IV CZ 46/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 46/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSA Agnieszka Piotrowska

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego

w M.

przy uczestnictwie S. W. i A. W.

o wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 września 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 10 września 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. odrzucił, jako

niedopuszczalną, wniesioną dnia 18 sierpnia 2010 r. skargę kasacyjną Skarbu

Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., reprezentowanego przez

Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, od postanowienia Sądu Okręgowego z

dnia 22 kwietnia 2010 r. w sprawie III Ca 304/10 o wpis do księgi wieczystej.

Wyjaśnił, że uczestnikom postępowania mylnie doręczono dnia 18 czerwca 2010 r.

odpis postanowienia w sprawie III Ca 304/10 wraz z uzasadnieniem w sprawie III

Ca 305/10. Wobec tego, zgodnie z zarządzeniem sędziego z dnia 2 czerwca 2010

r., wnioskodawcy (Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w M.)

doręczono dnia 25 sierpnia 2010 r. uzasadnienia w sprawach III Ca 304/10 i III Ca

305/10 z wyjaśnieniem o wcześniejszej omyłce. Skarga kasacyjna, wniesiona dnia

18 sierpnia 2010 r., jest zatem – zdaniem Sądu Okręgowego – niedopuszczalna

jako przedwczesna.

Wnioskodawca, reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu

Państwa, wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 10 września

2010 r., zarzucając naruszenie 3986 § 2 w związku z art. 3985 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Prokuratoria Generalna wniosła wprawdzie ponownie 20 października

2010 r. skargę kasacyjną od postanowienia w sprawie III Ca 304/10, a dnia

21 października 2010 r. skargę kasacyjną od postanowienia w sprawie

III Ca 305/10. Nie oznacza to jednak, że wcześniej wniesiona skarga kasacyjna

z dnia 18 sierpnia 2010 r. powinna być odrzucona jako przedwczesna. Strona nie

może bowiem doznawać ujemnych konsekwencji błędu sądu, zwłaszcza, że

art. 3985 § 1 k.p.c. nie wprowadza rozróżnienia na doręczenie prawidłowe

i omyłkowe, a art. 3986 § 1 k.p.c. nie przewiduje odrzucenia przez sąd drugiej

instancji skargi wniesionej po omyłkowym doręczeniu stronie uzasadnienia

wprawdzie w innej, ale niemal identycznej sprawie. W niniejszej bowiem sprawie

w ogóle trudno jest mówić o omyłkowym doręczeniu, skoro uzasadnienia

w sprawach III Ca 304/10 i III Ca 305/10 są niemal identyczne i różnią się

w zasadzie

tylko

sygnaturą

sprawy.

Wprawdzie

Sąd

Najwyższy

przyjął

w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZX 146/00 (OSNC 2001, nr 12,

poz. 180), że odrzuceniu przez sąd drugiej instancji podlega skarga kasacyjna

wniesiona przed doręczeniem stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, jednak

ze wskazanych wyżej powodów taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej

sprawie.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 394 1 § 3 k.p.c.

w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).