IV CZ 5/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 5/05

POSTANOWIENIE

Dnia 8 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Bronisław Czech

SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Usługowo - Handlowego "C. (…)" Spółki z o.o.

w M.

przeciwko T. N. i R. N.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2005 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 grudnia

2004 r., sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2002 r. odrzucił kasację

powoda od wyroku tego Sądu z dnia 7 lutego 2002 r., uzasadniając to rozstrzygnięcie

stwierdzeniem, że kasacja nie spełnia istotnego elementu, jakim jest przedstawienie

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie przez sąd kasacyjny. Sąd Apelacyjny

powołał się na orzeczenie Sądu Najwyższego, zgodnie z którym spełnienie obowiązku

wynikającego z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać na odwołaniu się do

uzasadnienia podstaw kasacyjnych (postanowienie z dnia 27.XI.2001r., III CKN 462/01 nie publikowane, por. też postanowienie z dnia 12.XII. 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC

2001 r., nr 3, poz. 52), a także na orzeczenie stwierdzające, że jeśli skarżący nie

wskazał w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich

przedstawienia nie jest spełniony, choćby dały się wywieść z uzasadnienia kasacji

(postanowienie z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001 r., nr 10, poz.156).

W zażaleniu pełnomocnik powoda, wnosząc o uchylenie zaskarżonego

postanowienia podniosła, że na stronach 4, 5 i 6 kasacji przedstawione zostały

okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. W kasacji jej autor po wskazaniu granic zaskarżenia,

podstaw kasacji oraz wniosku kasacyjnego sformułował „wniosek o rozpoznanie kasacji”

uzasadniając go „koniecznością ustalenia: czy umowa wspólników może w sposób

swobodny kształtować zasady wstąpienia i wystąpienia komplementariusze ze spółki,

czy też zastosowanie mają bezwzględnie obowiązujące przepisy art. 3, 102, 10 i 55

k.s.h.”.

Wprawdzie

autor

pisząc

o „konieczności

ustalenia”

użył

określenia

nieadekwatnego na potrzeby wykazania, że kasacja spełnia wymóg przedstawienia

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji (art. 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c.), to jednak

przyjąć należy, że w istocie w omawianym fragmencie kasacji przedstawione zostało –

zdaniem skarżącego – występujące w sprawie zagadnienie prawne, a zatem jedna

z okoliczności, na którą skarżący może powoływać się w celu spełnienia wymagania

dotyczącego jednego z elementów konstrukcyjnych kasacji, o których mowa w art. 3933

§ 1 pkt 3 w zw. z art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. Nie jest wadą skutkującą odrzucenie kasacji

fakt, że okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji stanowią logiczny ciąg

wywodów w zakresie umotywowania podstaw kasacyjnych. Jeśli okoliczności te nie są

wyłącznie powtórzeniem argumentów podanych w celu wykazania zasadności podstaw

kasacyjnych, lecz wskazują na ich publicznoprawny charakter, przyjąć należy, że

wymóg z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. został spełniony. Na etapie badania kasacji przez sąd

drugiej instancji kwestia, czy spełnia ona wymogi dotyczące jej treści, a mianowicie, czy

sformułowane w kasacji zagadnienie prawne wyczerpuje swą treścią okoliczność, o

której mowa w art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. - powinna pozostać poza oceną Sądu II instancji.

Z przytoczonych względów należało orzec jak wyżej (art. 398 15 § 1 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).