IV CZ 76/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 76/11

POSTANOWIENIE

Dnia 20 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku W. N. i innych,

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 października 2011 r.,

zażalenia wnioskodawców

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 14 lutego 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Wnioskodawcy W. N., Z. K., A. K. wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu

Okręgowego z dnia 20 grudnia 2010 r., w którym Sąd ten odrzucił skargę kasacyjną

wniesioną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 2 lipca 2010 r.

Postanowieniem z dnia 14 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił wyżej wymienione

zażalenie.

W dniu 23 lutego 2011 r. do Sądu Okręgowego zostało wniesione,

skierowane do Sądu Najwyższego, zażalenie, w którym, w jednym miejscu

wskazano, że dotyczy postanowienia Sądu Okręgowego z dnia „20.12.2010 r.”, w

innym, że dotyczy postanowienia tego Sądu z dnia „14.2.2010 r.” Z zażalenia

wynikało, że zostało ono sporządzone osobiście przez wnioskodawców: W. N., Z.

K. i A. K. Wskazuje na to treść zażalenia oraz umieszczenie na dole pisma imion i

nazwisk wnioskodawców. Przedmiotowe pismo nie było podpisane. W dniu 15

marca 2011 r., wskutek wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia,

w sekretariacie Sądu Okręgowego stawił się adwokat W. K. i złożył na zażaleniu

odręczny podpis. Uzupełniając brak formalny pełnomocnik wnioskodawców

wskazał, w piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2011 r., że zażalenie dotyczy

postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 14 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo

to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed

Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem drugiej instancji. Z powołanego

przepisu wynika obowiązek sporządzenia i podpisania zażalenia, wnoszonego

do Sądu Najwyższego, przez adwokata lub radcę prawnego. Naruszenie tego

obowiązku przez sporządzenie i wniesienie zażalenia przez stronę osobiście

powoduje konieczność jego odrzucenia bez możliwości uzupełnienia jego braków

formalnych (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego

2009 r., I UZ 35/2008, nie publ.). Przedmiotowe zażalenie wnioskodawców zostało

sporządzone i wniesione przez nich osobiście, czego nie zmienia złożenie przez

adwokata W. K. własnoręcznego podpisu na piśmie wnioskodawców wskutek

bezzasadnego w tych okolicznościach zarządzenia Przewodniczącego Sądu

Okręgowego wzywającego wnioskodawców do uzupełnienia braków formalnych

zażalenia m.in. przez jego podpisanie przez pełnomocnika wnioskodawców.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł, na podstawie art. 373 w zw. z art.

39821, 3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c., jak w sentencji.