IV CZ 84/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 84/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSA Roman Dziczek

w sprawie z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej

z siedzibą w G.

przeciwko Włodzimierzowi S. i Andrzejowi S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 października 2011 r.,

zażalenia pozwanego Włodzimierza S.

na postanowienie zawarte w punkcie trzecim orzeczenia

Sądu Okręgowego

z dnia 13 kwietnia 2011 r.,

I. uchyla zaskarżone postanowienie,

II. pozostawia

koszty

postępowania

Najwyższym

do

rozstrzygnięcia

kończącym postępowanie w sprawie.

przed

w

Sądem

orzeczeniu

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 października 2010 r. Sąd Rejonowy odrzucił

sprzeciw pozwanych Włodzimierza S. oraz Andrzeja S. od nakazu zapłaty tego

Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r.

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy uwzględniając

zażalenie Włodzimierza S., uchylił w stosunku do niego postanowienie o

odrzuceniu sprzeciwu, zażalenie drugiego z pozwanych na to orzeczenie oddalił

oraz odstąpił od obciążenia powódki Spółdzielczej Kasy OszczędnościowoKredytowej w G. obowiązkiem zwrotu na rzecz pierwszego z pozwanych kosztów

postępowania zażaleniowego, powołując się na zasadę słuszności (art. 102 k.p.c.).

Sąd wskazał, że powódka nie powinna ponosić odpowiedzialności za wydanie

przez Sąd pierwszej instancji oczywiście wadliwego rozstrzygnięcia.

Postanowienie to w zakresie dotyczącym kosztów postępowania zaskarżył

zażaleniem Włodzimierz S., wnosząc o jego zmianę przez zasądzenie od powódki

kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Okręgowym, a ponadto o

zasądzenie od niej kosztów postępowania wywołanych obecnym zażaleniem.

Zaskarżonemu orzeczeniu pozwany zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez

jego zastosowanie w okolicznościach faktycznych sprawy, które tego nie

uzasadniały. Zgodnie z wyrażoną w art. 98 k.p.c. zasadą ponoszenia kosztów

postępowania

przez

stronę

przegrywającą

sprawę,

koszty

postępowania

zażaleniowego powinny obciążać powoda, a nie pozwanego. Skarżący podniósł,

że wniesienie przez niego zażalenia na oczywiście wadliwe postanowienie Sądu

pierwszej instancji o odrzuceniu sprzeciwu było w całości uzasadnione i konieczne

dla obrony jego praw. Jeśli zdaniem Sądu odwoławczego nie ma podstaw do

obciążenia powoda kosztami postępowania zażaleniowego, gdyż orzeczenie Sądu

pierwszej instancji było oczywiście wadliwe, to z tego samego względu brak

podstaw do obciążenia nimi pozwanego. Niezależnie od powyższego pozwany

skierował pod adresem Sądu Okręgowego postulat, aby Sąd ten na podstawie art.

395 § 2 k.p.c. uchylił zaskarżone orzeczenie i zarządził w oparciu o art. 79 ust. 1

pkt 1 lit. e ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwrot kwoty 60 zł

poniesionej z tytułu opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej

oraz drugiej instancji.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach procesu w każdym

orzeczeniu, które kończy sprawę w instancji. Postanowienie Sądu odwoławczego

uwzględniające zażalenie pozwanego nie jest orzeczeniem, o którym mowa w tym

przepisie. Postanowieniem tym Sąd odwoławczy uchylił w stosunku do skarżącego

postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające sprzeciw od nakazu zapłaty

tego Sądu, a zatem sprawa pozostaje nadal w toku. Ponieważ postępowanie

odwoławcze miało charakter jedynie wpadkowy (incydentalny), a postanowienie

Sądu Okręgowego nie zakończyło sprawy, brak było podstaw, aby Sąd ten już na

tym etapie rozstrzygał o kosztach postępowania odwoławczego. Orzekanie w tym

zakresie było przedwczesne, koszty postępowania zażaleniowego będą mogły

być dopiero rozliczone w orzeczeniu, które, rozstrzygając spór między stronami,

zakończy postępowanie w sprawie w pierwszej instancji. Wynik tego postępowania

zadecyduje, kto ostatecznie poniesie ciężar kosztów procesu oraz ewentualnie

w jakich proporcjach - art. 98 § 1 i 100 k.p.c. (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2011 r., I CZ 41/11, niepubl. oraz z dnia 8 września

2010 r., II CZ 67/10, niepubl.). Należy dodać, że także koszty postępowania

zażaleniowego przed Sądem Najwyższym podlegają w myśl tej zasady rozliczeniu

w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie,

na podstawie art. 39815 § 1 w zw. art. 3941 § 3 k.p.c.