IV CZ 45/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 45/12

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Z. J.

przeciwko Monice K. i P. K.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 lipca 2012 r.,

zażalenia pozwanej Moniki K.

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie II wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 25 października 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 25 października 2011 r. oddalił apelację

powoda i zasądził od niego na rzecz pozwanej M. K. kwotę 600 zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania za instancję odwoławczą.

Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd wskazał art.

98 § 1 k.p.c. w związku z § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).

Postanowienie

w

w

przedmiocie

kosztów

postępowania,

zamieszczone

wyroku, zaskarżyła zażaleniem pozwana. Zarzucając naruszenie:

- § 6 w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia przez przyjęcie jako

podstawy orzeczenia § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1, podczas gdy zastosowanie

w sprawie miał § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1, - § 2 ust. 1 w związku z § 6

w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia przez niezastosowanie,

- art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. przez niewyjaśnienie

przesłanek rozstrzygnięcia w zakresie kosztów zastępstwa adwokackiego, w tym

niewskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia skarżąca wniosła o uchylenie

zaskarżonego orzeczenia we wskazanej części i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Powód nie zajął stanowiska w przedmiocie zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył:

Wbrew zarzutom skarżącej uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania odwoławczego nie narusza art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391

§ 1 k.p.c., gdyż wskazuje że uwzględniono wynik postępowania apelacyjnego,

w którym powód przegrał i powołuje podstawę prawną orzeczenia zapadłego w tym

przedmiocie. Niezrozumiałe jest kwestionowanie braku podstawy faktycznej

rozstrzygnięcia, które to pojęcie nie odnosi się do akcesoryjnego postanowienia

o kosztach postępowania.

Uzasadnione jest zażalenie w zakresie wskazującym na częściowo

wadliwie powołaną podstawę prawną orzeczenia o kosztach zastępstwa

procesowego pozwanej. Uchybienie to nie może jednak stanowić podstawy

wydania

postanowienia

kasatoryjnego,

gdyż

Sąd

Okręgowy

zasądził

wynagrodzenie w prawidłowej wysokości. Rozpoznawana sprawa dotyczyła

bowiem

żądania

usunięcia

niezgodności

między

stanem

prawnym

nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem

prawnym. Wprawdzie w apelacji nie wskazano wprost wartości przedmiotu

zaskarżenia, ale należy przyjąć że odpowiadała ona wartości przedmiotu sporu,

oznaczonej kwotą 20.000 zł. Zgodnie z § 8 pkt 8 cytowanego rozporządzenia

stawki minimalne za prowadzenie spraw o usunięcie niezgodności między

treścią wpisu w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym wynoszą

50% stawki, obliczonej na podstawie § 6 od wartości prawa dotkniętego

niezgodnością. Stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej

10.000 zł do 50.000 zł wynosi 2.400 zł., stąd pełne wynagrodzenie

pełnomocnika odpowiada kwocie 1.200 zł. Jednakże w myśl § 13 ust 1 pkt 1

rozporządzenia stawki za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym

przed sądem okręgowym ulegają obniżeniu do 50 % stawki minimalnej, a jeżeli

w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % stawki

minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 60 zł. Oznacza to, że kwota 600 zł,

zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania za instancję odwoławczą,

odpowiadała należnemu wynagrodzeniu pełnomocnika pozwanej.

Z tych względów zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu

(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

db