IV CZ 8/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 8/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Zbigniew Strus

w sprawie z powództwa P.M.

przeciwko E.M.

o unieważnienie aktu notarialnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 lutego 2009 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt [...],

1) oddala zażalenie,

2) przyznaje adwokat B.M., prowadzącej Kancelarię

Adwokacką w B., od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w B.

kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) powiększoną o

należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu

w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. odrzucił

wniosek powoda o sporządzenie uzasadnienia wyroku, z powodu wniesienia go po

upływie tygodniowego terminu od dnia ogłoszenia tego orzeczenia. W uzasadnieniu

podkreślił, że pełnomocnik procesowy powoda, który wnosił apelację i stawił się na

rozprawę apelacyjną po zamknięciu której ogłoszono wyrok, nie złożył wniosku

o sporządzenie jego uzasadnienia.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący potwierdził fakt, że jego

pełnomocnik będący adwokatem nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia orzeczenia, a sam powód nie był obecny na rozprawie apelacyjnej

z powodu odbywania kary pozbawienia wolności. Żalący wywodzi, że miał prawo

oczekiwać od pełnomocnika złożenia wniosku, a nie dotrzymanie w tej sytuacji

terminu do wniesienia wniosku nastąpiło bez jego winy, co uzasadnia uchylenie

zaskarżonego postanowienia zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c. spóźnione żądanie strony

sporządzenia uzasadnienia wyroku Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Żalący

nie kwestionuje w zażaleniu faktu uchybienia terminowi do złożenia wniosku,

a jedynie

wskazuje

przyczyny

tego

opóźnienia

w

dokonaniu

czynności

procesowej, akcentując brak swojej winy. Taka argumentacja nie podważa

zasadności zaskarżonego postanowienia, ponieważ przyczyny i okoliczności

bezspornego uchybienia tygodniowemu terminowi do złożenia wniosku nie mają

wpływu na ocenę zaskarżonego orzeczenia. Natomiast brak winy strony

w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej jest przesłanką

uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu (art. 168 § 1 k.p.c.), jednakże

o takim wniosku nie rozstrzygał Sąd w zaskarżonym zażaleniem postanowieniu.

Skoro więc bezspornym jest, że wniosek powoda złożony został na podstawie art.

387 § 3 k.p.c. po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie, to podlegał on

odrzuceniu (postanowienie SN z dnia 10 marca 2000 r., IV CZ 18/00, OSNC

2000 r., Nr 10, poz. 181).

Jedynie więc marginesowo można wspomnieć, że nawet takie zaniedbania

i uchybienia pełnomocników, będących adwokatami lub radcami prawnymi, które są

przejawem ich winy w uchybieniu terminu, są traktowane w orzecznictwie jako wina

samej strony, którą obciążają procesowe skutki takich zaniedbań i uchybień

(v. postanowienie SN z dnia 4 lipca 2008 r., I CZ 45/08, niepubl., postanowienie SN

z dnia 8 października 2004 r., III CZ 93/04, niepubl.; postanowienie SN z dnia

17 grudnia 1998 r., II CKN 690/98, niepubl.).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie § 6 pkt 6

i §§ 19 i 20 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).