IV CZ 66/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 66/12

POSTANOWIENIE

Dnia 5 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

SSA Władysław Pawlak

ze skargi uczestnika postępowania

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Rejonowego

z dnia 17 lipca 2009 r.,

w sprawie z wniosku E. C.

przy uczestnictwie J. C.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 października 2012 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 1 lutego 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 1 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił - wobec

nieuiszczenia opłaty - zażalenie uczestnika na postanowienie tego Sądu z 17

listopada 2011 r. o odrzuceniu zażalenia uczestnika na postanowienie z 4 lipca

2011 r, o odrzuceniu skargi kasacyjnej na postanowienie wydane w postępowaniu

wszczętym na skutek skargi uczestnika o wznowienie postępowania w sprawie z

wniosku E. C. o podział majątku wspólnego.

W zażaleniu na postanowienie z 1 lutego 2012 r. wnioskodawca zarzucił, iż

Sąd Okręgowy popełnił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że

rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nie wpływa na przesunięcie biegu terminu

do

wniesienia

zażalenia.

Uczestnik

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.

Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 4 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy

odrzucił skargę kasacyjną uczestnika na postanowienie tego Sądu z 4 maja

2011 r. oddalające jego zażalenie na wydane w sprawie postanowienia

odrzucające zażalenia. Postanowienie to uczestnik zaskarżył zażaleniem, które

wniósł osobiście, co spowodowało jego odrzucenie postanowieniem z 14

września 2011 r. Jednocześnie Sąd ustanowił dla uczestnika pełnomocnika z

urzędu w celu wniesienia jego imieniem zażalenia na postanowienie o

odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz oddalił wniosek o zwolnienie go od kosztów

sądowych. Pełnomocnik z urzędu wniósł imieniem uczestnika zażalenie na

postanowienie z 4 lipca 2011 r. Zarządzeniem z 3 listopada 2011 r. pełnomocnik

wezwany został o uzupełnienie braków formalnych zażalenia, które częściowo

uzupełnił przy piśmie z 8 listopada 2011 r. oraz powiadomił Sąd o przekazaniu

uczestnikowi informacji o konieczności opłacenia zażalenia kwotą 200 zł. Opłata

od zażalenia nie została jednak uiszczona, a uczestnik nie złożył też wniosku o

zwolnienie go od niej. W efekcie, postanowieniem z 17 listopada 2011 r. Sąd

Okręgowy odrzucił zażalenie uczestnika na postanowienie odrzucające jego

zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, a zażalenie uczestnika

na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego z 1

lutego 2012 r. Sąd Okręgowy wskazał, że termin do usunięcia braków formalnych

zażalenia, to jest do opłacenia go kwotą 200 zł, wobec odrzucenia ponawianych

wniosków o zwolnienie uczestnika od kosztów sądowych, minął bezskutecznie 20

stycznia 2012 r. Uzupełnienie braku z przekroczeniem terminu nie odniosło skutku.

Trafnie zatem Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie wniesione przez

pełnomocnika - adwokata, od którego nie została uiszczona wymagana opłata,

podlegało odrzuceniu bez wezwania do jej uiszczenia (art. 370 k.p.c. w zw. z art.

397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.). Zaprezentowana w zażaleniu

argumentacja, jakoby do uiszczenia opłaty doszło w ustawowo przewidzianym

terminie nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, a brak kontaktów między

mocodawcą i pełnomocnikiem, na który powołuje się skarżący, nie ma wpływu na

sposób liczenia terminu do uzupełniania braków zażalenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.