Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 73/07 AI generated

IV CZ 73/07 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 73/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

została ona opłacona należną opłatą w wysokości stałej. Zażalenie powoda z dnia 4 listopada 2006 r. na to postanowienie zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny

Legislator headnote

AI generated

art. 395 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; IV CZ 73/07 · Sąd Najwyższy: Zażalenie powoda z dnia 4 listopada 2006 r. na to postanowienie zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny

Keywords

AI generated
art. 395 § 2 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 395 § 2 k.p.c
uchylił to postanowienie na podstawie art. 395 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 73/07

POSTANOWIENIE

Dnia 24 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa M. K.

przeciwko H. K., K. Z. i E. Z.

z udziałem Prokuratora Okręgowego w T.

o uznanie umowy za bezskuteczną w stosunku do powoda,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 października 2007 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 2 marca 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 5 października 2006 r. odrzucił

apelację powoda dlatego, że mimo iż wniósł ją w jego imieniu radca prawny, nie

została ona opłacona należną opłatą w wysokości stałej. Zażalenie powoda z dnia

4 listopada 2006 r. na to postanowienie zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny

w dniu 22 listopada 2006 r. W wyniku wniesienia przez powoda na postanowienie

z dnia 22 listopada zażalenia z 14 grudnia 2006 r. Sąd Apelacyjny orzeczeniem

z dnia 11 stycznia 2007 r. uchylił to postanowienie na podstawie art. 395 § 2 k.p.c.

W dniu 2 lutego 2007 r. przewodniczący wydał zarządzenie (k. 205) wzywające

pełnomocnika powoda do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia

4 listopada 2006 r. przez przesłanie w zakreślonym terminie dwóch odpisów tego

zażalenia. W odpowiedzi pełnomocnik powoda przesłał dwa odpisy zażalenia

z dnia 14 grudnia 2006 r. Postanowieniem z 2 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił zażalenie powoda z dnia 4 listopada 2006 r. na postanowienie wydane

w dniu 5 października ze względu na nieusunięcie w zakreślonym terminie braków

formalnych tego zażalenia.

W rozpoznawanym obecnie zażaleniu na postanowienie z dnia 2 marca

2007 r. pełnomocnik powoda podniósł, że do zażalenia z dnia 4 listopada 2006 r.

dołączył on od razu dwa odpisy, co wynika z tego zażalenia. Zakwestionował także

prawidłowość wezwania go do usunięcia braków zażalenia z dnia 4 listopada

2006 r. przez pracownika sekretariatu sądowego, a nie przewodniczącego.

Zdaniem pełnomocnika powoda, nastąpiło również wykonanie skierowanego do

niego wezwania, tyle tylko, że błędne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Twierdzenie pełnomocnika powoda, że dołączył on od razu do zażalenia

z dnia 4 listopada 2006 r. dwa jego odpisy, nie ma potwierdzenia w dowodzie, na

który się powołał. Z adnotacji biura podawczego na zażaleniu z dnia 4 listopada

2006 r. (k. 180) wynika, że pełnomocnik powoda złożył tylko jeden odpis tego

zażalenia. Bezzasadnie również zakwestionował on prawidłowość wezwania go do

usunięcia braków zażalenia z dnia 4 listopada 2006 r. przez pracownika

sekretariatu sądowego, a nie przewodniczącego, wystarczające bowiem jest

skierowanie do strony w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wezwania

podpisanego przez pracownika sekretariatu sądowego. Doręczanie stronie

zarządzenia podpisanego przez przewodniczącego jest zbędne. Wreszcie błędne

„wykonanie” przez stronę wezwania do usunięcia braków formalnych pisma

procesowego nie stanowi usunięcia tych braków.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

kg