IV CZ 8/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 8/10

POSTANOWIENIE

Dnia 11 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Barbara Myszka

w sprawie z wniosku E. L.

przy uczestnictwie S. M., W. M., B. Z-M.., H. G.-D., W. L., M. W., M. W., P. L., D. L., I.

W., B. W., H. M. i J. W.

o stwierdzenie nabycia udziału we współwłasności nieruchomości

przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 marca 2010 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił apelację

wnioskodawcy E. L. od postanowienia Sądu Rejonowego w L., w sprawie o stwierdzenie

nabycia udziału we współwłasności nieruchomości przez zasiedzenie. Sąd wskazał, iż

od apelacji, wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika nie została uiszczona

opłata w wysokości stałej.

W zażaleniu wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy przyjął, że zawarty w

apelacji wniosek o zwolnienie od opłaty od apelacji był bezprzedmiotowy, skoro żalący

korzystał już z całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Stąd też wniosek nie

uchylał obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej. Jednak pogląd Sądu nie znajduje

uzasadnienia w aktach sprawy. Żalący zarzucił, że w postanowieniu z dnia 25

października 2006 r. Sąd Rejonowy w L. nie wskazał wyraźnie w jakim zakresie zostaje

zwolniony od kosztów sądowych. Za tym zarzutem przemawia okoliczność, że w

postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2007 r. tenże Sąd zwolnił żalącego od wpisu od

zażalenia. Żalący miał więc podstawę przyjąć, że nie został zwolniony od kosztów

sądowych w całości. Jego wniosek o zwolnienie od opłaty od apelacji nie był zatem

bezprzedmiotowy i powinien być rozpoznany, przez co obowiązek uiszczenia opłaty

uległ odsunięciu w czasie (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r.,

sygn. III CZP 98/06, opubl. OSNC nr 9/2007 poz. 131, postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. V CZ 115/07, niepubl.).

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 15 W zw. z art. 3941 §

3 k.p.c.).