IV CZ 88/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 88/07

POSTANOWIENIE

Dnia 23 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

SSN Zbigniew Strus

w sprawie z wniosku A. O.

przy uczestnictwie M. O., M.O., M. O. i E. O.

o dział spadku, podział majątku dorobkowego i zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 listopada 2007 r.,

zażalenia uczestników postępowania M. O., M.O.

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 27 sierpnia 2007 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

i M. O.

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2007 r. Sąd Okręgowy w B. sprawdził

wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną i ustalił ją na kwotę 129 585, 50

zł, oraz odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania […] od postanowienia

Sądu Okręgowego w B. z dnia 1 czerwca 2007 r.

Według oceny tego Sądu pełnomocnik skarżących zawyżył wartość

przedmiotu zaskarżenia, oznaczając ją na kwotę 191 910 zł, czyli na wartość

całego majątku działowego, a w skardze kasacyjnej sama zasada działu nie jest

kwestionowana, gdyż de facto przedmiotem zaskarżenia są dwie kwestie;

wysokość udziałów skarżących w dzielonym majątku oraz sposób podziału

w odniesieniu do trzech działek. Wskazał, że skoro skarżący podnieśli, że ich

udziały łącznie w dzielonym majątku powinny wynosić 19/20, a E. O. 1/20 zamiast

odpowiednio 5/6 i 1/6 jak przyjęły Sądy obu instancji, to wartość udziałów

skarżących przy przyjęciu ich wersji wyniosłaby 182 314,50 zł (191 910 wartość

dzielonego majątku x 19/20 udział skarżących) zaś według sądów obu instancji

wynosi 159 925 zł (191 910 x 5/6). Wartość więc przedmiotu zaskarżenia w tym

zakresie wynosi 22 389,50 zł. Jeżeli chodzi z kolei o sposób podziału wskazał, że

skoro skarżący domagają się zmiany sposobu rozdysponowania trzema działkami:

nr 146/2, 318/15 i 319, których łączna wartość wynosi 107 196 zł, to ta kwota

stanowi w tym zakresie wartość przedmiotu zaskarżenia. W rezultacie ustalił

wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 129 585,50 zł.

Pełnomocnik uczestników małżonków M. i M. O. oraz M. O. w zażaleniu na

postanowienie z dnia 27 sierpnia 2007 r. odrzucające skargę kasacyjną zarzucił

bezpodstawne zaniżenie wartości „przedmiotu sporu”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie o podział majątku dorobkowego skarga kasacyjna przysługuje

gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi co najmniej 150 000 zł (art. 519 1 § 2

k.p.c.). Wartością przedmiotu zaskarżenia jest w tym wypadku w zasadzie wartość

udziału należącego do zainteresowanego i tylko wyjątkowo gdy podważa on samą

zasadę działu albo zaskarża rozstrzygnięcie dotyczące roszczeń uzupełniających

wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa niż wartość jego udziału (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC

2004, nr 4, poz. 60). Ponieważ zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą braku podstaw do

dokonania działu fizycznego trzeba uznać, że skarga podważa samą zasadę działu.

Skoro

jednak

wartość

przedmiotu

zaskarżenia

została

ustalona

postanowieniem, jego prawidłowość mogłaby zostać skontrolowana na podstawie

art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. Tymczasem w zażaleniu

brak wyraźnego wniosku o taką uprzednią kontrolę, a stanowi on warunek

konieczny do jej przeprowadzenia.

Przede wszystkim jednak w zażaleniu nie został zawarty wniosek

o uchylenie bądź zmianę zaskarżonego postanowienia. Tymczasem zażalenie

sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego

niezawierające wskazania zaskarżonego postanowienia, wniosku o jego zmianę lub

uchylenie albo uzasadnienia (art. 394 § 3 k.p.c.), podlega odrzuceniu bez wzywania

do usunięcia tych braków (art. 3701 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; por. uchwałę Sądu

Najwyższego z dnia 22 lutego 2006 r., III CZP 6/06, OSNC 2007, nr 1, poz. 5).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

kg