IV CZ 74/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 74/07

POSTANOWIENIE

Dnia 24 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa J.L.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […]

z udziałem interwenientów ubocznych po stronie powodowej I. R.

i A. Z.

o stwierdzenie nieważności uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 października 2007 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 24 maja 2007 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 24 maja 2007 r. odrzucił skargę

kasacyjną powódki. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarga kasacyjna powódki nie

zawiera jednego z elementów obligatoryjnych wymaganych przez art. 3984 § 1 k.p.c.,

a mianowicie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Za taki bowiem wniosek nie

może być uznane sformułowanie rozpoczynające się od słów: „skarga kasacyjna

zasługuje na przyjęcie do rozpoznanie dlatego, że jest oczywiście uzasadniona”.

Fragment ten – zdaniem Sądu Apelacyjnego - stanowi tylko uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, samego natomiast wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera, wniosek ten musi być bowiem

„sformułowany w sposób jednoznaczny, odrębny i bezpośredni”.

Zażalenie powódki kwestionujące zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej jest

trafne.

Według art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Ponieważ stosownie do

art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko

wówczas, gdy zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1-4 tego przepisu, wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien nawiązywać do tych

okoliczności. Skarga kasacyjna powódki czyni temu wymaganiu zadość, zawiera

twierdzenie, że jest oczywiście uzasadniona, a więc powołuje się na okoliczność

wymienioną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., i w słowach wskazujących na to, że z tego

powodu zasługuje na przyjęcie do rozpoznanie, wyraża wolę powódki oparcia przez

Sąd Najwyższy swej decyzji przy dokonywaniu tzw. przedsądu na ocenie tej właśnie

okoliczności. Tak wyrażona wola powódki przesądza o istnieniu wniosku wymaganego

przez art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Stawianie temu wnioskowi dalszych wymagań, takich

jak sformułowane w zaskarżonym postanowieniu, mogłoby prowadzić do dowolności

w ocenie istnienia tego wniosku.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39815

§ 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jz