Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 59/10 AI generated

IV CZ 59/10 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 59/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Aleksandry W. i Krzysztofa W. od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości w G. przy ul. D.

Legislator headnote

AI generated

art. 102 k.p, art. 102 k.p.c, art. 98 k.p.c, art. 3941 k.p.c; IV CZ 59/10 · Sąd Najwyższy: Aleksandry W. i Krzysztofa W. od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości w G. przy ul. D.

Keywords

AI generated
art. 102 k.p art. 102 k.p.c art. 98 k.p.c art. 3941 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 102 k.p
powodów kosztami postępowania apelacyjnego powołując się na art. 102 k.p.c i
art. 102 k.p.c
powodów kosztami postępowania apelacyjnego powołując się na art. 102 k.p.c i
art. 98 k.p.c
przewiduje wyjątek od wyrażonej w art. 98 k.p.c.
art. 3941 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 59/10

POSTANOWIENIE

Dnia 24 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Aleksandry W. i Krzysztofa W.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ulicy D.[…]

w G.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 września 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie II wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 3 marca 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym

zakresie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powodów

Aleksandry W. i Krzysztofa W. od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego

powództwo przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości w G. przy ul. D.

[…] o uchylenie uchwały nr 9/2008 z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie remontu

budynku. Jednocześnie Sąd Apelacyjny w punkcie drugim tego wyroku nie obciążył

powodów kosztami postępowania apelacyjnego powołując się na art. 102 k.p.c i

stwierdzając, że z uwagi na sytuację majątkową powodów podaną w oświadczeniu

o stanie rodzinnym i majątkowym oraz niewielki nakład pracy pełnomocnika

pozwanej w postępowaniu apelacyjnym, zachodzą przewidziane w tym przepisie

podstawy do nieobciążania powodów kosztami zastępstwa procesowego za drugą

instancję.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

apelacyjnego strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 102 k.p.c. przez

nieuwzględnienie rzeczywistej sytuacji majątkowej powodów, w tym faktu, iż żona

powoda kupiła w dniu 2 marca 2009 r. lokal mieszkalny przy ul. S.[…], zaś

powodowie w dniu 21 września 2009 r. zawarli umowę przedwstępną sprzedaży

mieszkania przy ul. D. [..] i otrzymali zadatek w wysokości 35 000 zł, a w dniu 2

marca 2010 r. zbyli ten lokal za kwotę 450 000 zł i powódka w dniu 12 marca 2010

r. kupiła lokal mieszkalny przy ul. S.[…]. Okoliczności te wskazują, zdaniem

skarżącej, że sytuacja majątkowa powodów nie uzasadnia zastosowania art. 102

k.p.c.

Również

argument

Sądu

Apelacyjnego

dotyczący

nakładu

pracy

pełnomocnika pozwanej w postępowaniu apelacyjnym nie jest trafny i nie

uzasadnia zastosowania powyższego przepisu.

Strona

pozwana

wnosiła

o

zmianę

zaskarżonego

postanowienia

i zasądzenie na jej rzecz od powodów kwoty 5 600 zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania

apelacyjnego

oraz

kwoty

zł

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania zażaleniowego.

Powodowie w piśmie procesowym złożonym w postępowaniu zażaleniowym

wnosili o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od wyrażonej w art. 98 k.p.c.

zasady odpowiedzialności strony przegrywającej sprawę za koszty procesu oraz

obowiązku ich zwrotu przeciwnikowi wygrywającemu sprawę. Pozwala on

w wypadkach szczególnie uzasadnionych na zasądzenie od strony przegrywającej

tylko części kosztów albo nie obciążenie jej w ogóle kosztami. Wprawdzie ustalenie

i ocena, czy w sprawie zachodzi „wypadek szczególnie uzasadniony” zależy od

swobodnej

decyzji

sądu

(porównaj

między

innymi

postanowienie

Sądu

Najwyższego z dnia 13 grudnia 2007 r. I CZ 110/07, nie publ.), jednakże ocena ta

nie może być dowolna i musi uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć

wpływ na jej podjęcie (porównaj między innymi postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 11 lutego 2010 r. I CZ 112/09, nie publ.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny poza ogólnikowym powołaniem

się na sytuację majątkową powodów podaną w oświadczeniu o stanie rodzinnym

i majątkowym

oraz

na

niewielki

nakład

pracy

pełnomocnika

pozwanej

w postępowaniu apelacyjnym, nie wskazał w istocie żadnych okoliczności

uzasadniających

ocenę,

że

w

sprawie

zachodzi

„wypadek

szczególnie

uzasadniony”, w rozumieniu art. 102 k.p.c. Nie wskazał, jakie informacje znajdujące

się w oświadczeniu powodów o stanie rodzinnym i majątkowym uzasadniają ocenę,

że ich sytuacja jest wyjątkowo trudna i uzasadnia nie obciążenie kosztami procesu.

Było to tym bardziej konieczne, że powodowie nie zostali zwolnieniu od kosztów

sądowych, bowiem Sąd, w oparciu o te same informacje zawarte w oświadczeniu,

uznał, że są w stanie ponieść opłaty sądowe bez uszczerbku koniecznego

utrzymania. Nie wskazanie przez Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu,

które okoliczności i fakty wynikające z powyższego oświadczenia uzasadniają, jego

zdaniem, ocenę o wyjątkowo trudnej sytuacji majątkowej i rodzinnej powodów,

nie pozwala na poddanie kontroli instancyjnej zastosowania przez ten Sąd art. 102

k.p.c., tym bardziej, że Sąd Apelacyjny nie wskazał także, jaka kwota z tytułu

zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego należy się stronie pozwanej, co ma

decydujące znaczenie dla oceny zdolności majątkowej powodów do jej uiszczenia.

Niezależnie od tego trzeba stwierdzić, że w świetle informacji zawartych

w zażaleniu, którym powodowie nie zaprzeczyli, oraz w świetle dokumentów

dołączonych do zażalenia, w chwili podejmowania decyzji o nie obciążeniu

powodów kosztami postępowania apelacyjnego, Sądowi Apelacyjnemu nie była

znana rzeczywista sytuacja majątkowa powodów, a zatem nie dysponował pełnymi,

aktualnymi danymi, koniecznymi do podjęcia decyzji o zastosowaniu art. 102 k.p.c.

Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie rodzinnym i dochodach powodów nie

zostały bowiem zweryfikowane ani uaktualnione przez Sąd na ostatniej rozprawie

przed wydaniem wyroku i podjęciem decyzji o nieobciążaniu powodów kosztami

postępowania apelacyjnego. Także i z tego względu decyzja ta nie poddaje się

kontroli instancyjnej.

Należy również podzielić stanowisko skarżącej, że wskazana przez Sąd

Apelacyjny, jako okoliczność uzasadniająca

zastosowanie art. 102 k.p.c,

przesłanka w postaci „niewielkiego nakładu pracy pełnomocnika pozwanej

w postępowaniu apelacyjnym”, także nie została uzasadniona, co było niewątpliwie

konieczne z uwagi na to, że co do zasady, zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.), niezbędny nakład

pracy oraz wkład pracy adwokata sąd bierze pod uwagę przy zasądzaniu opłaty

za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, a nie przy nieobciążaniu

strony kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Jedynie w sytuacji, gdy

żądanie zapłaty kosztów procesu zgłosił przeciwnik, który swoim niesumiennym lub

oczywiście niewłaściwym postępowaniem wywołał proces i koszty z nim związane,

można uznać żądanie to za sprzeczne z zasadami słuszności i nie obciążać

pełnymi kosztami strony przegrywającej sprawę (porównaj postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 5 sierpnia 1981 r. II CZ 98/81, OSNCP 1982/2-3/36).

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał zażalenie za uzasadnione

i na podstawie art. 39815 § 1 zd. pierwsze oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 398 21 i art.

3941 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.