IV CZ 55/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 55/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanych

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

Sądu Rejonowego w G., sygn. akt VIII C (...),

w sprawie z powództwa Okręgowego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Spółki z

ograniczoną odpowiedzialnością w G.

przeciwko G. W. i J. W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej, w dniu 22 czerwca 2010 r.

na skutek zażalenia pozwanego J. W.

na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt VIII (…)

odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

Skierowane do Sądu Rejonowego w G. pismo z dnia 10 września 2009 r.,

wniesione przez pozwanego J. W. w imieniu własnym i współpozwanej małżonki G. W.,

Sąd ten potraktował jako skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku z dnia 19 czerwca 2009 r. i postanowieniem z dnia 15 stycznia 2010 r. skargę tę

odrzucił w stosunku do G. W. ze względu na niewykonanie przez skarżącego wezwania

do

uzupełnienia

braku

skargi

przez

złożenie

pełnomocnictwa

umocowanie do zastępowania pozwanej w postępowaniu tej skargi.

zawierającego

Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący osobiście.

Zażalenie to jest niedopuszczalne.

Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje

zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wyłączenie zdolności

postulacyjnej stron obejmuje wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności orzeczenia

z prawem, czego konsekwencją jest przewidziana w art. 426 6 § 1 k.p.c. konieczność

odrzucenia skargi wniesionej z naruszeniem art. 87 1 § 1 k.p.c. Przymus adwokackoradcowski obejmuje również podejmowanie wszystkich innych czynności procesowych

podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń. Wniesione

osobiście przez skarżącego zażalenie jest zatem niedopuszczalne i podlega odrzuceniu,

na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821, 370 i 373 k.p.c.