Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 7/10 AI generated

IV CZ 7/10 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 7/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

postępowanie apelacyjne i zasądził od powódki B. G. na rzecz pozwanej 135 zł tytułem ponieważ B. G. pismem procesowym z dnia 6 listopada 2009 r. cofnęła apelację

Legislator headnote

AI generated

art. 391 § 2 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; IV CZ 7/10 · Sąd Najwyższy: G. na rzecz pozwanej 135 zł tytułem ponieważ B. G. pismem procesowym z dnia 6 listopada 2009 r. cofnęła apelację

Keywords

AI generated
art. 391 § 2 k.p.c art. 108 § 1 k.p.c art. 391 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 391 § 2 k.p.c
wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 lipca 2009 r. (art. 391 § 2 k.p.c.).
art. 108 § 1 k.p.c
o kosztach (art. 108 § 1 k.p.c.), nie może zostać wydane przed upływem
art. 391 § 1 k.p.c
203 § 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 7/10

POSTANOWIENIE

Dnia 5 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa H. M.-S. i B. G.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości położonej przy ulicy S. w B.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 marca 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej orzeczenia o kosztach

instancji odwoławczej i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu

do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny umorzył

postępowanie apelacyjne i zasądził od powódki B. G. na rzecz pozwanej 135 zł tytułem

zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd umorzył postępowanie apelacyjne,

ponieważ B. G. pismem procesowym z dnia 6 listopada 2009 r. cofnęła apelację

wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 lipca 2009 r. (art. 391 § 2 k.p.c.).

Wysokość zasądzonych kosztów procesu Sąd ustalił na podstawie § 13 ust. 1 pkt 2 w

związku z § 11 ust. 1 pkt 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348

ze zm.).

Wymienione postanowienie zaskarżyła pozwana w części dotyczącej orzeczenie

o kosztach z tytułu zastępstwa procesowego. Zarzuciła, że wysokość zasądzonych

kosztów nie odpowiada spisowi kosztów, który dołączyła do wysłanego do Sądu dnia 17

listopada 2009 r. pisma procesowego z dnia 16 listopada 2009 r., sporządzonego po

zawiadomieniu jej o wyznaczeniu rozprawy apelacyjnej na dzień 18 listopada 2009 r. W

konkluzji zażalenia wniosła o zmianę postanowienia w zaskarżonej części i zasądzenie

kosztów z tytułu zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej zgodnie ze złożonym

spisem kosztów, tj. w wysokości 488 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w razie cofnięcia apelacji sąd

drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu

pozwu. Regulujący kwestię zwrotu kosztów w wypadku cofnięcia pozwu poza rozprawą

art. 203 § 3 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w takiej sytuacji przewodniczący

odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu pozwu zawiadamia pozwanego, który

może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów.

Z przytoczonych unormowań wynika, że w wypadku cofnięcia apelacji poza

rozprawą

postanowienie

o

umorzeniu

postępowania

apelacyjnego,

które

jako

postanowienie kończące postępowanie w sprawie powinno zawierać orzeczenie

o kosztach (art. 108 § 1 k.p.c.), nie może zostać wydane przed upływem

dwutygodniowego terminu do złożenia przez pozwanego wniosku o przyznanie kosztów,

liczonego od momentu, w którym pozwany dowiedział się o cofnięciu apelacji, chyba że

wniosek zostanie złożony wcześniej. Wskazany termin należy uznać za wiążący także

wówczas, gdy cofnięcie apelacji zostało dokonane na rozprawie, a pozwany nie miał

możliwości zgłoszenia odpowiedniego wniosku.

Z akt sprawy wynika, że postanowienie w zaskarżonej części zostało wydane z

naruszeniem zasad dotyczących orzekania o kosztach w wypadku cofnięcia apelacji.

Podjęte w sprawie czynności po cofnięciu apelacji przez B. G. nie pozwalają

jednoznacznie ustalić, czy postanowienie w zaskarżonej części zostało wydane z

zachowaniem zasad dotyczących orzekania o kosztach w wypadku cofnięcia apelacji.

Znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia pozwanemu zawiadomienia o

odwołaniu rozprawy apelacyjnej przede wszystkim nie pozwala - z powodu braku

odpowiedniej adnotacji - stanowczo stwierdzić, że pozwany został powiadomiony o

przyczynie

odwołania

rozprawy.

Ponadto

data

doręczenia

wspomnianego

zawiadomienia (12 listopada 2009 r. ) - przy założeniu, że zawierało ono informację o

cofnięciu apelacji - świadczyłaby o tym, że Sąd, wydając zaskarżone postanowienie w

dniu 12 listopada 2009 r., naruszył przysługujący pozwanemu dwutygodniowy termin do

złożenia wniosku o przyznanie kosztów i - w konsekwencji - pozbawił go możliwości

uzyskania kosztów z tytułu zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej według

spisu kosztów.

Zawarty w odpowiedzi na apelację wniosek pozwanej o przyznanie kosztów stał

się bezprzedmiotowy z chwilą cofnięcia apelacji, albowiem wówczas zgłoszenie wniosku

o koszty podlega odrębnej regulacji (art. 203 § 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

postanowienia (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jak

w

sentencji