IV KK 113/23 · Sąd Najwyższy

IV KK 113/23 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie M. O. skazanego z art. 158 § 1 i § 3 k.k., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 października 2022 r., sygn. akt II AKa 211/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 lutego 2022 r., sygn. akt IV K 57/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIEW kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia i wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia. W przekonaniu autora skargi, doniosłość podniesionych zarzutów i duże prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji przemawiają za uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. W tej sytuacji wykonanie kary mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla skazanego. Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.

W niniejszej sprawie nie wykazano, że skazany M. O. rzeczywiście mógłby ponieść takie poważne, nieodwracalne następstwa. Samo osadzenie w zakładzie karnym celem wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie może być uznane za powodujące automatycznie tego rodzaju następstwa. Trzeba podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

A zatem i kwestia poprawności przyjętej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego skazanemu może być ostatecznie rozstrzygnięta przy merytorycznej ocenie kasacji. Brak możliwości uznania na tym etapie, jeszcze przed rozpoznaniem sprawy, że prima facie zarzuty podniesione w kasacji wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej dotyczącej czynienia ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji, że powinny one prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego. Nawet możliwość uwzględnienia podniesionych w kasacji zarzutów nie musi automatycznie prowadzić do wstrzymania wykonania orzeczenia, skoro w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające takie rozstrzygnięcie, zaś wnioskujący ich nie wskazał.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. |SOP][ms]