IV CZ 62/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 62/06

POSTANOWIENIE

Dnia 3 sierpnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa S.W.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko - Własnościowej […]

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 3 sierpnia 2006 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 9 maja 2006 r., wydanym na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną, uznając ją za wniesioną

z uchybieniem dwumiesięcznego terminu przewidzianego w art. 398 5 § 1 k.p.c.

Stwierdził, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi

powoda w dniu 1 lutego 2006 r., natomiast skarga kasacyjna nadana została

w urzędzie pocztowym w B. w dniu 3 kwietnia 2006 r., tj. w poniedziałek.

Powód domaga się w zażaleniu uchylenia zaskarżonego postanowienia

wywodząc, że skoro w dni wolne od pracy dla sądów, którymi są soboty, sądy nie

mogą przyjąć pism procesowych obywatela, to ma on prawo złożyć je

w najbliższym dniu roboczym, tj. w poniedziałek nie ponosząc z tego tytułu

ujemnych skutków. Żalący podnosi, że wobec faktu, iż soboty są dniami wolnymi od

pracy dla sądów, powstaje problem w jaki sposób pełnomocnik może kupić znaki

opłaty sądowej w sobotę, która jest ostatnim dniem dokonania czynności,

a zarazem sąd jest jedynym miejscem sprzedaży tych znaków w sytuacji, gdy

ustawa określa opłatę stałą i wymaga jednoczesnego jej uiszczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Wbrew stanowisku strony żalącej, interpretacja przepisu art. 115 k.c.,

dokonana uchwałą składu siedmiu sędziów z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03,

(OSNC

2004/1/1)

nie

uzasadnia

istnienia

wątpliwości

w

przedmiocie

konstytucyjności tego przepisu, uzasadnionych twierdzeniem o wyłączeniu

możliwości realizacji prawa do sądu w dni wolne od pracy dla sądów, którymi są

m. in. soboty.

Wywód uzasadnienia zażalenia bazuje bowiem na błędnym założeniu, że

uiszczenie opłaty sądowej w sprawie cywilnej może nastąpić jedynie przez kupno

znaków opłaty sądowej i naklejenie ich na piśmie podlegającym opłacie.

Tymczasem § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach

cywilnych (Dz. U. Nr 27, poz. 199), obowiązującego od dnia 2 marca 2006 r.,

przewiduje trzy sposoby uiszczenia opłaty sądowej w sprawach cywilnych, w tym

m. in. uiszczenie jej w formie bezgotówkowej na rachunek bieżący dochodów

właściwego

sądu.

Numery

tych

rachunków

Ministerstwo

Sprawiedliwości

nieodpłatnie udostępnia i aktualizuje na swojej stronie internetowej, wskazanej

w § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia.

W tej sytuacji brak możliwości uiszczenia w soboty opłaty sądowej w formie

wpłaty gotówkowej w kasie sądu lub w formie nabycia w tej kasie znaków opłaty

sądowej,

nie

eliminuje

możliwości

uiszczenia

bezgotówkowej na rachunek bieżący dochodów

opłaty

sądowej

w

formie

właściwego sądu. Uiszczenia

opłaty w ten ostatni sposób można dokonać w sobotę w wielu bankach, a także

w czynnych w sobotę urzędach pocztowych. Dokonanie wpłaty w taki sposób jest

równoznaczne pod względem czasowym z bezpośrednią wpłatą gotówkową

w kasie sądu lub w banku prowadzącym rachunek bieżący dochodów właściwego

sądu, a ewentualne opóźnienie w realizacji przekazu pieniężnego nie wywiera dla

wpłacającego ujemnych następstw prawnych (por. postanowienie SN z dnia

26 marca 1993 r., sygn. III ARN 7/93, OSNC 1994/1/24).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

k.p.c.,

znajdującym

odpowiednie

zastosowanie

w

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym na mocy art. 3941 § 3 k.p.c.

postępowaniu