IV CZ 79/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 79/11

POSTANOWIENIE

Dnia 20 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. B. i S. M.

przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie Pomorskiemu w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 października 2011 r.,

zażalenia powodów

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 marca 2011 r.,

I. odrzuca

zażalenie

przywrócenia

w

części

dotyczącej

odmowy

terminu

do

wniesienia

skargi,

a w pozostałym zakresie oddala zażalenie,

II. zasądza od powodów solidarnie na rzecz Skarbu

Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

3600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek

powodów o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego

Sądu z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I ACa 1067/10, i odrzucił skargę kasacyjną

powodów od wymienionego wyroku jako spóźnioną.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r.

Sąd Apelacyjny – na skutek apelacji pozwanego – zmienił wyrok Sądu pierwszej

instancji, oddalił apelację powodów i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.

Pełnomocnik powodów, któremu dnia 14 stycznia 2011 r. doręczono odpisu wyroku

z uzasadnieniem, dnia 15 marca 2011 r. wniósł skargę kasacyjną. W dniu 22

marca 2011 r. złożył natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej. Sąd Apelacyjny uznał, że pełnomocnik powodów nie wykazał, że

uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej na skutek nagłego pogorszenia

stanu zdrowia w dniu 14 marca 2011 r. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że

choroba

adwokata

(nie

wykazana

zaświadczeniem

lekarza

sądowego)

uniemożliwiła nadanie skargi kasacyjnej na poczcie w ustawowym terminie.

Sąd podkreślił, że powodowie działali w sprawie z dwoma profesjonalnymi

pełnomocnikami procesowymi, a adwokat, który uchybił terminowi do wniesienia

skargi

kasacyjnej,

w

prowadzonej

kancelarii

zatrudnia

pracowników

administracyjnych.

Postanowienie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powodów i wniósł o jego

zmianę przez „przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej i przekazanie

skargi Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania” bądź „o uchylenie

w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania”. Zarzucił, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

kasacyjnej został oddalony z naruszeniem art. 148 § 1 , 168 § 1, 171, 233 § 1 k.p.c.

i art. 3985 § 1 w związku z 169 § 1 k.p.c., a skarga kasacyjna została odrzucona

z obrazą art. 3986 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z treści zażalenia wynika jednoznacznie, że pełnomocnik powodów

wymienione wyżej postanowienie Sądu Apelacyjnego zaskarżył zażaleniem w

całości (zarówno w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, jak i

odrzucenia skargi kasacyjnej).

Tymczasem postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, albowiem nie

należy ono do kategorii postanowień kończących postępowanie w sprawie

w rozumieniu

art.

3941 § 2

k.p.c., tj. takich postanowień,

które przez

uprawomocnienie się trwale zamykają drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty

w danej instancji (por. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia

24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja

2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1, z dnia 6 października 2000 r.,

III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Zażalenie na postanowienie oddalające

wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało zatem

odrzucić jako niedopuszczalne (art. 373 w związku z art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. oraz art.

39821 k.p.c.).

Jest możliwe natomiast zbadanie prawidłowości postanowienia oddalającego

wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 380 k.p.c. w związku z 394 1 § 3

i art.

39821 k.p.c.

Jednakże

warunkiem

takiej

kontroli

niezaskarżalnego

postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, jest zamieszczenie w środku

odwoławczym

stosownego

wniosku.

W

sprawach,

w

których

występuje

profesjonalny pełnomocnik, wspomniany wniosek powinien być sformułowany

jednoznacznie, albowiem nie ma podstaw do przypisywania pismom wnoszonym

przez

zawodowego

pełnomocnika

treści

wprost

w

nich

nie

wyrażonych

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 54/08,

niepubl.). Wniesione w sprawie zażalenie nie zawiera wniosku o rozpoznanie

postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

kasacyjnej na podstawie art. 380 k.p.c. Podniesione przez skarżącego zarzuty

kwestionujące prawidłowość tego postanowienia uchylają się zatem spod kontroli

w postępowaniu zażaleniowym.

W tej sytuacji zażalenie na odrzucenie spóźnionej skargi kasacyjnej, wobec

niekwestionowanego faktu, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego

terminu, podlegało oddaleniu jako nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego zostało

oparte na art. 98 k.p.c. w związku z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.).