Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 97/10 AI generated

IV CZ 97/10 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 97/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z 28 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda J. J. od wyroku tego Sądu z 2 października 2009 r., jako wniesioną po terminie.

Legislator headnote

AI generated

art. 3985 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39814 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c; IV CZ 97/10 · Sąd Najwyższy: Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda J. J. od wyroku tego Sądu z 2 października 2009 r., jako wniesioną po terminie.

Keywords

AI generated
art. 3985 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c art. 39814 k.p.c art. 108 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3985 § 1 k.p.c
powoda 4 grudnia 2009 r., stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z przyczyn podanych wyżej zażalenie powoda zostało zatem oddalone (art. 3941
art. 39814 k.p.c
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd
art. 108 § 1 k.p.c
Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem pozwanego, na podstawie art. 108 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 97/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2010 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1. 800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 28 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

powoda J. J. od wyroku tego Sądu z 2 października 2009 r., jako wniesioną po terminie.

Sąd wskazał przy tym, że wyrok z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi

powoda 4 grudnia 2009 r., stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi

kasacyjnej upływał więc 4 lutego 2010 r., natomiast skarga została wniesiona 7 czerwca

2010 r.

W zażaleniu na postanowienie z 28 czerwca 2010 r. powód zarzucił, że zostało

ono wydane z naruszeniem art. 3985 § 1 k.p.c., bowiem Sąd Apelacyjny pominął istotne

okoliczności mające wpływ na bieg terminu do wniesienia skargi. W okresie, w którym

skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona, skarżący przebywał w zakładzie

karnym, a pełnomocnik reprezentujący go z urzędu otrzymał informację o wyznaczeniu

go do tej funkcji dopiero 9 kwietnia 2010 r. i sporządził skargę kasacyjną w terminie

dwóch miesięcy od tej daty. Z uwagi na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie

zaskarżanego postanowienia.

Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz kosztów

postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. zdarzeniem wyznaczającym początek biegu

dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie

orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Termin ten nie ulega automatycznej modyfikacji ani

też nie rozpoczyna biegu na nowo z powodu wyznaczenia dla strony kolejnego

pełnomocnika z urzędu. Okoliczność ta może jedynie zostać wzięta przez sąd pod

uwagę w ramach orzekania o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na

wniosek strony. Profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego w postępowaniu

kasacyjnym powinien złożyć taki wniosek w razie niezawinionego przekroczenia

terminu, wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego:

z 15 grudnia 2005 r., I UZ 33/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 340 oraz z 27 września

2001 r., II UZ 51/01, OSNP 2003, nr 13, poz. 324). W konsekwencji, samo wniesienie

skargi kasacyjnej przez nowego pełnomocnika z urzędu, w sytuacji gdy poprzedni

pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz

powołanie się na okoliczność zbyt późnego dowiedzenia się przez pełnomocnika o

wyznaczeniu go do reprezentowania powoda z urzędu, nie sanuje uchybienia terminowi

zakreślonemu w art. 3985 § 1 k.p.c. Z tych samych względów bez znaczenia dla sprawy

pozostaje również wskazanie, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, tym bardziej,

że nie wykazano żadnego związku między tym faktem a niedochowaniem terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej.

Z przyczyn podanych wyżej zażalenie powoda zostało zatem oddalone (art. 3941

§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd

Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem pozwanego, na podstawie art. 108 § 1 k.p.c.

oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez

Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 3

ustawy z 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Dz. U. Nr 169, poz.

1417.