IV CZ 75/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 75/09

POSTANOWIENIE

Dnia 19 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa B. Kosmetyki Naturalne Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w K.

przeciwko T. M. i P. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 listopada 2009 r.,

zażalenia pozwanego T. M.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 30 grudnia 2008 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego T. M. wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 25 czerwca

2008 r. Odrzucenie skargi spowodowane było jej nieopłaceniem. Wcześniej

postanowieniem z dnia 25 lipca

2008 r. oddalono wniosek pozwanego T. M.

o zwolnienie go od kosztów sądowych, a następnie postanowieniem z dnia 11

grudnia 2008 r. odrzucono ponownie złożony wniosek tego pozwanego

o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 30 grudnia 2008 r. pozwany T. M.

wnosił o jego uchylenie oraz o rozpoznanie w trybie art. 380 k.p.c. także

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 11 grudnia 2008 r. odrzucającego

wniosek tego pozwanego o zwolnienie go od uiszczenia opłaty od skargi

kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2008 r. oddalony został wniosek pozwanego

T. M.o zwolnienie go od kosztów sądowych (k. 794 akt), a postanowieniem z dnia

11 grudnia 2008 r. odrzucono wniosek tegoż pozwanego z dnia 10 października

2008 r. o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia opłaty od wniesionej skargi

kasacyjnej (k. 844 i 878 akt sprawy). Uzasadnienie tego drugiego postanowienia

znalazło się w treści zaskarżonego postanowienia z dnia 30 października 2008 r., z

którego wynika, że odrzucono wspomniany wniosek z racji oparcia go „na tych

samych okolicznościach” (k. 883 akt). W aktach sprawy znajduje się adnotacja, że

uzasadnienie postanowienia z dnia 16 lipca 2008 r. zostało sporządzone (k. 797

akt), ponadto zostało wydane zarządzenie (bez daty) o „skierowaniu sprawy na

posiedzeniu niejawnym w grudniu 2008 r. celem rozważenia odrzucenia skargi

kasacyjnej” (k. 879 akt).

W związku z tym, że skarżący wyraźnie powołał się na przepis art. 380

k.p.c., ocenie Sądu Najwyższego mogło podlegać także postanowienie z dnia

11 grudnia 2008 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o zwolnienie pozwanego od

obowiązku poniesienia opłaty od wniesionej skargi kasacyjnej (k. 844 akt).

Orzeczenie to miało niewątpliwie zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie o odrzuceniu

skargi kasacyjnej zawarte w postanowieniu z dnia 30 grudnia 2008 r.

Trzeba stwierdzić, że uzasadnienie odrzucenia wniosku pozwanego z dnia

10 października 2008 r. jest bardzo ogólne i ogranicza się jedynie do wyjaśnienia,

iż wspomniany wniosek został oparty na tych samych okolicznościach faktycznych.

Stwierdzenie tego stanu rzeczy jest o tyle utrudnione, że w aktach sprawy brak

uzasadnienia postanowienia z dnia 25 lipca 2008 r. oddalającego wniosek

pozwanego o zwolnienie go od kosztów sądowych, mimo adnotacji zawartej na

k. 797 akt. Ponadto skarżący we wniosku z dnia 10 października 2008 r. powołał

się jednak na dalsze (sukcesywne) ponoszenie strat przez jego przedsiębiorstwo

(zwiększenie skali strat w okresie trzymiesięcznym) i starał się udokumentować te

straty odpowiednią dokumentacją podatkową dotyczącą tego okresu (k. 873 akt).

Bez bliższej analizy tych dokumentów nie sposób stwierdzić tego, że istotnie we

wniosku z dnia 10 października 2008 r. wskazywano - jak stwierdził Sąd Apelacyjny

- te same okoliczności, które legły u podstaw wniosku z dnia 25 lipca 2008 r.

Zaskarżone postanowienie z dnia 30 grudnia 2008 r. pozostaje w wyraźnym

związku z postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 r. w przedmiocie odrzucenia

wniosku o zwolnienie pozwanego z obowiązku ponoszenia opłaty od skargi

kasacyjnej. Postanowienie to nie zostało jednak poparte przekonywającymi

motywami prawnymi i dlatego należało je uchylić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art.

39815 k.p.c.).

jz