IV CZ 86/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 86/05

POSTANOWIENIE

Dnia 7 października 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mleczarskiej "M.(…)" w G. - następcy prawnego

Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Z.

przeciwko J. W., J. G., T. L. i R. L.

o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7

października 2005 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 maja 2005 r., sygn.

akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 maja 2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

wniesioną przez pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 9 lutego 2005 r., stwierdzając,

że nie czyni ona zadość wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 k.p.c., ponieważ nie

zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 4 §

1 pkt 3 i art. 3986 § 2 k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie pozwani zarzucili Sądowi Apelacyjnemu

naruszenie przepisów art. 3984 § 1 pkt 3 i art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. przez uznanie, że

wniesiona skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do

rozpoznania, pomimo wskazania przez nich na rażącą obrazę przepisów postępowania,

mającą istotny wpływ na wynik sprawy. Podnieśli, że waga zarzutów przytoczonych w

skardze kasacyjnej, uznanych przez nich za rażące naruszenie prawa, świadczy nie

tylko o oczywistej zasadności tej skargi, lecz także o występowaniu istotnych zagadnień

prawnych wymagających rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. W konkluzji żalący

wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Apelacyjny trafnie ocenił, że wniesiona skarga kasacyjna nie czyni zadość

wymaganiu określonemu w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., ponieważ nie zawiera

uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.

Jak wyjaśnił już Sąd Najwyższy, wymaganie przewidziane w art. 398 4 § pkt 3

k.p.c. łączy się ściśle z instytucją tzw. przedsądu, w ramach której Sąd Najwyższy

przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy zachodzą okoliczności

wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c. Z tej przyczyny uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno nawiązywać do okoliczności

opisanych w powołanych przepisach (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7

czerwca 2005 r., V CSK 3/05, niepubl., z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, niepubl., z

dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, niepubl.).

Żalący błędnie przyjmują, że wskazanie przez nich w skardze kasacyjnej na

rażące naruszenie przepisów postępowania może być uznane za równoznaczne

z powołaniem się

na przesłanki określone w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.

Trzeba w związku z tym podkreślić, że wskazanie na przesłankę opisaną w art. 398 9 § 1

pkt 1 k.p.c. wymaga skonkretyzowania występującego w sprawie zagadnienia prawnego

i wyjaśnienia, dlaczego jest ono istotne. Natomiast uzasadnienie wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania, oparte na twierdzeniu, że skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona, powinno zawierać argumenty jurydyczne świadczące o

wspomnianej oczywistości. Mogą to być przy tym jedynie te argumenty, które Sąd

Najwyższy może wziąć pod uwagę przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej. Takiego

uzasadnienia wniesiona skarga kasacyjna nie zawiera. Zatem nie można przyjąć, że

wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawiera uzasadnienie

odpowiadające ustawowym wymaganiom.

Brak w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a także brak

odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia tego wniosku są – jak wynika

z art. 3986 § 2 k.p.c. – brakami nieusuwalnymi, powodującymi odrzucenie skargi

kasacyjnej przez sąd drugiej instancji.

Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych

podstaw.