IV CZ 72/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 72/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

SSN Anna Owczarek

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa AUTO I. Spółki z o.o.

przeciwko J. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 października 2012 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 stycznia 2012 r.,

zmienia

zaskarżone

postanowienie

w

ten

sposób,

że

zasądzoną od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc

osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

za instancję odwoławczą podwyższa do kwoty 2700 (dwa tysiące

siedemset) zł.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem, zamieszczonym w punkcie drugim

sentencji wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r., zasądził od powódki na rzecz

pozwanego 1800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję

odwoławczą. W uzasadnieniu tego postanowienia przytoczył jako podstawę prawną

rozstrzygnięcia art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.

1349, dalej: „rozporządzenie MS”).

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik pozwanego wniósł o jego

zmianę i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego 2700 zł tytułem zwrotu

kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. Zdaniem skarżącego

Sąd odwoławczy z naruszeniem § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MS ustalił opłatę

za prowadzenie sprawy w instancji odwoławczej w wysokości – zamiast 75% stawki

minimalnej – 50% stawki minimalnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje;

Z przytoczonego wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. wynika, że Sąd

Apelacyjny – po rozpoznaniu apelacji pozwanego – zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w B., którym utrzymano w mocy nakaz zapłaty nakazujący

pozwanemu, aby zapłacił powódce 100 000 zł z ustawowymi odsetkami i 4 867 zł

kosztów procesu, w ten sposób, że oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu.

Pozwany wygrał zatem sprawę w instancji odwoławczej i za jej prowadzenie

w drugiej instancji przez radcę prawnego należy się mu od powódki jako strony

przegrywającej, zgodnie z art. 98 § 1, 2 i 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zwrot

kosztów procesu w postaci wynagrodzenia radcy prawnego.

Rację ma skarżący, że ustalona na podstawie § 12 ust. 1 pkt 2

rozporządzenia MS stawka minimalna za prowadzenie sprawy pozwanego

w postępowaniu apelacyjny wynosi 75 % stawki minimalnej. To oznacza, że

ustalona

w

wysokości

stawki

minimalnej

należna

opłata

za

czynności

reprezentującego pozwanego w postępowaniu apelacyjnym radcy prawnego, przy

wskazanej w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia (100 000 zł), wynosi 2700 zł

(75 % określonej w § 6 pkt 6 rozporządzenia MS stawki wynoszącej 3600 zł), a nie

– jak ustalił Sąd odwoławczy – 1800 zł. Zarzut wydania zaskarżonego

postanowienia z naruszeniem § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MS należało więc

uznać za uzasadniony.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

db