Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 89/07 AI generated

IV CZ 89/07 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 89/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Ł.W. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 grudnia 2006 r., jako wniesioną w dniu 7 lutego 2007 r., zaś apelacja wpłynęła do Sądu Okręgowego w O. dopiero

Legislator headnote

AI generated

art. 369 § 1 k.p.c, art. 139 § 1 k.p.c, art. 39814 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; IV CZ 89/07 · Sąd Najwyższy: Ł.W. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 grudnia 2006 r., jako wniesioną w dniu 7 lutego 2007 r., zaś apelacja wpłynęła do Sądu Okręgowego w O. dopiero

Keywords

AI generated
art. 369 § 1 k.p.c art. 139 § 1 k.p.c art. 39814 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 369 § 1 k.p.c
w dniu 27 lutego 2007 r., czyli po terminie zakreślonym w art. 369 § 1 k.p.c.
art. 139 § 1 k.p.c
sądowych wynika z art. 139 § 1 k.p.c., § 9 Rozporządzenia Ministra
art. 39814 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 10/71

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 89/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Maria Grzelka

w sprawie z powództwa Ł.W.

przeciwko K.K. i A.F.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 listopada 2007 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 6 czerwca 2007 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda

Ł.W. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 grudnia 2006 r., jako wniesioną

po terminie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wspomniany wyroku Sądu

Okręgowego w O. wraz z uzasadnieniem należało uznać za doręczony powodowi

w dniu 7 lutego 2007 r., zaś apelacja wpłynęła do Sądu Okręgowego w O. dopiero

w dniu 27 lutego 2007 r., czyli po terminie zakreślonym w art. 369 § 1 k.p.c. W

zażaleniu powód wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia wywodząc, że

doręczenie wyroku z uzasadnieniem miało miejsce dopiero w dniu 15 lutego 2007

r., kiedy pełnomocnikowi powoda wydano wspomniany wyrok w siedzibie Sądu

Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Bezspornym jest, że powód działa w rozpoznawanej sprawie przez

pełnomocnika, swojego ojca. Poza sporem pozostaje także to, że wyrok Sądu

Okręgowego w O. z dnia 29 grudnia 2006 r. wraz z uzasadnieniem był doręczany

dwukrotnie na adres pełnomocnika przez pocztę. Pełnomocnik powoda został wiec

w dniu 23 lutego 2007 r. oraz powtórnie w dniu 31 stycznia 2007 r. poinformowany

o możliwości odebrania przesyłki zawierającej wspomniany wyrok, od którego miał

prawo w ciągu dwu tygodni złożyć apelację. W tej sytuacji, skoro w zażaleniu nie

ma żadnej wzmianki na temat tego, że pełnomocnik nie otrzymał wspomnianych

zawiadomień, termin do złożenia apelacji należy liczyć od upływu siedmiu dni od

daty powtórnego awizowania. Taki sposób ustalania terminu doręczenia pism

sądowych wynika z art. 139 § 1 k.p.c., § 9 Rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu

doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62,

poz. 697), co potwierdza ustalone od dawna stanowisko Sądu Najwyższego

(uchwała siedmiu sędziów Sadu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP

10/71, OSNCP 1971/11/187, mająca moc zasady prawnej).

W tak ustalonym i bezspornym stanie faktycznym bez znaczenia dla

określenia terminu do złożenia apelacji pozostaje fakt zgłoszenia się pełnomocnika

powoda do siedziby Sądu i odebranie dopiero w dniu 15 lutego 2007 r. odpisu

wyroku z uzasadnieniem. Skarżący zarzuca, że działał w zaufaniu do pouczenia

zawartego wyroku, z którego wynika, iż mógł złożyć apelację w ciągu dwu tygodni

po wydaniu mu odpisu wyroku. Zarzuca także, brak pouczenia go przez Sąd o tym,

iż dwukrotnie podejmowana była próba doręczenia mu odpisu wyroku wraz

z uzasadnieniem. Istotne dla oceny od kiedy należy liczyć termin doręczenie jest

jednak przede wszystkim, to że to na pełnomocniku spoczywał obowiązek

wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. Był on w posiadaniu dwóch zawiadomień

pocztowych o tym, że powinien odebrać awizowaną na jego adres przesyłkę.

Wiedział, że po jego powrocie z USA może spodziewać się doręczenia mu wyroku

z uzasadnieniem, bo zwrócił się o to z wnioskiem do Sądu. W tej sytuacji udając się

do siedziby Sądu po odebranie wyroku, powinien ustalić, czy nie były podjęte próby

doręczenia mu wyroku przez pocztę i w ten sposób określić właściwy termin do

złożenia apelacji. Pełnomocnik natomiast, pomimo dwukrotnej próby doręczenia mu

wyroku przez pocztę, pominął zupełnie tę niezmiernie istotną okoliczność i uznał

bezpodstawnie, że może liczyć termin do złożenia apelacji od dnia kiedy osobiście

odebrał wyrok. W tej sytuacji uznać należy, wbrew sugestiom wyrażonym

w uzasadnieniu zażalenia, że to jedynie zaniedbania pełnomocnika powoda, a nie

Sądu, spowodowały złożenie apelacji po terminie. Sąd Apelacyjny miał więc pełne

prawo, po prawidłowym ustaleniu, że termin do złożenia apelacji rozpoczął swój

bieg w dniu 7 lutego 2007 r., odrzucić apelację, która wpłynęła do Sądu dopiero w

dniu 27 lutego 2007 r.

Biorąc pod uwagę powyższe względy Sąd Najwyższy na podstawie art.

39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.