IV CZ 47/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania B.D. i K.D. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2015 r., oddalającego wniesione przez nich zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 maja 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna była niedopuszczalna, gdyż - zgodnie z treścią art. 5191 § 1 k.p.c. - przysługuje ona od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie; postanowienie o odrzuceniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego nie rozstrzyga o istocie sprawy.
Legislator headnote
AI generatedart. 5191 § 1 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3984 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; IV CZ 47/16 · Sąd Najwyższy: W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnicy postępowania B.D. i K.D. wnieśli o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie: art. 5191 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej w wyniku błędnego uznania, że skarga kasacyjna uczestników jest niedopuszczalna, podczas gdy - w ich ocenie - zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie jest orzeczeniem co do istoty sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 47/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Anna OwczarekSSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przy uczestnictwie B. D. i K. D.o wpis,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2016 r.,zażalenia uczestników postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w G.z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt III Cz (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania B.D. i K.D. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2015 r., oddalającego wniesione przez nich zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 maja 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna była niedopuszczalna, gdyż - zgodnie z treścią art. 5191 § 1 k.p.c. - przysługuje ona od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie; postanowienie o odrzuceniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego nie rozstrzyga o istocie sprawy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnicy postępowania B.D. i K.D. wnieśli o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie: art. 5191 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej w wyniku błędnego uznania, że skarga kasacyjna uczestników jest niedopuszczalna, podczas gdy - w ich ocenie - zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie jest orzeczeniem co do istoty sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Postępowanie wieczystoksięgowe stanowi część postępowania nieprocesowego z zakresu prawa rzeczowego. W sprawach tych - zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. - skarga kasacyjna jest zasadniczo dopuszczalna, jeżeli zaskarżone postanowienie sądu drugiej instancji stanowi orzeczenie co do istoty sprawy lub orzeczenie w przedmiocie odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania kończące postępowanie. Zaskarżone przez uczestników postępowania skargą kasacyjną postanowienie dotyczyło oddalenia ich zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego.
Postanowienie to - jak trafnie ocenił Sąd Okręgowy - nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy. Nie odnosi się ono bowiem do przesłanek materialnoprawnych wniosku (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, Nr 6, poz. 112; z dnia 26 listopada 2009 r. I CZ 72/09 i z dnia 14 marca 2013 r., I CZ 8/13 - nie publ.). Podniesione w zażaleniu zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, gdyż sprowadzają się wyłącznie do polemiki z tym trafnym zapatrywaniem. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. jw