonej.W apelacji od tego wyroku obrońca oskarżonego zarzucił obrazę przepisów postępowania - art. 7 i art. 410 k.p.k., art. 201 k.p.k., a w konsekwencji dokonanie błędnych ustań faktycznych,Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 4 września 2015 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego:

1) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na zaniechaniu przez Sąd odwoławczy rozważenia i ustosunkowania się do wszystkich zarzutów i argumentów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego;

2) art. 201 k.p.k. poprzez niezasadną akceptację przez Sąd Okręgowy opinii psychologicznej, gdyż jest opinią niepełną bowiem została sporządzona bez przeprowadzenia wywiadu psychologicznego z pokrzywdzoną, nie zawiera opisu metod i sposobu przeprowadzania badania psychologicznego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Komparycja kasacji, jak i argumentacja uzasadnienia, koncentruje się wokół zagadnienia prawidłowości oceny dowodów, w szczególności zeznań pokrzywdzonej, w kontekście nieprawidłowo ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego.

Porównanie zarzutów apelacyjnych i kasacyjnych prowadzi do wniosku, że kasacja co do swej istoty, niezależnie od pozornych, formalnych i ogólnych zarzutów rażącego naruszenia prawa, praktycznie sugeruje błędy w ustaleniach faktycznych, stanowi w znacznym zakresie powielenie apelacji, sprowadza się do polemiki z ocenami i ustaleniami Sądu I instancji.W świetle analizy uzasadnienia zaskarżonego wyroku stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy w K. wnikliwie, wszechstronnie i rzetelnie rozważył i ocenił wszystkie zarzuty apelacji w sposób wyczerpujący wyjaśnił, dlatego zarzuty i wnioski apelacji obrońcy nie mogły być uznane za zasadne.

Wbrew sugestiom autora skargi nie można utożsamiać faktu niepodzielenia zasadności podniesionych w apelacji zarzutów z rażącym naruszeniem wskazanych w kasacji przepisów prawa procesowego.Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że doszło do niepełnego czy nierzetelnego rozpoznania środka odwoławczego, a tym samym do rażącego naruszenia art. 433 § 2 i art. 457 § 3 k.p.k.Zarzut naruszenia art. 201 § k.p.k. jest chybiony. Sąd odwoławczy odniósł się do kwestii wiarygodności opinii psychologicznej, trafnie wskazał, że brak wywiadu od pokrzywdzonej, w realiach sprawy, nie daje podstaw do przyjęcia wadliwości opinii biegłego.W tym stanie rzeczy, podzielając stanowisko prokuratora, przedstawione w pisemnej odpowiedzi na kasację, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną