IV CZ 70/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 70/06

POSTANOWIENIE

Dnia 5 października 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa D.K. i W.K.

przeciwko J.J. i J.J.

o ustalenie nieważności umowy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 października 2006 r.,

zażalenia powodów

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie

powodów na postanowienie tego Sądu z dnia 28 kwietnia 2006 r. w przedmiocie

odrzucenia skargi kasacyjnej, a to z powodu nieuiszczenia należnej opłaty.

W zażaleniu na to postanowienie powodowie wnieśli o jego uchylenie.

Twierdzili, że zażalenie nie podlega opłacie, jako oczywiście uzasadnione (art. 99

ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U.

Nr 167, poz. 1398).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pełnomocnik powodów w skardze kasacyjnej zawarł wniosek o ich

zwolnienie od kosztów sądowych. W osobnym piśmie również powodowie domagali

się zwolnienia od kosztów sądowych podając w nim informację o stanie

majątkowym. W obu przypadkach wnioski strony powodowej nie zostały

sporządzone na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku,

dochodach i źródłach utrzymania. Wnioski te zostały zwrócone, w wyniku czego

sąd odrzucił skargę kasacyjną postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2006 r.

Postanowienie to powodowie zaskarżyli zażaleniem, które Sąd Apelacyjny odrzucił

jako nieopłacone.

Opłatę podstawową, stosownie do art. 14 ust. 2 u.k.s.c., pobiera się

w sytuacjach, gdy przepisy nie przewidują opłaty stałej, stosunkowej lub

tymczasowej. Opłata ta wynosi 30 zł (art. 14 ust. 3 u.k.s.c.). Pobierana jest ona

m. in. od podlegających opłacie pism wnoszonych przez stronę zwolnioną od

kosztów sądowych przez sąd, jak również, od zażalenia w przedmiocie środka

zaskarżenia, w przypadku twierdzenia przez stronę o jego oczywistej zasadności

(99 u.k.s.c.). U podłoża tego stanowiska leży założenie, że strona nawet

w przypadku uwzględnienia jej żądania dotyczącego zwolnienia z obowiązku

poniesienia stosownej opłaty, zobowiązana jest do uiszczenia opłaty podstawowej.

Oznacza to, że w świetle obowiązującej ustawy o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych, powodowie uchybili obowiązkowi uiszczenia opłaty

podstawowej od zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 maja

2006 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Od powyższego obowiązku

nie zwalniało ich powołanie się na oczywistą zasadność tego zażalenia.

Skutki nie uiszczenia opłat od środków odwoławczych, wnoszonych

przez profesjonalnych pełnomocników, określa art. 1302 § 3 k.p.c. Stosownie

do tego przepisu, sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, wniesiony przez

profesjonalnego pełnomocnika nie opłacony środek zaskarżenia podlegający

opłacie w wysokości stałej. Użyte w tym przepisie pojęcie opłaty stałej obejmuje

nie tylko opłatę stałą w rozumieniu u.k.s.c., ale również opłatę podstawową.

W konsekwencji, wniesienie zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika,

bez uiszczenia opłaty podstawowej, powoduje – stosownie do art. 1302 § 3 k.p.c. –

odrzucenie skargi.

Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 398 14 i 3941 § 3

k.p.c.).