Supreme Court quashes appeal verdict due to violation of special COVID-19 statute regarding appellate court composition rules.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the final appeal verdict and remanded the case to the District Court for retrial. The appellant argued that the appellate court composition violated constitutional rights because a delegated judge served beyond the statutory limit. The Court found that the special COVID-19 statute strictly mandated a specific court composition during the epidemic period and its subsequent one-year extension, which was violated in this case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 14fa ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: The special COVID-19 statute strictly defines appellate court composition without exceptions, and its one-year extension period applies to cases pending during the epidemic, mandating a specific court makeup for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
IV KK 119/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Kinga Sternik w sprawie M. A. (A.) skazanego za przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 160 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2024 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II Ka 341/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 1039/22, 1. na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego przekazuje Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;
2. na podstawie art. 527 § 4 k.p.k. zarządza zwrot oskarżonemu kwoty 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł uiszczonej tytułem opłaty od kasacji. Michał Laskowski Marek Pietruszyński Barbara Skoczkowska
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. II K 1039/22 – wydanym w składzie 1 sędziego - oskarżony M. A. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 160 § 1 k.k. i wymierzono mu za to przestępstwo karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby roku.Wyrok ten został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego.Sąd Okręgowy w Suwałkach wyrokiem z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. II Ka 341/23 – wydanym w składzie 3 sędziów – utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.Kasację od prawomocnego wyroku złożył obrońca skazanego.W kasacji skarżący zarzucił naruszenie dyspozycji art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 77 § 9 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 45 § 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności polegające na wydaniu wyroku przez sąd, w którego składzie brała udział SSR K.W. delegowana do orzekania w Sądzie Okręgowym w Suwałkach na oznaczony okres około 4 lat, podczas gdy mogła ona być delegowana za jej zgodą przez Ministra Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków sędziego na czas oznaczony, nie dłuższy niż 2 lata, albo na czas określony.Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się skuteczna w tym znaczeniu, że zainicjowana jej wniesieniem kontrola kasacyjna przeprowadzona z urzędu także poza granicami zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.), doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi ad quem do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., jednak – w przeciwieństwie do argumentacji kasacji – w postaci wadliwej (liczbowo) obsady składu sądu orzekającego w instancji odwoławczej.Uchylając na podstawie art. 439 § 1 k.p.k. w zw. z art. 536 k.p.k. na posiedzeniu zaskarżony wyrok Sąd Najwyższy rozważył podniesiony w kasacji zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej, ale uznał, że mimo tej samej podstawy prawnej, uchybienie stwierdzone na tym etapie postępowania z urzędu jest odrębne i niezależne od zarzutu podniesionego w nadzwyczajnym środku zaskarżenia, albowiem skarżący nie upatrywał jego wystąpienia w kryterium liczbowym członków składu orzekającego, ale w tym, że orzeczenie zostało wydane przez sąd nienależycie obsadzony z uwagi na to, iż w jego składzie brała udział sędzia delegowana do pełnienia służby sędziowskiej w sądzie wyższego rzędu z naruszeniem ustawowych zasad instytucji delegowania.Bezspornie jednak kwestia właściwej pod względem liczbowym obsady składu orzekającego wyprzedza dalsze analizy dotyczące spełnienia przez poszczególnych jego członków właściwych wymagań związanych z pełnieniem służby sędziowskiej.
W tej sytuacji należało ograniczyć się do rozpoznania uchybienia podlegającego uwzględnieniu z urzędu, a rozpoznanie zarzutu kasacyjnego byłoby bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania (art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).Uzasadniając zapadłe orzeczenie podnieść należało, że zgodnie z treścią art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID – 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j.
Dz.U. z 2023 r. poz. 1327 z późn. zm., dalej jako specustawa COVID-19), dodanym ustawą z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. poz. 1023, dalej jako ustawa nowelizująca), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID - 19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli w pierwszej instancji sąd orzekał w takim samym składzie.Ustawa nowelizująca wprowadzająca art. 14fa specustawy COVID - 19 weszła w życie w dniu 22 czerwca 2021 r.Zgodnie z przepisem intertemporalnym, tj. art. 6 ustawy nowelizującej, w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęto przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej, sąd orzeka w składzie dotychczasowym do czasu zakończenia postępowania w tej instancji.
Interpretując ten przepis a contrario – w sprawach, w których rozpoczęto przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej poczynając od dnia 22 czerwca 2021 r. sąd przejściowo orzeka w składzie wynikającym z przepisu art. 14fa specustawy COVID - 19. Ten ostatni przepis – w sprawach, których dotyczy – określa skład sądu odwoławczego na rozprawie apelacyjnej w sposób kategoryczny, „na sztywno”, bez przewidzianych od niego wyjątków i możliwości jego zmiany na mocy decyzji procesowej (zob. wyrok SN z 8.02.2023 r., I KK 448/22).Regulacja art. 14 fa ust. 1 specustawy COVID -19 obowiązuje „ w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID - 19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu”.
Stan zagrożenia epidemicznego z powodu COVID -19 wprowadzono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego ( Dz. U. z 2020 r. poz. 43 z późn. zm.). Stan ten został odwołany rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego ( Dz. U. z 2020 r. poz. 490). W tym samym dniu, na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (t.j.
Dz. U. z 2022 r. poz. 340) ogłoszono stan epidemii w związku z COVID - 19. Stan ten trwał do dnia 12 maja 2022 r., kiedy to został odwołany rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii ( Dz. U . z 2022 r. poz. 1027). W związku z odwołaniem stanu epidemii ogłoszono ponownie stan zagrożenia epidemicznego w związku z COVID -19 rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 1028).
Ostatecznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS - CoV-2 został odwołany z dnia 1 lipca 2023 r.- vide rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2023 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego ( Dz.U. poz. 1118).W takim układzie procesowym, uwzględniając termin rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie apelacyjnej w sprawie M. A. , na etapie postępowania przed Sądem odwoławczym doszło do naruszenia dyspozycji art. 14fa specustawy COVID-19, albowiem skład Sądu odwoławczego powinien – uwzględniając przestępstwo zarzucone i nieprawomocnie oskarżonemu przypisane – zostać wyznaczony w oparciu o ten przepis.
Należy bowiem mieć na uwadze, że odwołanie stanu zagrożenia epidemicznego z dniem 1 lipca 2023 r. nie stanowiło granicy czasowej zastosowania omawianego przepisu i obowiązuje on także w okresie roku po odwołaniu wskazanych w ustawie stanów, a więc obowiązywał także w chwili procedowania w tej sprawie.Zaistnienie w tej sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach w postępowaniu odwoławczym, którego skład będzie uwzględniał wskazane wymogi prawne.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [J.J.][ms] Michał Laskowski Marek Pietruszyński Barbara Skoczkowska