Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 55/19 AI generated

IV CZ 55/19 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 55/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

A. pozostawała w konkubinacie ze S. F. od 1990 r. do 2 maja 2012 r. W dniu 2 maja 2012 r. S. F. zmarł nagle. Jedynym jego spadkobiercą został D. F., syn z małżeństwa.J. A. złożyła wniosek o zniesienie współwłasności między nią a D. F. wielu oznaczonych rzeczy ruchomych, nabytych przez nią na współwłasność ze S. F. w czasie konkubinatu. Zażądała także m.in. zasądzenia od D. F. na jej rzecz kwoty 542.000 zł tyłem rozliczenia nakładów z jej majątku na nieruchomość, którą S. F. nabył do swojego majątku w czasie konkubinatu.

Legislator headnote

AI generated

art. 405 k.c, art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c, art. 3982 § 1 k.p.c, art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 618 k.p.c, art. 618 § 1 k.p.c; IV CZ 55/19 · Sąd Najwyższy: Roszczenia o rozliczenie nakładów zostały początkowo wyłączone do rozpoznania w odrębnym postępowaniu (procesowym). Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy nakazał jednak ich rozpoznanie w postępowaniu o zniesienie współwłasności, wytoczonym przez J. A. Postanowienie to uprawomocniło się.Postanowieniem częściowym z dnia 14 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy zasądził od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni m.in. kwotę 219.000 zł - z oznaczonymi odsetkami ustawowymi od określonych dat - na podstawie art. 405 k.c., tytułem bezpodstawnego wzbogacenia uczestnika, będącego następstwem pokrycia przez wnioskodawczynię całej ceny nieruchomości, którą nabył konkubent.

Keywords

AI generated
estate partition action reduction of spousal maintenance agreement on devolved inheritance shares action for exclusion from co-ownership splitting of pensions for spouses fractional ownership share

Cited Legislation

AI generated
art. 405 k.c
kwotę 219.000 zł - z oznaczonymi odsetkami ustawowymi od określonych dat - na podstawie art. 405 k.c., tytułem bezpodstawnego wzbogacenia uczestnika, będącego następstwem pokrycia przez wnioskodawczynię całej ceny nieruchomości, którą nabył konkubent.
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
art. 3982 § 1 k.p.c
5191 § 4 pkt 4 i art. 3982 § 1 k.p.c., art.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
3982 § 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji, art.
art. 618 k.p.c
rozpoznanie w postępowaniu o zniesienie współwłasności, na zasadach art. 618 k.p.c.
art. 618 § 1 k.p.c
roszczenia wysuniętego przez wnioskodawczynię wobec uczestnika o zapłatę z tytułu rozliczenia środków pochodzących z jej majątku na nabycie nieruchomości, która weszła do majątku konkubenta.W odniesieniu do sporów, które zgodnie z art. 618 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., jak w sentencji.jw

Cited Case Law

AI generated
III CSK 288/12
Sygn. akt III CSK 288/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. S.i innych, przy uczestnictwie A. S.i innych, o dział spadku po M. S. i E. S., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 3 kwietnia 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 W sprawie o dział spadku po M. S. i E. S. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2012 r. zmienił postanowienie wstępne Sądu Rejonowego z dnia 22 listopada 2011 r. w ten sposób, że oddalił wniosek o zasiedzenie nieruchomości. Postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawcy zaskarżyli skargą kasacyjną, w której oznaczyli wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 75 000 zł.
III CZP 49/00
Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00 Przewodniczący Prezes SN Tadeusz Ereciński Sędziowie SN: Jacek Gudowski (sprawozdawca), Krzysztof Kołakowski, Iwona Koper, Marek Sychowicz (współsprawozdawca), Tadeusz Wiśniewski, Mirosława Wysocka Sąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Jana Szewczyka, ze skargi Mariusza P. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Zakładów Porcelany „Ć.” w Ć. przeciwko Mariuszowi P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 17 stycznia 2001 r. zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 listopada 2000 r., „Czy Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 k.p.c. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2000 r.) może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji wydane zostało w okresie do dnia 30 czerwca 2000 r. ?” podjął następującą uchwałę i nadał jej moc zasady prawnej:
AI generated
I CSK 1508/24
N. – uczestnik postępowania z wniosku Z. K. o podział majątku spółki cywilnej M. z siedzibą w Z. i zniesienie współwłasności – wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 23 czerwca 2023 r.Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie w części, obejmując zakresem zaskarżenia: pkt 2 i 4 wyroku Sądu Okręgowego.W dalszej części skargi uczestnik postępowania zawarł wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
IV CSK 749/19
W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawczyni H.
I CSK 1439/23
W. i R. W. – uczestnicy postępowania z wniosku A. P. o zniesienie współwłasności wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 8 czerwca 2022 r., którym oddalono ich żądanie zwrotu nakładów w kwocie 200 000 zł od uczestniczki A. K.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Skarżący powołał się na przesłankę oczywistej zasadności skargi, którą uzasadnił naruszeniem art. 247 w zw. z art. 253 § 2 k.c. poprzez przyjęcie, że wykonywanie prawa użytkowania nieruchomości zostało ograniczone do 7/8 części, a w konsekwencji w ocenie skarżących konfuzja prawa użytkowania i własności dotycząca 1/8 części nieruchomości nie miała wpływu na przysługujące im prawa wynikające z użytkowania pozostałych 7/8 części.
III CZ 293/22
Sąd Rejonowy w Będzinie postanowieniem z 15 października 2019 r.
I CSK 4118/22
W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawcy G.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 55/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)‎SSN Władysław Pawlak‎SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. A.‎przy uczestnictwie D. F.‎o zniesienie współwłasności,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 17 lipca 2019 r.,‎zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 4 lutego 2019 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

J. A. pozostawała w konkubinacie ze S. F. od 1990 r. do 2 maja 2012 r. W dniu 2 maja 2012 r. S. F. zmarł nagle. Jedynym jego spadkobiercą został D. F., syn z małżeństwa.J. A. złożyła wniosek o zniesienie współwłasności między nią a D. F. wielu oznaczonych rzeczy ruchomych, nabytych przez nią na współwłasność ze S. F. w czasie konkubinatu. Zażądała także m.in. zasądzenia od D. F. na jej rzecz kwoty 542.000 zł tyłem rozliczenia nakładów z jej majątku na nieruchomość, którą S. F. nabył do swojego majątku w czasie konkubinatu.

Roszczenia o rozliczenie nakładów zostały początkowo wyłączone do rozpoznania w odrębnym postępowaniu (procesowym). Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy nakazał jednak ich rozpoznanie w postępowaniu o zniesienie współwłasności, wytoczonym przez J. A. Postanowienie to uprawomocniło się.Postanowieniem częściowym z dnia 14 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy zasądził od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni m.in. kwotę 219.000 zł - z oznaczonymi odsetkami ustawowymi od określonych dat - na podstawie art. 405 k.c., tytułem bezpodstawnego wzbogacenia uczestnika, będącego następstwem pokrycia przez wnioskodawczynię całej ceny nieruchomości, którą nabył konkubent.

W pozostałym zakresie żądanie zapłaty przez uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwoty 542.000 zł Sąd Rejonowy oddalił.Apelację uczestnika od tego postanowienia, w zakresie zasądzającym kwotę 219.000 zł i odsetki od niej, Sąd Okręgowy oddalił postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2018 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w części dotyczącej orzeczenia od odsetkach. Wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego określił na 114.438 zł.Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 4 lutego 2019 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika ze względu na jej niedopuszczalność.

Wyjaśnił, że sprawa, w której uczestnik wniósł skargę, należy do kategorii spraw, w których, zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia nie sięga - tak jak w skardze uczestnika - kwoty 150.000 zł.W zażaleniu uczestnik wskazał, że odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło z naruszeniem art. 5191 § 4 pkt 4 i art. 3982 § 1 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 14 ust. 1 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Istotą zażalenia jest twierdzenie, że w rozstrzygnięciu zawartym w postanowieniu częściowym chodzi o materię procesową, a nie o kwestię dotyczącą zniesienia współwłasności, dlatego nie ma podstaw do zastosowania w odniesieniu do tego rozstrzygnięcia art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; powinien być zastosowany art. 3982 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na obecnym etapie postępowania jest przesądzone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 13 listopada 2013 r. rozpoznanie w postępowaniu o zniesienie współwłasności, na zasadach art. 618 k.p.c. roszczenia wysuniętego przez wnioskodawczynię wobec uczestnika o zapłatę z tytułu rozliczenia środków pochodzących z jej majątku na nabycie nieruchomości, która weszła do majątku konkubenta.W odniesieniu do sporów, które zgodnie z art. 618 § 1 k.p.c. podlegają rozpoznaniu w sprawie o zniesienie współwłasności, podobnie jak w odniesieniu do sporów, które zgodnie art. 685 i 686 k.p.c. podlegają rozpoznaniu w sprawie o dział spadku, a także sporów, które zgodnie z art. 567 § 1 i 2 k.p.c. podlegają rozpoznaniu w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej - czyli w tzw. sprawach działowych - wyłania się kwestia, czy spory te, mimo objęcia ich postępowaniem o zniesienie współwłasności, dział spadku lub podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, zachowują swoją procesową odrębność w stosunku do tego postępowania, z tą konsekwencją, że o dopuszczalności w nich skargi kasacyjnej od postanowienia wstępnego lub postanowienia częściowego, ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, rozstrzyga art. 3982 § 1 k.p.c., dotyczący procesu, czy też tracą one swoją odrębność, wtapiając się w postępowanie działowe, z tym skutkiem, że o dopuszczalności w nich skargi kasacyjnej od postanowienia wstępnego lub postanowienie częściowego, ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, rozstrzyga art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., dotyczący postępowań działowych.W orzecznictwie aprobatę zyskało stanowisko uzależniające dopuszczalność skargi kasacyjnej od postanowienia wstępnego w sporze objętym postępowaniem działowym od osiągnięcia przez wartość zaskarżenia kasacyjnego progu określonego w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., czyli kwoty 150 000 zł (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 26 kwietnia 2001 r., II CZ 13/01, 14 stycznia 2010 r., IV CZ 112/09, 7 grudnia 2012 r., III CSK 288/12, i 23 stycznia 2014, II CZ 101/13).

Stanowisko to jest w takim samym stopniu aktualne w odniesieniu do postanowienia częściowego. Brak dostrzegalnych racji przemawiających za różnicowaniem dostępności skargi kasacyjnej od postanowienia wstępnego i od postanowienia częściowego w sprawach działowych.Ograniczenie dostępności skargi kasacyjnej przez ustawę zwykłą nie jest samo przez się sprzeczne z postanowieniami umów międzynarodowych wiążących Polskę, ani z Konstytucją (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZ 13/01).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., jak w sentencji.jw