IV CZ 56/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 56/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Anna Kozłowska

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa ITV M. E. S. Spółki Jawnej z siedzibą w G.

przeciwko I. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 września 2011 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 22 lutego 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. odrzucił wniosek

powoda o uzupełnienie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 listopada 2010 r.

zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwotę 32 024,93 zł wraz z

odsetkami ustawowymi oraz kwotę 4 018 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania i

kwotę 1 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Wyjaśnił, że

powód reprezentowany przez pełnomocnika wniósł dnia 20 stycznia 2011 r.

wniosek o uzupełnienie wyroku, domagając się zasądzenia na jego rzecz od

pozwanego zwrotu opłaty stosunkowej od apelacji w kwocie 1 602 zł, która została

w całości wniesiona przez powoda. Wniosek ten jest jednak spóźniony, gdyż termin

do jego złożenia (art. 351 § 1 k.p.c.) upłynął dnia 10 grudnia 2010 r.

Powód

reprezentowany

przez

pełnomocnika

wniósł

zażalenie

na

postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 lutego 2011 r. Podkreślił, że wniosek z

dnia 20 stycznia 2011 r. nie dotyczył uzupełnienia wyroku na podstawie art. 351 § 1

k.p.c., ale stanowił wniosek o wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów

sądowych w trybie art. 1081 k.p.c., który nie przewiduje żadnych ograniczeń

czasowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 1081 k.p.c., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł

o obowiązku poniesienia kosztów sądowych lub orzeczeniem nie objął całej kwoty

należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wydaje na posiedzeniu

niejawnym sąd, przed którym sprawa toczyła się w pierwszej instancji. Przepis ten

odnosi się do nieuiszczonych przez stronę opłat sądowych na rzecz Skarbu

Państwa, a nie do zwrotu kosztów procesu między stronami, które mogą wnosić

o uzupełnienie wyroku (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2010 r.,

I CSK 555/09, niepubl.; postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia

8 lutego 2010 r., I ACz 202/10, OSAW 2010, nr 4, poz. 195).

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 394 1 § 3 k.p.c.

w związku z art. 39814 k.p.c.).