Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 69/12 AI generated

IV CZ 69/12 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 69/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

sądowych – w terminie należnej opłaty od apelacji (art. 370 w związku z art. 373 przytoczył art. 102 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. i wyjaśnił, że obciążył powodów

Legislator headnote

AI generated

art. 373 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c, art. 108 k.p.c, art. 102 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; IV CZ 69/12 · Sąd Najwyższy: 370 w związku z art. 373 przytoczył art. 102 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. i wyjaśnił, że obciążył powodów

Keywords

AI generated
art. 373 k.p.c art. 108 § 1 k.p.c art. 108 k.p.c art. 102 k.p.c art. 391 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 373 k.p.c
z naruszeniem art. 102, art. 108, art. 370 i art. 373 k.p.c. i wnieśli o uchylenie
art. 108 § 1 k.p.c
102 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.
art. 108 k.p.c
naruszenia art. 108 k.p.c., albowiem przepis ten – w zakresie, w jakim znajduje
art. 102 k.p.c
odwoławczą stanowił przepis art. 102 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 69/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

SSN Anna Owczarek

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. G., C. G. i A. G.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w Warszawie

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 października 2012 r.,

zażalenia powodów

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim orzeczenia

Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 lutego 2012 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powodów na rzecz pozwanego

po 100 (sto) zł kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

powodów i zasądził od powodów na rzecz pozwanego po 1000 zł tytułem

częściowego zwrotu kosztów procesu za drugą instancję

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wniesiona przez profesjonalnego

pełnomocnika apelacja powodów została odrzucona z powodu nieuiszczenia – po

oddaleniu zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów

sądowych – w terminie należnej opłaty od apelacji (art. 370 w związku z art. 373

k.p.c.) Uzasadniając orzeczenie o kosztach za instancję odwoławczą, Sąd

przytoczył art. 102 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. i wyjaśnił, że obciążył powodów

częściowo tymi kosztami ze względu na sposób zakończenia sporu w drugiej

instancji, jak również sytuację ekonomiczną powodów i charakter dochodzonego

roszczenia.

Postanowienie zaskarżyli powodowie w części dotyczącej rozstrzygnięcia

o kosztach

za

instancję

odwoławczą.

Zarzucili,

że

zostało

ono

wydane

z naruszeniem art. 102, art. 108, art. 370 i art. 373 k.p.c. i wnieśli o uchylenie

postanowienia w zaskarżonej części i „nieorzekanie o kosztach postępowania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ze względu na zakres zaskarżenia postanowienia zarzuty wydania

postanowienia z naruszeniem przepisów dotyczących odrzucenia apelacji (art. 370

i art. 373 k.p.c.) nie podlegają kontroli zażaleniowej. Nieuzasadniony jest zarzut

naruszenia art. 108 k.p.c., albowiem przepis ten – w zakresie, w jakim znajduje

zastosowanie w sprawie – nakłada na sąd wykonany w sprawie obowiązek

orzeczenia o kosztach procesu w każdym orzeczeniu kończącym sprawę

w instancji.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie o kosztach za instancję

odwoławczą stanowił przepis art. 102 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest ugruntowane stanowisko, że przepis art.

102 k.p.c. zawiera uprawnienie o charakterze czysto dyskrecjonalnym. Wprawdzie

kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady może

być objęta kontrolą sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana

zaskarżonego

orzeczenia

o

koszach

powinna

być

tylko

wyjątkowa

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2011 r., IV CZ 136/10,

z dnia 11 maja 2011 r., I CZ 34/11, z dnia 19 października 2011 r., II CZ 68/11

i z dnia 9 lutego 2012 r., III CZ 2/12, niepubl.). Sąd Najwyższy nie dopatrzył się

w okolicznościach sprawy sytuacji szczególnej i wyjątkowej, wymagającej jego

ingerencji. Zarzut wydania postanowienia w zaskarżonej części z naruszeniem art.

102 k.p.c. należało zatem uznać za nieuzasadniony.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako

nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach

postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98

w związku z art. 105 § 1, art. 391 § 1 i art. 394 1 § 3 k.p.c. Przewidziana w § 12 ust.

pkt 2 w związku z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego z urzędu (Dz. U. 163, poz. 1349 ze zm.), przy wartości przedmiotu

zaskarżenia 3000 zł, minimalna stawka za prowadzenie sprawy w postępowaniu

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym wynosi 300 zł (50% z 600 zł). W tej

sytuacji od każdego z powodów na rzecz pozwanego należało zasądzić po 100 zł

tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

db