IV CZ 89/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 89/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w I.,

Sądowi Rejonowemu w B. i Sądowi Okręgowemu w B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 października 2012 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 listopada 2011 r.

1. oddala zażalenie;

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na

rzecz radcy prawnej J. S. wynagrodzenie w kwocie 2700

(dwa tysiące siedemset) zł. powiększonej o stawkę

podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu

zażaleniowym;

3. nie

obciąża

zażaleniowego.

powoda

kosztami

postępowania

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2011 r., Sąd Apelacyjny oddalił wniosek

powoda J. K. o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 września 2011 r., który został wydany po

przeprowadzeniu rozprawy, o której powód był powiadomiony oraz odrzucił jego

wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 2 września 2011 r.

W uzasadnieniu wyjaśnił, iż wniosek powoda o przywrócenie terminu do

złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku zapadłego

w dniu 2 września 2011 r., wniesiony 21 września 2011 r. nie zasługiwał na

uwzględnienie, gdyż powód nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminowi

nastąpiło bez jego winy. Zwraca uwagę Sąd drugiej instancji, że w motywach do

tego wniosku, powód wskazał, iż w dniu 1 września 2011 r. zachorował na

wirusowe zapalenie płuc, co w połączeniu z jego wiekiem i złym stanem zdrowia

spowodowało, że zapomniał o terminie rozprawy apelacyjnej. Jednakże na

potwierdzenie tej choroby nie przedłożył zaświadczenia lekarskiego, ograniczając

się jedynie do przytoczenia twierdzeń jak i nie uprawdopodobnił, aby choroba ta

uniemożliwiła mu złożenie w terminie wniosku o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia wyroku. Poza tym skoro, jak twierdzi, opiekowała się nim żona, to

przecież mógł jej zlecić wysłanie sporządzonego przez niego wniosku w tej kwestii.

Skutkiem oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania

powyższej czynności procesowej było odrzucenie przez Sąd drugiej instancji

jako spóźnionego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z dnia

2 września 2011 r. Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem z powołaniem się

na przepis art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

W zażaleniu powód, zaskarżając powyższe orzeczenie w zakresie, w jakim

został odrzucony wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wskazanego wyroku

z uzasadnieniem, wniósł o jego zmianę poprzez uwzględnienie tegoż wniosku

i zmianę postanowienia w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej

czynności procesowej przez jego uwzględnienie, względnie o uchylenie tegoż

orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego

rozpoznania. Ponadto wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia za nieopłaconą

pomoc prawną udzieloną powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana reprezentowana przez

Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa wniosła o jego oddalenie z zasądzeniem

kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z mocy art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy w postępowaniu zażaleniowym na wniosek strony rozpoznaje

również te postanowienia sądu drugiej instancji, które nie podlegają zaskarżeniu

w drodze zażalenia, a które miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Postanowienia

w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej nie są

postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie

Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda o przywrócenie mu terminu do

złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu

z dnia 2 września 2011 r. z uzasadnieniem, iż nie uprawdopodobnił on,

że uchybienie terminowi do dokonania powyższej czynności procesowej nie

nastąpiło z jego winy. Zwrócił uwagę, że dla uwiarygodnienia wniosku nie

przedstawił stosownego zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego jego chorobę

(wirusowe zapalenie płuc), na którą - jak twierdził - zapadł dzień przed rozprawą

apelacyjną, czyli 1 września 2011 r. (k. 155).

Powód dopiero do niniejszego zażalenia dołączył zaświadczenie lekarskie

z dnia 7 marca 2012 r. (k. 222), z którego wynika, że w okresie od 25 lipca 2011 r.

do 10 września 2011 r. był leczony farmakologicznie i wymagał stałej opieki

z powodu infekcji dróg oddechowych - jednak bez bliższego sprecyzowania rodzaju

tej infekcji. Zatem dane z tego dokumentu nie potwierdzają twierdzeń powoda

o chorobie, która u niego wystąpiła 1 września 2011 r. i trwała przez 14 dni.

Z powyższego dokumentu wynika, że powód cierpiał na infekcję dróg oddechowych

już w momencie składania pisma procesowego z dnia 17 sierpnia 2011 r. (k. 148),

w którym nie informował o tej infekcji, a jedynie powołał się ogólnie na swój stan

zdrowia i ciężką chorobę układu krążenia. W piśmie tym dalej informował,

że popiera apelację, ale jego stawiennictwo na rozprawie nie jest konieczne.

Zatem, skoro załączone przez powoda zaświadczenie lekarskie nie potwierdza

pogorszenia się jego stanu zdrowia w okresie od 1 do 14 września 2011 r.

w stosunku do stanu wcześniejszego (czyli przed 1 września 2011 r.), to powód

wiedząc o terminie rozprawy apelacyjnej mógł złożyć wniosek o uzasadnienie

wyroku z dnia 2 września 2011 r., jeśli był w stanie zredagować i wysłać

obszerniejsze pismo procesowe z dnia 17 sierpnia 2011 r., tj. w czasie, gdy według

przywołanego zaświadczenia lekarskiego cierpiał na infekcję dróg oddechowych tak

jak w okresie od 1 do 10 września 2011 r.

Z tych względów Sąd drugiej instancji prawidłowo oddalił wniosek powoda

o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 września 2011 r. Konsekwencją

tego jest też trafność postanowienia o odrzuceniu jako spóźnionego wniosku o

sporządzenie i doręczenie uzasadniania wyroku.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie

art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c., a o kosztach postępowania

zażaleniowego orzekł w oparciu o przepisy art. 102 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3

k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c., mając na uwadze szczególną sytuację

osobistą, zdrowotną i materialną powoda. Jest on osobą starszą, schorowaną

i utrzymującą się z niskiej emerytury. Całokształt tych okoliczności uzasadnia

przyjęcie, że w sprawie zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu

art. 102 k.p.c.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu

w postępowaniu zażaleniowym orzeczono na podstawie § 12 ust. 2 pkt 2 w zw.

z § 6 pkt 6 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, z póź. zm.), mając na uwadze

wartość przedmiotu zaskarżenia oraz okoliczność, iż działający w niniejszym

postępowaniu zażaleniowym pełnomocnik z urzędu nie występował przed Sądem

drugiej instancji.

jw