IV CZ 51/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 51/09

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lipca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa S. K., G. K. i M. K.

przeciwko Powiatowi R. - Powiatowemu Urzędowi Pracy w R.

o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 lipca 2009 r.,

zażalenia powodów

na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 26 marca 2009 r.,

oddala zażalenie i wniosek strony pozwanej o przyznanie

kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26.03.2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

skargę o

wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem tego

Sądu z dnia 31.05.2006 r., wniesioną przez S. K., G. K. i M. K. Jako podstawę

wznowienia wskazano art. 403 § 2 k.p.c. twierdząc, że nową okolicznością i nowym

środkiem dowodowym jest decyzja z dnia 21.10.2008 r. wydana przez Ministra

Pracy i Polityki Społecznej. Sąd Apelacyjny ustalił, że nakazem zapłaty z dnia

23.05.2002 r. Sąd Okręgowy w R. zasądził od wnoszących skargę na rzecz

Powiatu R. kwotę 756.274,38 zł, z czego zobowiązani zapłacili 156.940 zł. Starosta

decyzją z dnia 17.12.2003 r. rozłożył pozostałą część zadłużenia na raty

zastrzegając, że opóźnienie w spłacie

którejkolwiek z rat pociągnie za sobą

uchylenie tej decyzji i wszczęcie egzekucji. Wobec niezachowania harmonogramu

wpłat dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy decyzją z 26.01.2005 r. uchylił decyzję

starosty z dnia 17.12.2003 r. i orzekł o natychmiastowej wykonalności zadłużenia.

W toku postępowania odwoławczego Wojewoda M. decyzją z 21.04.2005 r. orzekł

o uchyleniu zaskarżonej decyzji i o wygaśnięciu decyzji starosty z dnia 17.12.2003

r. W tym stanie faktycznym zapadł wyrok oddalający powództwo wnoszących

skargę, którzy żądali pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci

nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w R. Apelację powodów oddalił Sąd Apelacyjny.

W tej sprawie domagają się obecnie wznowienia postępowania powołując się na to,

że Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia 21.10.2008 r. stwierdził

nieważność decyzji Wojewody M. z dnia 21.04.2005 r. Zdaniem wnoszących

skargę o wznowienie decyzja Ministra wywołuje skutek ex tunc, a więc tytułem

wykonawczym jest decyzja starosty o rozłożenie należności na raty. Istnieją więc ich zdaniem – dwa tytuły wykonawcze tj. decyzja administracyjna i nakaz zapłaty

dotyczące tego samego stosunku prawnego.

Sąd Apelacyjny odrzucając skargę podniósł, że decyzja Ministra Pracy

i Polityki Społecznej wydana 21.10.2008 r. nie może stanowić podstawy

wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 31.05.2006 r., gdyż

powstała po zakończeniu postępowania i nie podpada pod art. 403 § 2 k.p.c.

Skarżąc postanowienie Sądu Apelacyjnego zażaleniem, wnoszący skargę

zarzucili naruszenie art. 403 § 2 i 410 § 1 k.p.c. i wnieśli o zmianę zaskarżonego

postanowienia przez orzeczenie o wznowieniu postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać

wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub

środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których

strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu

zażalenia wnoszący skargę przyznaje, że jako podstawę wznowienia wskazują

decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21.10.2008 r. Nie jest to więc

okoliczność faktyczna, lecz środek dowodowy, o którym stanowi art. 403 § 2 k.p.c.

Jeśli tak, to ma rację Sąd Apelacyjny, że nie może stanowić podstawy wznowienia

środek dowodowy, który powstał po zakończeniu postępowania. W tym względzie

orzecznictwo Sądu Najwyższego jest jednoznaczne. Tej oceny w niczym nie mogą

zmienić rozważania wnoszącego zażalenie odnośnie skutków ex nunc bądź ex tunc

decyzji, stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody M. z dnia 21.04.2005 r.

Podstawą wznowienia, o której stanowi art. 403 § 2 k.p.c. nie są skutki, jakie

wywołuje określone zdarzenie prawne, lecz okoliczności faktyczne (a więc nie

prawne) lub środek dowodowy, istniejące w czasie trwania

postępowania, a z

których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu. Na marginesie należy

zauważyć że wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę w sprawie nie mamy do

czynienia z dwoma tytułami egzekucyjnymi, czy wykonawczymi. W szczególności

takim tytułem nie jest decyzja starosty z dnia 17.12.2003 r., w której przecież

nastąpiło jedynie rozłożenie na raty niespłaconej w czasie jej wydania należności.

Gdyby decyzja ta

była tytułem egzekucyjnym, to nie zachodziłaby potrzeba jej

uchylenia na wypadek nieprzestrzegania określonego w niej harmonogramu spłat.

Tym samym w tej decyzji nie nastąpiło stwierdzenie wygaśnięcia zobowiązania na

skutek zapłaty, zwolnienia z długu, potrącenia, niemożliwości świadczenia i tym

podobnych zdarzeń, które są objęte hipotezą art. 846 § 1 pkt 2 k.p.c. Zwrócił już na

to uwagę Sąd Apelacyjny w wyroku oddalającym apelację od wyroku oddalającego

powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu

zapłaty.

wykonawczego w postaci nakazu

Z tych względów na podstawie art. 3941 § 2 i 39814 k.p.c., orzeczono jak

w sentencji.

jz