IV CZ 54/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 54/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku wierzycieli ING Banku Śląskiego Spółki Akcyjnej w K. Oddziału w K. i

innych, przy uczestnictwie dłużników D. G. i G. G.

z udziałem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziału w G. Inspektoratu w K. i

innych,

o egzekucję z nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 czerwca 2011 r.,

zażalenia dłużniczki D. G.

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 30 grudnia 2009 r.,

oddala

zażalenie

postępowania

i

nie

zażaleniowego

obciąża

na

dłużniczki

rzecz

D. wierzyciela

G. kosztami

ING

Banku

Śląskiego Spółki Akcyjnej w K. - Oddziału w K.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. odrzucił zażalenie

dłużniczki D. G. na postanowienie z dnia 9 października 2009 r. z powodu jego

nienależytego opłacenia przez zawodowego pełnomocnika, na podstawie art. 1302

§ 3 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie D. G. zarzuciła naruszenie przepisów

postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i pozbawienie jej

możliwości obrony swoich praw. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

D. G. w dniu 28 listopada 2008 r. wniosła skargę kasacyjną od

postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2008 r. Z uwagi na treść art. 8

ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania

cywilnego

oraz

niektórych

innych

ustaw

(Dz.

U. Nr

234,

poz.

1571)

w postępowaniu kasacyjnym miał zatem zastosowanie później uchylony art. 1302

§ 3 k.p.c.

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 9 października 2009 r. odrzucił skargę

kasacyjną D. G., która uzyskała zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej.

Zażalenie na to postanowienie wniósł reprezentujący ją radca prawny. Zażalenie

nie zostało opłacone. Skarżąca powołała się jedynie na udzielone jej zwolnienie od

kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd

Okręgowy prawidłowo ocenił, że zażalenie nie zostało należycie opłacone, gdyż

zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej nie oznacza automatycznie zwolnienia od

opłaty od zażalenia wniesionego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Odrzucenie

z przyczyn

wyżej

wskazanych

zażalenia

wniesionego

przez

zawodowego pełnomocnika nie uzasadnia również zarzutu pozbawienia skarżącej

możliwości obrony jej praw.

Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw

i podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Z uwagi na trudną sytuację majątkową skarżącej Sąd Najwyższy odstąpił od

obciążenia jej kosztami postępowania zażaleniowego na rzecz wierzyciela (art. 102

k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.