IV CZ 58/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 58/07

POSTANOWIENIE

Dnia 3 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku Bank […]S.A.

przy uczestnictwie U.R., A.R. i Z.R.

z udziałem nabywcy K.W.

o świadczenie pieniężne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 3 października 2007 r.,

zażalenia uczestnika U.R.

na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w O.

odrzucił kasację dłużnika U.R. od postanowienia tego Sądu z dnia 30 stycznia 2006

r. oddalającego zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia

22 marca 2004 r., na podstawie którego udzielono przybicia prawa własności

szczegółowo

opisanego

gospodarstwa

rolnego

uznając,

że

kasacja

jest

niedopuszczalna.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik dłużnika, określając

go jako pozwanego, natomiast wierzyciela jako powoda, wnosił o uchylenie tego

postanowienia,

twierdząc,

że

zaskarżone

kasacją

postanowienie

kończy

postępowanie w sprawie, co oznacza, że na takie postanowienie przysługuje

„skarga kasacyjna”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie Sądu drugiej instancji zapadło

po wejściu w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, dalej

jako: ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r.” lub „ustawa” (Dz. U. z 2005 r. Nr 13,

poz. 98). Ustawa ta weszła w życie z dniem 6 lutego 2005 r. (art. 6 ustawy).

Rozważenia wymagała zatem kwestia, czy w świetle przepisów intertemporalnych

zawartych w tej ustawie oraz nowych regulacji w zakresie przysługiwania środka

prawnego jakim jest skarga kasacyjna (poprzednio kasacja), postanowienie z dnia

30 stycznia 2006 r. podlegało zaskarżeniu kasacją.

Zgodnie z art. 3 tej cytowanej ustawy sprawy wszczęte przed dniem wejścia

w życie tej ustawy toczą się od tego dnia według przepisów tej ustawy, z tym że do

złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania, stosuje

się przepisy dotychczasowe. Skoro zaskarżone postanowienie wydane zostało

w dniu 30 stycznia 2006 r., a zatem nie przed wejściem, lecz po wejściu w życie

ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r., to do wniesienia i rozpoznania skargi kasacyjnej

(poprzednio kasacji), stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego

w brzmieniu i numeracji nadanej tą ustawą.

Odnoszący się do środków odwoławczych w postępowaniu egzekucyjnym

przepis art. 7674 k.p.c. stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu przysługuje

w wypadkach

wskazanych

w ustawie,

a

na

postanowienie

sądu

drugiej

instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje.

Oznacza to, że na postanowienia sądu drugiej instancji wydane po dniu 6 lutego

2005

r.

w wyniku

rozpoznania

zażalenia

w

postępowaniu

egzekucyjnym

nie przysługuje skarga kasacyjna. Nie jest zatem dopuszczalna skarga kasacyjna

od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie

o udzieleniu przybicia. Z tych względów wniesiona przez dłużnika skarga kasacyjna

nazwana kasacją podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 2 w zw. z art. 7674

§ 2 i art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalna. Biorąc to pod uwagę, Sąd Najwyższy

oddalił zażalenie jako bezzasadne (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).