IV CZ 51/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 51/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa B. T.

przeciwko J. H.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 czerwca 2013 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 lutego 2013 r.,

oddala

zażalenie

i

nie

obciąża

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

pozwanego

kosztami

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną pozwanego od wyroku tego Sądu z

dnia 14 listopada 2012 r., wskazując w jego uzasadnieniu, że nie zawiera ona

wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 3984 § 1

pkt 3 k.p.c.). a jej uzupełnienie w tym zakresie pismem z dnia 25 lutego 2013 r.

nastąpiło po terminie do wniesienia skargi, który dla pozwanego upłynął w dniu 13

lutego 2013 r. Dodatkowo podniósł, że pozwany może ponownie złożyć skargę

kasacyjną w terminie biegnącym od doręczenia wyroku z uzasadnieniem

ustanowionemu do tej czynności pełnomocnikowi z urzędu.

W zażaleniu na to postanowienie pozwany podniósł, że powołany

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

w zakresie w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków skargi kasacyjnej nie spełniającej wymagań określonych w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.

został uznany za niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art

Konstytucji RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. sygn.

akt SK 40/07. Zarzucił, że przyznanie adwokata z urzędu po upływie otwartego

terminu do złożenia skargi kasacyjnej pozbawiło go możliwości skutecznego

wniesienia skargi kasacyjnej.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu skardze

kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie jest zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy twierdzenie skarżącego, na

którym opiera się wywód prawny uzasadniający zażalenie, że przepis art. 3984 § 1

pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym w dacie odrzucenia jego skargi kasacyjnej,

ustanawiający

wymaganie

zamieszczenia

w

skardze

kasacyjnej

wniosku

o uchylenie lub uchylenie i zmianę zaskarżonego orzeczenia uznany został za

niezgodny z przepisami Konstytucji. W powoływanym w zażaleniu wyroku z dnia

1 lipca 2008, Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do

usunięcia braków - skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2

Konstytucji. Wyrok ten dotyczy jednak przepisu art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w jego

poprzedniej redakcji i wcześniejszym (przed 22 maja 2009 r.) brzmieniu,

ustanawiającego wymaganie zamieszczenia w skardze kasacyjnej wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia (aktualnie

zamieszczonego w art. 3984 § 2 k.p.c.), a nie objętego obecnym przepisem o takiej

samej numeracji wymagania zamieszczenia w skardze wniosku o uchylenie lub

uchylenie i zmianę orzeczenia, którego niewypełnienie stanowiło przyczynę

odrzucenia skargi pozwanego. Wymaganie to stanowi element konstrukcyjny skargi

kasacyjnej i musi być spełnione najpóźniej terminie określonym do jej wniesienia,

a jego niedochowanie, powoduje że skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym

i jak trafnie przyjął Sąd Apelacyjny podlega odrzuceniu a limine.

Mimo odrzucenia skargi wniesionej przez pełnomocnika z wyboru,

w okolicznościach sprawy otwarty pozostał nadal - co trafnie podniósł Sąd

Apelacyjny - termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez ustanowionego dla

pozwanego pełnomocnika z urzędu. Nie została ona jednak ostatecznie wniesiona

wobec stwierdzenia w opinii tego pełnomocnika, że brak jest podstaw do jej

sporządzenia.

Nieuzasadnione z powyższych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu na

podstawie art. 39814 w zw. z art.3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania

zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398 21

k.p.c.

es