IV CZ 79/09 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedsprzeciw na podstawie art. 4798a § 5 k.p.c., stwierdzając brak uniemożliwiający szkodowych. Sąd pierwszej instancji uznał, że akta szkodowe nie stanowią ksiąg
Legislator headnote
AI generatedart. 249 k.p.c; IV CZ 79/09 · Sąd Najwyższy: sprzeciw na podstawie art. 4798a § 5 k.p.c., stwierdzając brak uniemożliwiający szkodowych. Sąd pierwszej instancji uznał, że akta szkodowe nie stanowią ksiąg
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 79/09
POSTANOWIENIE
Dnia 4 września 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa K. sp.j. Jarosław W. i Krzysztof K. w T.
przeciwko HDI Asekuracja Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W.
o zapłatę
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 4 września 2009 r.
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w T.
z dnia 3 kwietnia 2009 r.
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Pozwany ubezpieczyciel, reprezentowany przez radcę prawnego, w sprawie
gospodarczej, do sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu
upominawczym
dołączył
„oryginał akt
szkodowych”, powołując dokumenty
znajdujące się w tych aktach jako dowody w sprawie.
Sąd Rejonowy w T. postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2009 r. odrzucił
sprzeciw na podstawie art. 4798a § 5 k.p.c., stwierdzając brak uniemożliwiający
nadanie mu biegu, polegający na niedołączeniu odpisu załącznika, czyli akt
szkodowych. Sąd pierwszej instancji uznał, że akta szkodowe nie stanowią ksiąg
i dokumentów przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 249 k.p.c., a zatem
pozwany był obowiązany dołączyć odpisy dokumentów składających się na te akta.
Rozpoznając
zażalenie
pozwanego,
Sąd
Okręgowy
przedstawił
do
rozstrzygnięcia zagadnienia prawne przytoczone na wstępie.
Sąd Najwyższy przejął sprawę do rozpoznania i zważył, co następuje:
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2009 r., SK 28/08 (OTK Zb.Urz. 2009, nr 4A,
poz. 48) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 4798a § 5 zdanie drugie k.p.c.,
który był podstawą wydanego przez Sąd Rejonowy zaskarżonego postanowienia,
został uznany za sprzeczny z Konstytucją w zakresie, w jakim w postępowaniu
w sprawach gospodarczych przewiduje, że sąd odrzuca zawierające braki
formalne zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym oraz sprzeciw od
nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, wniesione przez przedsiębiorcę
reprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego, bez uprzedniego
wezwania do ich uzupełnienia. Wyrok ten wszedł w życie w dniu 5 maja 2009 r.
(Dz.U. z 2009 r. Nr 67, poz. 571) i od tego dnia art. 479 8a § 5 w opisanym zakresie
utracił moc. Moc art. 4798a w pozostałym zakresie ustała z dniem 1 lipca 2009 r.,
po wejściu w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 234, poz. 1571).
Skutkiem wymienionego wyroku Trybunał Konstytucyjnego, wiążącego sądy
w
określonym
w
sentencji
zakresie,
jest
nakaz
przywrócenia
stanu
konstytucyjności, co w tym wypadku – skoro zaskarżone postanowienie nie jest
prawomocne – oznacza jego uchylenie w toku instancji.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 386 § 4
w związku z art. 397 § 2 oraz art. 390 § 1 zdanie drugie in principio k.p.c.).